สวัสดีค่ะ ทุกคน เราอยากถามเพื่อนๆ ที่มาอ่านกระทู้นี้
อยากถามเพื่อนๆว่า ระหว่างไปหางานไกลบ้าน กับอยู่บ้าน แบบไหนดีกว่ากันคะ ?
เพราะตอนนี้เราอึดอัดขึ้นทุกวัน ทรมาน ไม่มีเพื่อน ไม่มีใครให้กำลังใจ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เจอตอนนี้ กับคำพูดคนในบ้าน มันโคตรเหนื่อยสุด
คือต้องบอกก่อนว่า ตั้งแต่เรียนจบ ม.6 เราก็เริ่มหาทำงานเลย ไม่ได้เรียนต่อค่ะ เพราะทางบ้านบอกเราว่า ไม่มีเงินส่งเรียน ถ้าส่งเราเรียนที่บ้านต้องลำบากมาก ต้องได้กินข้าวกับน้ำพริกทุกวันแน่ๆ นี่คือคำพูดของคนในบ้าน(แม่) เลยทำให้เราหยุดความคิดที่จะเรียนต่อในมหาลัยที่สอบติดแล้ว และไปจ่ายค่าเรียนเรียบร้อย แต่ต้องทิ้งเงินก้อนนั้นไปฟรี เพื่อแลกกับที่บ้านที่คิดว่าต้องได้จ่ายเยอะกว่านี้ถ้าเราเรียนต่อ
หลังจากวันนั้นเราก็หาทำงานค่ะ สมัครหลายที่ จนได้ทำงานเซเว่น แถวบ้าน จน2 ปีกว่า เราได้รู้จักงานออนไลน์ และหลงเชื่อจนลงทุนไปกับเงิน ก้อนหนึ่ง ประมาน 2 หมื่นกว่า ซึ่งเราคิดว่าเราต้องทำให้เต็มที่ จึงลาออกจากงาน แล้วไปทำธุรกิจ ที่หลายๆคนรู้จักในนาม ขายตรง เราทำตามที่คนแนะนำสอน ตั้งใจ เชื่อสุดใจ เพราะก็เป็นคนหนึ่งอยาก ประสบความสำเร็จ แต่มันไม่ใช่เลย เงินที่ลงทุน ถามว่าได้คืนมั้ยได้ค่ะ เพราะเราขายของเก่ง เป็นแม่ค้าตั้งแต่เด็ก และได้ลูกทีมมาขายช่วย 2 คน ซึ่ง 2 คนนี้ เป็นผช. คนหนึ่งเพื่อน และพี่ของเพื่อนที่ชวนกันมาทำกับเรา เราไม่ได้ชวนลงทุนหรอกนะ ตอนนี้เราสอนขายอย่างเดียว เขาก็ทำตามจนพากันขายของที่เราลงทุนไปจนหมด ภายใน4 เดือน คือคืนว่าช้ามากถ้าเทียบกับปัจจุบัน เพราะแต่ก่อนที่ทำ ยังไม่มีแม้แต่การยิงแอด ทักขาย โพสต์อย่างเดียว ก็เลยช้า ได้มาก็ซื้อกิน เลี้ยงตัวเองไปในแต่ละวัน จนวันหนึ่งเหลือเงิน 5 บาท ติดกระเป๋า ดีที่อยู่กับน้า และเปิดอาหารตามสั่งจึงได้ข้าวกินบ้าง ทำไปจนผ่านไป 2 ปี เรารู้สึกไม่ไหว จึงห่างออกมา และมาหางานทำใหม่อีกครั้ง บอกเลยไม่เหลือเงินติดกระเป๋าสักบาท ขอย้อนไปก่อนว่า เราได้มาอยู่ห้องเช่ากับน้าที่เปิดอู้รถ และร้านอาหารตามสั่งของน้าสะใภ้ ห่างจากบ้าน 7 โลเท่านั้นค่ะ แต่ได้อิสระมากหน่อยที่ไม่มีใครตาม นอกจากยายค่ะ ซึ่งตอนนี้ไม่มีท่านอยู่แล้ว หลังจากที่เราได้งานใหม่ เราก็เลยโทรหาคนที่บ้าน (แม่) ว่าขอเงิน 1000 บาท ก่อนได้เงิน โดนด่าค่ะ ว่าออกจากไปทำตรงนั้น ไม่มีเงินเลย บลาๆเยอะค่ะ แต่ก็ยังดีที่ได้เอามาเลี้ยงชีพระหว่างรอเงินเดือนออก เป็นยังไงบ้างคะ เพื่อนที่อ่านมาถึงตรงนี้ ระยะเวลาหลังจบผ่านไป 4 ปี เราย่างเข้า 21 ปี
