เราเกิดมาในครอบครัวที่พ่อแม่ก็มีเงินพอให้เลี้ยงเราแบบไม่ขัดสนอ่ะค่ะ จนกระทั่งพ่อกับแม่เลิกกัน แต่เราก็ไม่มีปัญหานะคะ พ่อก็มีงานมั่นคงดีค่ะมีเงินให้เราใช้ทุกวันแบบที่ว่าถึงจะใช้เยอะแต่ก็มีเงินเหลือ พ่อเคยบอกเราว่าพ่อเหงาอยากมีคนมาดูแล เราก็ไม่ได้ว่าอะไรค่ะเราเข้าใจ จนพ่อมีจริงๆ สำหรับเราเราเฉยๆนะคะกับคนใหม่ของพ่อคนนี้ จนได้มาอยู่ด้วยกันเรารู้สึกเหมือนถูกแย่งอะไรสักอย่างไปอ่ะค่ะ สิ่งที่เคยได้รับมากกว่านี้ก็ได้น้อยลง พ่อเหมือนคนคลั่งรักเลยค่ะ รักคนนี้มาก มันก็ดีนะคะแต่ว่าเราแค่รู้สึกไม่ชอบเลย นับวันไปเรื่อยๆพ่อแทบจะให้ทุกอย่างกับเขา จนมาต้นปีนี้พ่อประสบอุบัติเหตุการงานที่เคยทำได้เงินทีละเยอะก็ไม่ได้ทำ พอหายดีมันก็ต้องพักรักษาตัวอ่ะค่ะ เราก็โอเคนะคะเพราะเราก็ทำขงานกับญาติๆได้เงินมาบ้าง แต่แฟนใหม่พ่อที่มีโรคประจำตัวเลยไม่สามารถใช้เงินแค่ค่าอยู่ไปวันๆได้(เขาก็ทำงานอยู่นะคะ)พ่อเลยต้องไปหาเพิ่มให้อ่ะค่ะ เราใช้เงินมาได้แค่ช่วงหนึ่งก็ต้องกลับมาเอาเงินจากพ่ออีกเพราะไม่มีงานให้เราทำแล้ว พ่อจากเดิมมีงานทำไม่ขาด แต่ตอนนี้ทางบ้านเริ่มแย่แล้วค่ะ มันแย่จนชนิดที่ว่าพ่อกะจะให้เราไปอยู่กับญาติแบบระยะยาวเลย เราสงสารพ่อมาก แต่ไม่รู้ต้องทำยังไงเพราะนอกจากเงินค่าเราไปเรียนแล้วยังต้องให้แฟนใหม่พ่อไปทำงานอีก เราคิดนะคะว่าอยากไปอยู่กับญาติแต่อะไรๆมันก็ไม่เรียบร้อย ไหนจะเรื่องเรียนอีก เราเป็นคนเห็นแก่ตัวแหละค่ะ เราคิดเสมอเลยว่าหากไม่มีแฟนใหม่พ่อ ชีวิตของเรากับพ่อ2คนมันคงจะดีกว่านี้ เราคงจะได้ในสิ่งที่เราเคยได้ เวลาทำอะไรจะไปที่ไหนก็ไม่ต้องห่วงเรื่องแฟนใหม่พ่อ อยู่กับพ่อแค่2คน แต่สุดท่ายเราก็ได้แค่คิดอ่ะค่ะ สิ่งที่เราต้องการในตอนนี้มากที่สุดคือจะทำยังไงให้อยู่กับพ่อกับแฟนใหม่พ่อแล้วมีความสุขคะ