สวัสดีค่ะทุกคน
เรากำลังเป็นเหมือนจะไร้ความรู้สึกกับคนรอบข้าง อยากอยู่เฉยๆ กับทุกๆสิ่งเลย แต่ก็ยังอดห่วงคนในครอบครัวไม่ได้ แต่มันเป็นความรู้สึกที่ไม่อยากรับรู้อะไร ไม่อยากถามอะไรใครเลย เราไม่แน่ใจว่าเรากำลังเข้าสู่การเป็นซึมเศร้าหรือไม่ เราพยายามที่จะหาคุณค่าที่เราอาจจะยังมองไม่เห็นมัน แต่ตอนนี้มันเหมือนเศร้าปนเหนื่อยค่ะ  ขอกำลังใจจากทุกคนจากพื้นที่เล็กๆตรงนี้หน่อยค่ะ