และทำงานบริษัทขายรถ แถวบ้าน ไม่เคยไกลบ้านเลย 7 โล ทำไป1 ปี มีแฟนที่ทำงาน จนแม่จับได้ จึงได้แต่งงาน และมีลูกค่ะ ทำงานขายรถ 3 ปี เงินเดือน 4500 ถ้าเดือนไหนขายไม่ได้นะคะ โชคดีมีเพื่อนร่วมงานดี ผจก. ช่วยตลอด เลยขายเดือนละ 1-2 พีคสุด 4 คัน บอกก่อนนะคะแฟนที่เราคบไม่มีเงินมาแต่งสักบาท 9 เดือน เราเก็บเงินจากการขายรถ และเงินเดือนรวมกัน 2 คน ซื้อทองหมั้น 3 บาท วันแต่งหาเงิน 2 แสนมาวาง เกลี้ยงบัญชีนะคะ วันที่แต่งงานเราท้อง ได้5 เดือน ซึ่งบอกเลยไม่เหลือเงินในบัญชีสักบาท แต่ได้เงินผูกแขนมา 3 หมื่น ซองงานส่วนมากเป็นเพื่อนของพ่อแม่ ส่วนนั้นเราไม่ได้ และ3 หมื่นบาทที่ได้มา ต้องมาคืนลุกค้าเรานะคะ พอดีวันแต่งเงินเราขาดอีก 2 หมื่น ลูกค้าจากต่างประเทศโอนเงินมาสั่งสินค้าที่เราขายตั้งแต่ทำขายตรงพอดี เลยเอามาวนก่อน
และคืนลุกค้าไป โชคดีที่ลุกค้าคนนี้ไว้ใจเรามาก และเราก็เชื่อในความซื่อสัตย์ตลอด จึงไม่มีปัญหาเรื่องเงินส่วนนี้ และทุกเรื่องเกี่ยวกับเงิน เราจะวางแผนใช้เงินที่ค่อยข้างว่าดีค่ะ จนผ่านไป4-5 เดือน คลอดลูก และทำงานที่บริษัทขายต่อ แฟนก็ทำด้วยกันค่ะ แต่แฟนเป็นช่างซ่อมรถ และท้องลูกอีกคน แต่ไม่ใช่ชีวิตทุกจะราบรื่นหรอกนะคะ แค่เราไม่ยึดติดมาก ทั้งเรื่องแฟนที่มักจะชอบเล่นกับผญ ในที่ทำงาน แต่เราไม่ได้ใส่ใจจนจะทำให้เลิกลา แค่รำคาญที่คนในที่ทำงานมาเล่า และพูดให้ฟัง และเรื่องเพื่อนร่วมงานอีก มากมาย โดยที่ทนอยู่มาได้เพราะเราไม่ได้สนใจคำพูดคนในนั้นที่นินทา หรืออะไร จนคลอดลูกคนที่2 ได้ 3 เดือน เริ่มมองหางานใหม่อีกครั้ง แต่ยังคงเป็นแถวบ้านนะคะ เพราะเรามีลูก จนทำให้คิดว่า ทำงานแถวนี้ดีสุด บ้านไม่ต้องเช่า ข้าวซื้อกินบ้าง เที่ยวแถวบ้านบ้าง ก็มีความสุขดี และเริ่มได้เข้าไปทำงานไลฟ์สดขายของในร้านเครื่องครัวแห่งหนึ่ง ในตัวเมือง จึงได้ออกจากบริษัทรถ มาถึงต้องนี้เพื่อนอย่าเพิ่งเบื่อ ชีวิตเรานะคะ ยังมีต่ออีก
อยากออกจากบ้านไปให้ไกลที่สุด เพื่อนๆที่อยู่ในนี้คิดว่ายังไงบ้างคะ
อยากถามเพื่อนๆว่า ระหว่างไปหางานไกลบ้าน กับอยู่บ้าน แบบไหนดีกว่ากันคะ ?
