ความเชื่อบางครั้งก็ผิด ก็ถูก บางครั้งก็ถูกแต่งเติม เพราะบางครั้งคนที่พูดถึงไม่มีตัวตนอยู่ในปัจุบันแล้ว หรือ ไม่ได้มีอยู่จริง เชื่อแค่เพราะพูดต่อๆกันมา ก็ผิด ใครไม่เชื่อก็ถูกมองว่าผิด ยึดมั่นถือมั่น ค่อยมีคนปกป้องบางทีอาจเป็นลัทธิ ลัทธินึงที่ต้องการแค่อยากให้คนทำดีก็เป็นได้ ไม่มีอะไรพิสูจได้ด้วยตัวเอง ไม่สามารถถึงจุดสิ้นสุด เพราะจุดสิ้นสุด มีแต่ต้องไม่อยู่แล้ว พอไม่ปฎิบัติก็จะโดนมองว่าเพราะไม่ปฏิบัติให้รู้ แต่หลายคำสอนที่ขัดแย้ง ถ้าทำได้หมดจริงๆ ถ้าทำได้ไม่หมดก็จะตั้งข้ออ้างว่า"เพราะไม่ศึกษาให้หมด" 
ทุกสิ่งอยู่ที่ความสบายใจที่จะเชื่อ คนเราไม่สามารถห้ามความติดใครได้

ปล.จะไม่ตอบกลับคอมเม้นครับ เพื่อลดการเกิดการโต้เถียงกันได้ พอใจที่จะคิดแบบนี้จนกว่าจะมีอะไรมาเปลี่ยนแปลง