สวัสดีค่ะวันนี้เรามีเรื่องมาเล่าคือเรากับพี่ไปถ่ายรูปค่ะถ่ายมานานแล้วแล้วแถวที่เราถ่ายมันเป็นตอนกลางคืนไม่มีคนแต่ก็มีรถพอผ่านซึ่งเราไม่รู้ว่าเรากับพี่เสียงดังถ้าเปรียบเทียบกับรถมอไซค์เสียงเรากับพี่คือเบาไปเลยแต่แถวนั้นมีร้านหนึ่งเป็นร้านขายกับข้าวแล้วเราไม่ว่าเขาอยู่เพราะเขาปิดไฟไปหมดเลยซึ่งตอนนั้นเรากับพี่ไม่รู้ผ่านไปไม่นานเขาก็พูดขึ้นว่า*โอ้ยมาพูดอะไรใส่บ้านคนอื่นเขาหนวกหูไม่อายคนหรอลูก*ซึ้งสําหรับเราถ้าพูดดีๆก็โอเคอยู่แต่นี้คือพูดตะคอกอะเรากับพี่คืไม่โอเคเลยแล้วคือมันไม่ใช่ครั้งเดียวมีครั้งหนึ่งเราไปปั่นจักรยานกับพี่ตอนกลางคืนมันไม่มีรถเลยแต่ป้าคนนั้นเขาคงหนวกหูอีกเขาก็ด้าเราแบบเดิมอันนี้เราไม่ติดเพราะมันดึกจริงแต่มันก็ไม่ใช่ครั้งแรกซึ่งเราไปซื้อกับข้าวเขาบ่อยมากและบ้านเขากับตรงที่เราถ่ายรูปมันอยู่ไกลกันด้วยซํ้าเราอยู่ในเหตุการณ์เราว่ามันไม่ควรอะควรจะพูดดีตั้งแต่แรกทุกคนว่าเราผิดมากหรอ(ชีวิตเราต้องสู้ต่อ)
มนุษย์ป้ามีอยู่จริง