เพื่อนเก่าสมัยเรียนประถม เมื่อ30 ปีก่อน ตอนนี้ก็อายุจะ 40ปีแล้วล่ะ อยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน ไม่สนิท (ความสนิท 30%) เขาจะเปิดร้านอาหารแต่ไม่มีทุน โทรมาขอทุนสนับสนุนเปิดร้านกับเรา เพราะคิดว่าเรามีกำลังทรัพย์ มีธุรกิจส่วนตัว โทรมาบ่อยมาก จนเรารำคาญ เลยให้ไป 8,000฿ ระยะเวลาผ่านไป 5 เดือน เพื่อนกลับมาใหม่ คราวนี้ขอให้เราซื้อผลิตภัณฑ์ของร้านเขา เป็นเนื้อแดดเดียว ราคารวมจัดส่ง 910฿ เราไม่ได้อยากซื้อแต่ก็ไม่วาย รำคาญและถือโอกาสสนับสนุนเพื่อน เลยรับไว้ เพื่อนส่งของมา ยังไม่ทันได้รับของ เพื่อนก็โทรทวงเงิน แบบเอาเป็นเอาตาย เหมือนกูไปเป็นหนี้มัน มานาน
คือ!!!! เงินที่กูสนับสนุนไป กูก็ไม่เคยทวง เลยสักครั้ง ของที่ส่งมาเราก็ยังไม่ได้ สั่งก็ไม่ได้อยากสั่ง
เพื่อนไม่จำเป็นต้องมีเยอะ แค่คนเดียว ที่เป็นเพื่อนไม่หวังประโยชน์ ที่หวังดีต่อเราจริงๆ ก็เพียงพอ หรือแค่หมา 1 ตัวที่ซื่อสัตย์ ก็ยังดีกว่าเพื่อนแบบนี้
จบข่าว
เรียกว่าเพื่อนได้ไหมแบบนี้
คือ!!!! เงินที่กูสนับสนุนไป กูก็ไม่เคยทวง เลยสักครั้ง ของที่ส่งมาเราก็ยังไม่ได้ สั่งก็ไม่ได้อยากสั่ง
เพื่อนไม่จำเป็นต้องมีเยอะ แค่คนเดียว ที่เป็นเพื่อนไม่หวังประโยชน์ ที่หวังดีต่อเราจริงๆ ก็เพียงพอ หรือแค่หมา 1 ตัวที่ซื่อสัตย์ ก็ยังดีกว่าเพื่อนแบบนี้
จบข่าว