คือเรามีเพื่อนในกลุ่มแต่เมือนเราไม่ได้อยู่ในกลุม เพราะมีวันนึงเราก็ไป ร.ร. เหมือนเดิมแต่วันนั้นพวกเพื่อนๆดูไม่สนใจเราเลยตอนเจอกันก็เเทบไม่คุยกับเรา
เหมือนเเค่ทักกันเฉยๆทั้งที่ปกติจะต้องคุยกันเยอะกว่านั้นแล้วก็เหมือนมันจะมีความลับที่พวกมันรู้ๆกันอยู่แต่มันก็ไม่บอกอะไรเราเลย แต่พอมีงานมันก็ทักมาถามแต่พออยู่ด้วยกันที่ร.ร.มันทำเหมือนมันไม่ได้มีความลับกับเราแต่มันก็เรียกไปคุยกันเองพอเราจะขอฟังด้วยมันก็บอกว่าเราไม่เกี่ยวเราไม่ต้องรู้แต่ในความคิดเราคือถ้าไม่เกี่ยวกันจริงๆก็ไม่เห็นมีอะไรให้ต้องปิดบังทั้งมันไม่น่าจะมีอะไรแต่เราก็ปล่อยให้พวกมันคุยกันไป ตอนนั้นเรารู้สึกว่ามันโครตเสียความรู้สึกเลย แล้วทั้งวันมันก็คุยกันแต่พวกมันแทบไม่คุยกับเราเลยเหมือนไม่มีเราอยู่เลย555555
การที่เพื่อนที่เราคิดว่าเราน่าจะสนิทด้วยกลับเหมือนปล่อยให้เราอยู่คนเดียว ตอนแรกๆเวลาที่เราบอกมันว่าเราแอบร้องอยู่คนเดียว ตอนนั้นมันบอกว่ามีไรให้โทรหามันได้มันพร้อมฟัง แต่ตอนนี้รู้สึกเหมือนที่มันเคยพูดไม่ได้ผลอีกแล้ว
ต่อหน้าพวกมันเราเหมือนไม่ได้เป็นอะไร แต่ในใจมันเจ็บมากว่าทั้งที่มีเพื่อนทำไมเหมือนอยูคนเดียวน่าจะดีกว่าเพราะทุกวันนี้ที่เศร้าก็เพราะแบบนี้แหละรู้สึกเป็นคนนอก5555(ทุกรอยยิ้มอาจไม่ได้เป็นเหมือนที่เห็นก็ได้) อยากให้เพื่อนเข้าใจนะแต่น่าจะไม่มีวัน
(เราควรรู้สึกยังไงหรอกับที่เพื่อนทำเหมือนเราเป็นคนนอก?)
เคยรู้สึกใหมตอนอยู่กับเพื่อนในกลุ่มเหมือนอยู่คนเดียว? ขอให้ทุกคนอ่านให้จบนะมันคือสิ่งที่เราอยากละบายมันจริงๆ
เหมือนเเค่ทักกันเฉยๆทั้งที่ปกติจะต้องคุยกันเยอะกว่านั้นแล้วก็เหมือนมันจะมีความลับที่พวกมันรู้ๆกันอยู่แต่มันก็ไม่บอกอะไรเราเลย แต่พอมีงานมันก็ทักมาถามแต่พออยู่ด้วยกันที่ร.ร.มันทำเหมือนมันไม่ได้มีความลับกับเราแต่มันก็เรียกไปคุยกันเองพอเราจะขอฟังด้วยมันก็บอกว่าเราไม่เกี่ยวเราไม่ต้องรู้แต่ในความคิดเราคือถ้าไม่เกี่ยวกันจริงๆก็ไม่เห็นมีอะไรให้ต้องปิดบังทั้งมันไม่น่าจะมีอะไรแต่เราก็ปล่อยให้พวกมันคุยกันไป ตอนนั้นเรารู้สึกว่ามันโครตเสียความรู้สึกเลย แล้วทั้งวันมันก็คุยกันแต่พวกมันแทบไม่คุยกับเราเลยเหมือนไม่มีเราอยู่เลย555555
การที่เพื่อนที่เราคิดว่าเราน่าจะสนิทด้วยกลับเหมือนปล่อยให้เราอยู่คนเดียว ตอนแรกๆเวลาที่เราบอกมันว่าเราแอบร้องอยู่คนเดียว ตอนนั้นมันบอกว่ามีไรให้โทรหามันได้มันพร้อมฟัง แต่ตอนนี้รู้สึกเหมือนที่มันเคยพูดไม่ได้ผลอีกแล้ว
ต่อหน้าพวกมันเราเหมือนไม่ได้เป็นอะไร แต่ในใจมันเจ็บมากว่าทั้งที่มีเพื่อนทำไมเหมือนอยูคนเดียวน่าจะดีกว่าเพราะทุกวันนี้ที่เศร้าก็เพราะแบบนี้แหละรู้สึกเป็นคนนอก5555(ทุกรอยยิ้มอาจไม่ได้เป็นเหมือนที่เห็นก็ได้) อยากให้เพื่อนเข้าใจนะแต่น่าจะไม่มีวัน