คือเบื้องต้นผมกับแฟนอยู่ห่างกันแฟนอยู่ต่างประเทศ ด้วยความที่อยู่ห่างกันยิ่งต้องใส่ใจกันมากขึ้นอันนี้ผมเข้าใจ ซึ่งผมก็โทรหาเขาทุกวัน ถามสารทุกสุขดิบ เล่าเหตุการณ์ในแต่ละวัน พยายามโทรหาตลอดถ้ามีเวลา เรื่องเพื่อนนี้แทบจะนานๆครั้ง ชีวิตความรักก็มีทะเลาะกันบ่อยๆ หลายเรื่องๆ แต่ก็ผ่านกันมาได้ ต่อมาก็เกิดเรื่องทะเลาะกัน ส่วนตัวผมเป็นคนไม่ค่อยเสพดราม่าข่าวนู้นนี้อยู่แล้วทุกครั้งแฟนจะเสพแล้วเอามาเล่าให้ผมฟัง และเขาเป็นคนรักแมวมาก ซึ่งผมก็รักมีเลี้ยงอยู่ที่บ้านเพียบ แล้วก็มีออกข่าวคนทำร้ายแมว ด้วยความที่เป็นคนรักแมวเขาก็ของขึ้นและก็เอาข่าวนี้มาคุยกับผม ซึ่งให้ผมไปดูเป็นชั่วโมงกว่า แต่ผมเป็นคนไม่ค่อยเสพข่าวดราม่า ถ้าจะดูจะชอบดูเป็นสรุปมากกว่า ว่ามีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นบ้างสั้นๆ ตรงจุดนี้จึงเกิดเรื่องทะเลาะกันตรงที่ผมไม่ให้ความใส่ใจ ความสำคัญในข่าวที่เขารู้สึกแย่กับมัน เหมือนเขาอยากให้ผมไปฟังข่าวนี้เต็มๆ และเอามานั่งคุยกันแสดงให้เห็นว่าใส่ใจความรู้สึก และผมเลือกที่จะดูสรุปมากกว่าเขาจึงว่าผมว่าไม่ให้ความสำคัญกับเขา ทีนี้ยาวเลยกลายเป็นรักไม่เท่ากัน ประเด็นปัญหาต่างๆ ถาโถมเข้ามามากมาย กลายเป็นว่ายิ่งคุยยิ่งทะเลาะกันเพราะคุยกันไม่เข้าใจ ผมจึงบอกไปว่าไว้เดี๋ยวค่อยคุยกันนะ ตอนนี้ยิ่งคุยมันยิ่งแย่ กลับกลายเป็นเขาเข้าใจอีกแบบว่าการยิ่งคุยกับเขามันยิ่งแย่ เขาจึงเลือกที่จะทำงานที่ต่างประเทศให้เยอะขึ้นเพื่อที่จะได้ไม่คุยกับผม ถึงจุดนี้ผมปวดหัวมาก เพื่อนๆมีความเห็นยังไงแนะนำให้ทีครับ