ถูกมองว่าเป็นคนเอ๋อง อ๋อง ชอบทำตัวงงงวย

สวัสดีคนที่เข้ามาเห็นกระทู้สนทนานี้นะคะ เรื่องมันมีอยู่ว่า เราตอนเด็กๆเป็นคนไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่ ถูกมองว่าเป็นคนเอ๋อ(เราไม่ได้เป็นโรคนะคะ) เคยมีอยู่ครั้งหนึ่งคุณครูใช้เราให้เอาเอกสารไปให้ฝ่ายวิชาการแล้วตอนนั้นเราต้องไปคนเดียวค่ะ ไม่รู้ด้วยว่าห้องวิชาการอยู่ไหน แล้วตอนนั้นขี้อายเลยไม่กล้าถาม สุดท้ายเราก็ต้องกลับมาถามครูค่ะ หลังจากเดินหาห้องวิชาการไปสักพัก ครูก็เหมือนบ่นเราเชิงว่าเราเป็นคนชอบทำตัวงง เอ๋อ(เค้าก็ไม่ได้พูดตรงๆแต่ก็ทำนองนี้)ต่อหน้าเพื่อนในห้อง ตอนนั้นเราหน้าเสียมาก พอเราโตขึ้นเราก็มีความพยายามจะสอบเข้ามัธยมที่เราใฝ่ฝันเลยตั้งใจเรียนมากขึ้นจนเป็นท็อปในห้อง จนครูท่านหนึ่งเอาเราไปแข่งโครงงาน เราก็ซ้อมกับเพื่อนๆที่ต้องไปแข่งด้วยกัน จนวันหนึ่งก็มีครูอีกท่านมาเห็นเราซ้อมก็เหมือนดูถูกเราอ่ะคะว่าจะไปแข่งได้หรอ เนี่ยเด็กคนนี้ชอบทำตัวงงๆ อ๋องๆ จะไปไหวหรอ? และใช่ค่ะมันเป็นคำพูดที่เรารู้สึกแย่มาก เราเอาคำเหล่านี้ไปคุยกับผู้ปกครอง เพื่ออยากระบายให้พวกท่านฟัง แต่พวกเขาก็เห็นด้วยอีกคนกับเหล่าครู นั้นยิ่งทำเราเสียใจกว่าเดิมอีกค่ะ หลังจากเราสอบมัธยมที่เราใฝ่ฝันได้เราก็ไม่เจอคำสบประมาทเหล่านี้จากเหล่าคุณครูไปพักใหญ่ๆ แต่ครั้งนี้เราเจอกับพ่อเเม่และก็พี่สาวค่ะ เราเป็นคนตามคนไม่ทัน ชอบทำตัวเงียบๆ ไม่ชอบคนเยอะๆ ถ้าสมมุติแม่ใช้ให้ซื้อข้าวมันไก่แล้วเราไปคนเดียว เราก็จะประมาทกังวล แล้วพวกเค้าก็เหมือนหงุดหงิดเรา หาว่าเราอ๋อง เอ๋อ หยุดทำตัวแบบนู้นแบบนี้ ชอบบอกเราเป็นเด็กกะโปโล บ่นๆเรา เราก็อยากปรับตัวให้มันดีขึ้นแต่มันยากจริงๆค่ะ หากคนอื่นบอกเราว่า ก็อย่าทำตัวแบบนี้สิ แค่นี้ก็จบ ไม่เลยค่ะ การต้องปรับตัวมันไม่เคยง่ายเลย เราเลยมามองข้อดีของเราการที่เราเป็นคนอย่างนี้มันทำให้คนที่อยู่กับเราสบายใจ ทำให้คนรอบตัวเป็นกันเองกับเรามากขึ้น ถึงแม้คำพูดบั่นทอนเหล่านี้ทำเรารู้สึกแย่มาก แต่เราจะเอาความสำเร็จของเราฟาดพวกเค้าเหล่านี้ให้อึ้งไปเลยยย ว่าคนที่อ๋อง เอ๋อ เด็กกะโปโลคนนี้ก็สามารถประสบความสำเร็จได้เหมือนกัน!
"แล้วทุกคนละคะ ถ้าหากเจออะไรแบบนี้จะทำยังไง"