ผู้ทำบาป ย่อมเดือดร้อน ทั้งในโลกนี้และในโลกหน้า

อรรถกถา ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท อัตตวรรคที่ ๑๒ หน้าต่างที่ ๑๐ ใน ๑๐

ก็บุคคลผู้พิจารณาเห็นความเกิดขึ้นและเสื่อมไป มีชีวิตอยู่วันเดียวประเสริฐกว่าบุคคล ผู้ไม่พิจารณาเห็นความเกิดขึ้น และความเสื่อมไปมีชีวิตอยู่ตั้งร้อยปี เพราะเหตุว่า เห็นความไม่เที่ยง นั่นเอง พระไตรปิฎก

คนรับจ้างเลี้ยงโค พระผู้มีพระภาคทรงตรัสพระคาถานี้ แก่ภิกษุทั้งหลาย ดังนี้ “คนที่กล่าวพุทธพจน์ แม้มาก แต่มัวประมาท ไม่ทำตามพุทธพจน์นั้น ย่อมไม่ได้รับผลแห่งความเป็นสมณะ เหมือนคนรับจ้างเลี้ยงโค