การรักษาความว่างที่เห็นแล้ว

เมื่อแยกรูปนามได้ จะเห็นกายกับใจเป็นคนละสิ่งคนละอัน ส่วนของจิตเหลื่อมและคลุมกายอยู่ ดูที่จิตจะรู้วึกว่าจิตว่างเบา สภาวะนี้เรียกถอดจิตหรือแยกจิตออกจากกาย จิตที่ว่างเบานี้สามารถเคลื่อนย้ายไปตามตำแหน่งต่

ขณะอยู่ในฌาน การดับของจิตที่ตามรู้ จะเห็นว่าเริ่มที่ภายในกลางกาย เคลื่อนขึ้นไปส่วนบนกาย แล้วเคลื่อนออกไปทะลุหน้าผาก ออกไปยังที่ว่างๆข้างหน้า เคลื่อนขึ้นไปตามกำลังฌานที่ดับแล้วเกิดใหม่เป็นขณะๆ มันไม่ใ

การน้อมจิตเพื่อญาณทัศนะ เป็นส่วนหนึ่งของการปฏิบัติกรรมฐาน ส่วนใหญ่แล้วก็จะมาหลังจาก มีสมาธิ จิตอ่อนควรแก่งาน ให้น้อมจิตไปเพื่อญาณ... อย่างไรเรียกว่า การน้อมจิตไปเพื่อญาณทัศนะ เหมือนหรือแตกต่างอย่างไ

เห็นสติเกิดพร้อมจิต สติดับพร้อมจิตเมื่อไร นี้คือ วิปัสนาภูมิ

ด้วยความจริงที่ว่า ทุกสิ่งเคลื่อนไปไม่คงที่ ไม่ว่าทางกายภาพวัตถุหรือจิตใจ ความรู้สึก โลกหมุนเคลื่อนไปในสุริยะ สุริยะเคลื่อนหมุนไปgalaxy galaxyเคลื่อนหมุนไปในมหาจักรวาล จิตใจความรู้สึกเช่นกันมันเคลื่

1.วิญญาน-มีคามหมายในลักษณะไม่มีตัวตน เกิดมาจึงดับหายไป ยึดเป็นตัวตนไม่ได้ 2.จิต-ความหมายในลักษณะเป็นความรู้สึก เป็นทั้งมีตัวตนเข้าไปยึด และไม่มีตัวตนเข้าไปยึด 3.ความว่าง-เป็นลักษณะของผล จากภาวนา เป็

1.สติที่เป็นโลกุตรสติ จะไม่มีตัวตน ให้ผลคนละอย่าง(จิตใจ) กับมิจฉาสติ ในอากาสจะหาความเป็นเราได้ยาก ดังนั้นเมื่อสติไปรู้ที่กาย(สมาธิ) จะเห็นว่าจิตที่ไปรู้กายนั้น เบา ว่าง โล่ง เป็นลักษณะของ อรูปฌานจิต

ดับสังขาร ก็จะเป็นสภาวะนิโรธ ฌาน1-8 เป็นเจตสิก เป็นสังขารตัวที่ประกอบกับจิต สติปัฐฐาน ในปรมัตถธรรม จึงต้องเห็นการดำเนินไปของฌาน 1-8 อันเป็นการดำเนินไปของเจตสิก จึงจะรู้ชัดในเจตสิก เมื่อรู้ชัดในเจตส

การรู้ลักษณะของจิต คือการเห็นรูปนามตามความเป็นจริง เป็นอารมณ์ปัจจุบัน 1.จิตอาศัยกายเป็นเรือนว่าง รูปที่ว่างเป็นเรือนของจิต 2.นอกจากรูปที่ว่างแล้ว ตัวจิตเอง ก็ว่าง ว่างจากตัวตน ทั่งที่รูปและที่จิต จึ