เราเคยรู้สึกเหมือนที่ตั้งกระทู้เลย ทั้งหาหมอก็เคยแล้ว
ขอยาที่ทำให้เราเป็นคนปกติ แต่หมอบอกประมาณว่าเราไม่ได้เป็นอะไร (เจอหมอครั้งเดียว)
หมอบอกว่ายาแบบนั้นมันไม่มี ถ้าเราไม่ได้มีปัญหาจริงๆกินยาไปก็ไม่ช่วย
แต่ ณ ตอนที่เรารู้สึกแย่ มันอยากจะทำจริงๆนะ
คิดว่าพอแล้วจะดีกว่า เหนื่อยกับการเป็นตัวเอง
บางทีรู้สึกแย่ว่าเราอยู่ไปเป็นภาระคนอื่น ทำคนอื่นเหนื่อยใจ
ถ้าเราไม่อยู่ซักคน คงจะดีกว่าสำหรับทุกคน
เรารู้สึกว่าเรามีความคิดแปลกๆ หรือคนที่เราอยู่ด้วยพยายามทำให้เรารู้สึกแบบนั้นก็ไม่รู้
เค้าชอบพูดว่าเราเป็บแบบนั้นแบบนี้ เรามีข้อเสียหรือไม่ดีแบบนั้นแบบนี้ 
บางทีเราก็รู้สึกไม่มีค่า จนต้องพยายามทำตัวเองให้ดูมีค่าด้วยวิธีต่างๆนานา
เรารู้สึกภูมิใจชั่วขณะหนึ่ง แต่สุดท้ายก็วนกลับมากับความรู้สึกเดิมๆ

ทุกสิ่งทุกอย่างมันวุ่นวายอยู่ใจใจ มากเกินกว่าจะพิม หรือพูดออกไปให้ใครฟังได้ทั้งหมด
ยิ่งเราไม่เคยเล่าเรื่องส่วนตัวให้ใครฟัง เพราะค่อนข้างมีโลกส่วนตัวสูง
เก็บทุกอย่างไว้ในใจ คนเดียว ตลอดมา