[บรรทัดสุดท้าย]คือในใบเขียนว่าของคุณนะชอบมากๆเลยเวลาที่อยู่กับมันโครตมีความสุขตามจริงกุไม่ได้อยากได้ใครเป็นแฟนนะแต่

คือความหวังของกุอะมันเหมือนมีความหวัง กุชอบมากๆนะชอบที่สุด...แล้วหลังจากปีใหม่3วันก็เลิกกันเพราะลืมแฟนเก่าที่คบกันมาสองปีไม่ได้และก็อยากจะให้กลับมาคบกันอีกทีเมื่อตอนที่มันพร้อมแล้วส่วนผมก็เพิ่งจะได้กับมามีความรักหลังจากที่ไม่ได้มีมา3ปีซึ่งก็ตามนั้นแหละครับมันถามร้องไห้รึป่าว ผมตอบไม่ร้องหรอกแต่ความจริงผมจุกจนพูดไม่ออก 1เดือนที่กำลังเข้าเดือนที่2จบได้เร็วมากแล้วมันบอกให้กลับมาเป็นกันแบบเดิมก่อนใช่ผมกับมันเคยเป็นเพื่อนักกันมาก่อนซึ่งนั้นแหละครับเห้อยังไม่ทันได้ทำอะไรเลยแล้ววันนี้มันชวนไปเดินโลตัสก็ตามนั้นแหละครับผมมีมุขหวานๆผมอยากจับมือเดินกับมันมากๆแต่ผมทำไม่ได้แล้วอยากทำที่สุดเดินผ่านร้านตุ๊กตาก็อยากซื้อให้มากๆพวงกุญแจอีกเยอะมากมายแต่มันทำไม่ได้แล้วนี่สิถึงมีเวลาเยอะ1เดือนก้จริงแต่พวกผมก็ไม่ค่อยออกมาเดินกันแบบนี้อยู่แล้วผมคิดไว้ตั้งแต่ตอนเป็นแฟนกันถ้าได้มาเดินโลตัสจะซื้อของให้มัน แต่ัมันก็ดันจบลงซะก่อนผมคิดอะไรไม่ออกจริงๆตอนเดินกับมันบรรยากาศเงียบไปหมดผมเหนื่อยมากทำไมมันต้องมาตอนนี้ ให้กุทำในสิ่งที่อยากทำให้ก่อนได้มั้ยเป็นเพื่อนกันมา8เดือนและเป็นแฟนกันแค่1เดือน....ทำไมตอนนั้นถึงตอบกับกูว่าเป็นแฟนกันก็ได้แล้วมาบอกทีหลังว่าใครมันจะไปลืมแฟนเก่าได้และความรู้สึกตอนนี้มันยังแย่มากไม่อยากให้มาเจอกุตอนนี้รอได้มั้ย แต่ผมก็ดันตอบไปว่ารอได้แต่ใจลึกๆก็อยากเห็นมุมนั้นของมันเหมือนกันไม่ใช่ว่าให้ผมคลั่งรักอยุ่ฝ่ายเดียวอยากให้มีความรู้สึกและรักกันทั้งสองฝ่าย คิดเห็นยังไงกับชีวิตผมตอนนี้ช่วยบอกผมทีครับผมรู้สึกวิ่วใจมากแบบจุกมากๆผมไม่สามารถเอาหน้ามันออกจากหัวผมได้เลยผมต้องแกล้งทำตัวเป็นปกติกกับมันตลอดเห้อ ขอบคุณที่อ่านครับ
แฟนผญให้การ์ดปีใหม่มาแล้วหลังจากนั้น...(ม4)