เบื่อ ทำไมไม่เกิดมารวยมากมายมหาศาลเลย มันเวรกรรมอะไรนักหนา ชาติหน้าดันอยู่ใกล้กว่าพรุ่งนี้ เซ็ง

การตอบปัญหาพันทิปหรือการตั้งกระทู้ต่างๆ ของเรา ตอนแรกเราคิดไว้หลายอย่าง 1.คิดทำบุญสะสมไว้เพราะเห็นมีผู้คนมากมายออกมาทำคอนเทนต์ดีๆ มีสาระมีประโยชน์ในหลายแพลตฟอร์ม ทั้ง YouTube Pantip Facebook ตัวเรามี

31 กรกฎาคม 2534 03.51 กทม. โชครักเรานี้แสนร้าย วัยเด็กอันเลวร้ายตามหลอกหลอน สู้สร้างตัวมา 14-15 ปี ยังไม่ได้เรื่อง โถ กรรมอันใด มากมายถึงเพียงนี้ วันนี้ ขอให้สิ้นเวรสิ้นกรรมกันเสีย

เรารู้อยู่แก่ใจว่า“โรงพยาบาลแห่งนี้เป็นโรงพยาบาลรัฐ”แต่เราปฏิเสธไม่ได้ที่เราต้องมารักษาเพราะเราต้องใช้สิทธิ์ประกันสังคม เราเป็นคนต่างจังหวัดมาทำงานที่ระยองตัวคนเดียวครอบครัวก็อยู่ต่างจังหว

ประเทศ ไทยเราผมว่า มีศักยภาพ มากขี้นแล้วนะครับ แต่ในมุมมองผม ถึงแม้ว่าใน เรื่องการเมือง และ เรื่องเศรษฐกิจ ถึงแม้ว่าก็อาจจะยังลูกผี ลูกคนอยู่ แต่ ก็ยังพอแก้ไข แบบ ลุ่มๆดอนๆ ไปได้ แต่ทำไมถึงยังไม่ได้จั

น้องต้องเติบโต วันนี้ขณะทำงาน มีคนไข้ Admit เมื่อวาน ด้วย NSTEMI อาการแรกรับโดยรวมไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ให้ Anticoagulance และรอ Refer รพ.มหาราชฯ เพื่อทำ CAG แต่วันนี้ ขณะน้องพยาบาลทำหัตถการเตียงข้างๆ

หมดเวลา ให้บริการ

.

กระทู้ที่ผุดขึ้นมามากมาย ทั้งทำไมไม่มีลูก ทำไมถึงโสด ทำไม่เจนนี้ไม่อดทนกับงาน ไม่สู้งานรายได้น้อยก็ไม่ทำ นั้นนี่นู้น หลายสิ่งหลายอย่าง เราเข้าใจนะ แต่ละคนมีความสุขมีความต้องการในชีวิตไม่เหมือนกัน ถ้า

ดีค่ะะ คือเราเรียนอยู่ เราก็รู้สึกโอเคกับชีวิตที่เราใช้นะคะแต่แบบบางทีเราก็ไม่มีแรงบัลดาลใจในการใช้ชีวิตฟิลแบบไม่มีที่ยึดเหนี่ยวหรือแรงพลักดันยังไม่มากพอ คือทุกวันนี้เราตื่นนอนตีสี่เลิกเรียนสี่โมงครึ่