เพราะตอนนี้เราอึดอัดขึ้นทุกวัน ทรมาน ไม่มีเพื่อน ไม่มีใครให้กำลังใจ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เจอตอนนี้ กับคำพูดคนในบ้าน มันโคตรเหนื่อยสุด
คือต้องบอกก่อนว่า ตั้งแต่เรียนจบ ม.6 เราก็เริ่มหาทำงานเลย ไม่ได้เรียนต่อค่ะ เพราะทางบ้านบอกเราว่า ไม่มีเงินส่งเรียน ถ้าส่งเราเรียนที่บ้านต้องลำบากมาก ต้องได้กินข้าวกับน้ำพริกทุกวันแน่ๆ นี่คือคำพูดของคนในบ้าน(แม่) เลยทำให้เราหยุดความคิดที่จะเรียนต่อในมหาลัยที่สอบติดแล้ว และไปจ่ายค่าเรียนเรียบร้อย แต่ต้องทิ้งเงินก้อนนั้นไปฟรี เพื่อแลกกับที่บ้านที่คิดว่าต้องได้จ่ายเยอะกว่านี้ถ้าเราเรียนต่อ
หลังจากวันนั้นเราก็หาทำงานค่ะ สมัครหลายที่ จนได้ทำงานเซเว่น แถวบ้าน จน2 ปีกว่า เราได้รู้จักงานออนไลน์ และหลงเชื่อจนลงทุนไปกับเงิน ก้อนหนึ่ง ประมาน 2 หมื่นกว่า ซึ่งเราคิดว่าเราต้องทำให้เต็มที่ จึงลาออกจากงาน แล้วไปทำธุรกิจ ที่หลายๆคนรู้จักในนาม ขายตรง เราทำตามที่คนแนะนำสอน ตั้งใจ เชื่อสุดใจ เพราะก็เป็นคนหนึ่งอยาก ประสบความสำเร็จ แต่มันไม่ใช่เลย เงินที่ลงทุน ถามว่าได้คืนมั้ยได้ค่ะ เพราะเราขายของเก่ง เป็นแม่ค้าตั้งแต่เด็ก และได้ลูกทีมมาขายช่วย 2 คน ซึ่ง 2 คนนี้ เป็นผช. คนหนึ่งเพื่อน และพี่ของเพื่อนที่ชวนกันมาทำกับเรา เราไม่ได้ชวนลงทุนหรอกนะ ตอนนี้เราสอนขายอย่างเดียว เขาก็ทำตามจนพากันขายของที่เราลงทุนไปจนหมด ภายใน4 เดือน คือคืนว่าช้ามากถ้าเทียบกับปัจจุบัน เพราะแต่ก่อนที่ทำ ยังไม่มีแม้แต่การยิงแอด ทักขาย โพสต์อย่างเดียว ก็เลยช้า ได้มาก็ซื้อกิน เลี้ยงตัวเองไปในแต่ละวัน จนวันหนึ่งเหลือเงิน 5 บาท ติดกระเป๋า ดีที่อยู่กับน้า และเปิดอาหารตามสั่งจึงได้ข้าวกินบ้าง ทำไปจนผ่านไป 2 ปี เรารู้สึกไม่ไหว จึงห่างออกมา และมาหางานทำใหม่อีกครั้ง บอกเลยไม่เหลือเงินติดกระเป๋าสักบาท ขอย้อนไปก่อนว่า เราได้มาอยู่ห้องเช่ากับน้าที่เปิดอู้รถ และร้านอาหารตามสั่งของน้าสะใภ้ ห่างจากบ้าน 7 โลเท่านั้นค่ะ แต่ได้อิสระมากหน่อยที่ไม่มีใครตาม นอกจากยายค่ะ ซึ่งตอนนี้ไม่มีท่านอยู่แล้ว หลังจากที่เราได้งานใหม่ เราก็เลยโทรหาคนที่บ้าน (แม่) ว่าขอเงิน 1000 บาท ก่อนได้เงิน โดนด่าค่ะ ว่าออกจากไปทำตรงนั้น ไม่มีเงินเลย บลาๆเยอะค่ะ แต่ก็ยังดีที่ได้เอามาเลี้ยงชีพระหว่างรอเงินเดือนออก เป็นยังไงบ้างคะ เพื่อนที่อ่านมาถึงตรงนี้ ระยะเวลาหลังจบผ่านไป 4 ปี เราย่างเข้า 21 ปี
