เราเป็นคนที่ไม่กล้าบอกรักคนในครอบครัว แต่พอเวลาอยู่กับเพื่อนเราสามารถพูดว่ารักได้แต่ไม่ได้รู้สึกจริงจังหรือรักเพื่อนจริงๆ
แต่กับคนในครอบครัวเราก็คิดว่าเรารักนะแต่ไม่รู้ทำไมไม่กล้าพูดว่ารัก หรือขอโทษกับพวกเขาเลย และเราก็ไม่เคยแสดงออกถึงความรักกับคนในครอบครัวเลยสักครั้ง เพราะรู้สึกว่ามันทำไม่ได้ มันเหมือนมีอะไรสักอย่างมากั้นปากไว้เลย
เวลาอยู่บ้านเราก็ไม่ค่อยได้คุยกับคนในบ้าน เพราะเราจะสนใจแต่สิ่งที่เราจดจ่อ แม่ชอบบอกว่าเราไม่ค่อยไม่ใส่ใจ เห็นแก่ตัว เราก็ไม่เข้าใจทำไมแม่ถึงคิดงั้น เราไม่เข้าใจความเจ็บปวดทุกข์ยากของคนในครอบครัวเท่าไหร่ เวลาแม่ปวดขา เราก็ได้แต่คิดว่าแม่ปวดขาก็เป็นแม่ที่รู้สึกปวดแต่เราไม่ไ้ด้รู้สึกปวดสักหน่อย ผู้ใหญ่มักบอกว่าเราเป็นคนไม่รู้ร้อนรู้หนาว
แต่เราก็คิดว่าเรารักคนในครอบครัวนะ แต่ไม่รู้เพราะอะไรถึงพูดว่ารัก หรือขอโทษ หรือแสดงความรักความห่วงใยไม่ได้
ทำไมเราถึงไม่กล้าบอกรักคนในครอบครัว
แต่กับคนในครอบครัวเราก็คิดว่าเรารักนะแต่ไม่รู้ทำไมไม่กล้าพูดว่ารัก หรือขอโทษกับพวกเขาเลย และเราก็ไม่เคยแสดงออกถึงความรักกับคนในครอบครัวเลยสักครั้ง เพราะรู้สึกว่ามันทำไม่ได้ มันเหมือนมีอะไรสักอย่างมากั้นปากไว้เลย
เวลาอยู่บ้านเราก็ไม่ค่อยได้คุยกับคนในบ้าน เพราะเราจะสนใจแต่สิ่งที่เราจดจ่อ แม่ชอบบอกว่าเราไม่ค่อยไม่ใส่ใจ เห็นแก่ตัว เราก็ไม่เข้าใจทำไมแม่ถึงคิดงั้น เราไม่เข้าใจความเจ็บปวดทุกข์ยากของคนในครอบครัวเท่าไหร่ เวลาแม่ปวดขา เราก็ได้แต่คิดว่าแม่ปวดขาก็เป็นแม่ที่รู้สึกปวดแต่เราไม่ไ้ด้รู้สึกปวดสักหน่อย ผู้ใหญ่มักบอกว่าเราเป็นคนไม่รู้ร้อนรู้หนาว
แต่เราก็คิดว่าเรารักคนในครอบครัวนะ แต่ไม่รู้เพราะอะไรถึงพูดว่ารัก หรือขอโทษ หรือแสดงความรักความห่วงใยไม่ได้