และทำงานบริษัทขายรถ แถวบ้าน ไม่เคยไกลบ้านเลย 7 โล ทำไป1 ปี มีแฟนที่ทำงาน จนแม่จับได้ จึงได้แต่งงาน และมีลูกค่ะ ทำงานขายรถ 3 ปี เงินเดือน 4500 ถ้าเดือนไหนขายไม่ได้นะคะ โชคดีมีเพื่อนร่วมงานดี ผจก. ช่วยตลอด เลยขายเดือนละ 1-2 พีคสุด 4 คัน บอกก่อนนะคะแฟนที่เราคบไม่มีเงินมาแต่งสักบาท 9 เดือน เราเก็บเงินจากการขายรถ และเงินเดือนรวมกัน 2 คน ซื้อทองหมั้น 3 บาท วันแต่งหาเงิน 2 แสนมาวาง เกลี้ยงบัญชีนะคะ วันที่แต่งงานเราท้อง ได้5 เดือน ซึ่งบอกเลยไม่เหลือเงินในบัญชีสักบาท แต่ได้เงินผูกแขนมา 3 หมื่น ซองงานส่วนมากเป็นเพื่อนของพ่อแม่ ส่วนนั้นเราไม่ได้ และ3 หมื่นบาทที่ได้มา ต้องมาคืนลุกค้าเรานะคะ พอดีวันแต่งเงินเราขาดอีก 2 หมื่น ลูกค้าจากต่างประเทศโอนเงินมาสั่งสินค้าที่เราขายตั้งแต่ทำขายตรงพอดี เลยเอามาวนก่อน
และคืนลุกค้าไป โชคดีที่ลุกค้าคนนี้ไว้ใจเรามาก และเราก็เชื่อในความซื่อสัตย์ตลอด จึงไม่มีปัญหาเรื่องเงินส่วนนี้ และทุกเรื่องเกี่ยวกับเงิน เราจะวางแผนใช้เงินที่ค่อยข้างว่าดีค่ะ จนผ่านไป4-5 เดือน คลอดลูก และทำงานที่บริษัทขายต่อ แฟนก็ทำด้วยกันค่ะ แต่แฟนเป็นช่างซ่อมรถ และท้องลูกอีกคน แต่ไม่ใช่ชีวิตทุกจะราบรื่นหรอกนะคะ แค่เราไม่ยึดติดมาก ทั้งเรื่องแฟนที่มักจะชอบเล่นกับผญ ในที่ทำงาน แต่เราไม่ได้ใส่ใจจนจะทำให้เลิกลา แค่รำคาญที่คนในที่ทำงานมาเล่า และพูดให้ฟัง และเรื่องเพื่อนร่วมงานอีก มากมาย โดยที่ทนอยู่มาได้เพราะเราไม่ได้สนใจคำพูดคนในนั้นที่นินทา หรืออะไร จนคลอดลูกคนที่2 ได้ 3 เดือน เริ่มมองหางานใหม่อีกครั้ง แต่ยังคงเป็นแถวบ้านนะคะ เพราะเรามีลูก จนทำให้คิดว่า ทำงานแถวนี้ดีสุด บ้านไม่ต้องเช่า ข้าวซื้อกินบ้าง เที่ยวแถวบ้านบ้าง ก็มีความสุขดี และเริ่มได้เข้าไปทำงานไลฟ์สดขายของในร้านเครื่องครัวแห่งหนึ่ง ในตัวเมือง จึงได้ออกจากบริษัทรถ มาถึงต้องนี้เพื่อนอย่าเพิ่งเบื่อ ชีวิตเรานะคะ ยังมีต่ออีก