เว็บไซต์ในเครือ
bloggang.com Bloggang pantown.com Pantown pantipmarket.com PantipMarket
maggang.com Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
Pantip Application Pantip iOS Pantip Android Pantip Android
เกี่ยวกับเรา

เล่ห์ดวงใจ (4)

.

                         4
          ——————————————————————-

 
          “ไหนอ้าปากให้หมอดูหน่อยครับ” การันต์พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนกับเด็กหญิงวัยหกขวบ หนูน้อยอ้าปากกว้างให้เขาส่องไฟฉายเข้าไปในปาก 
          “โอเค เรียบร้อย” หมอหนุ่มพูดเสียงหวาน ยิ้มให้กับหนูน้อยที่เขากำลังตรวจอาการป่วยอยู่ “เป็นไข้หวัดธรรมดาครับ เดี๋ยวหมอจัดยาให้นะ” เขาละสายตาจากเด็กหญิง เงยหน้าขึ้นกล่าวกับผู้เป็นแม่ของเธอ จากนั้นทั้งสองคนแม่ลูกก็เดินกลับออกมาจากห้องตรวจ รอเขาจ่ายยาให้ 
          เขาจัดยาให้กับคนไข้รายสุดท้ายเสร็จ นั่งถอนหายใจ วันนี้มีคนไข้เยอะเป็นพิเศษ ถึงกระนั้นก็ไม่ได้ทำให้เวลาหมุนไปเร็วเลยสักนิด ทำไมเขาถึงจดจ่ออยู่แต่กับเวลา อยากให้แต่ละวันมันผ่านไปโดยเร็ว ทั้งที่เมื่อก่อนเขาไม่เคยแยแสว่าวันนี้พรุ่งนี้หรือเมื่อรืนนี้จะเป็นวันอะไร จะช้าจะเร็วแค่ไหนเขาไม่เคยสนใจ ทว่าตั้งแต่กลับมาจากบ้าน เขารู้สึกว่ารอคอยวันหยุดอย่างใจจดใจจ่อ เหลืออีกตั้งสามวันกว่าจะถึงวันศุกร์ 

 
          การันต์เรียนจบสาธารณสุข และได้อุทิศตนเป็นแพทย์ประจำสถานีอนามัยห่างไกลโรงพยาบาล เขาเป็นหมออนามัยในชนบทจังหวัดใกล้กับบ้าน ทีแรกเขามีโครงการจะย้ายกลับไปประจำยังบ้านเกิด พอคิดไปคิดมา ชาวบ้านที่นี่ต้องการเขา อีกอย่างที่นั่นก็มีหมอเก่ง ๆ ประจำอยู่แล้ว เขาจึงตัดสินใจอยู่ที่นี่ต่อ และจะอยู่ตลอดไปไม่ย้ายไปไหน นอกจากเขาแล้วยังมีหมอหญิงอีกคนที่คอยสับเปลี่ยนเวรกัน
          “ทานข้าวค่ะหมอรันต์ รุ้งซื้อมาเผื่อหมอด้วยแหนะ” รุ่งรัตน์หมอหญิงประจำที่นี่เอ่ยชวน หล่อนซื้อมาเผื่อเขาด้วย พึ่งจะกลับมาจากอบรมที่โรงพยาบาลในตัวจังหวัด
          “ขอบคุณครับหมอรุ้ง แต่ว่าทานก่อนผมเลย ผมขอเคลียร์งานบนโต๊ะให้เสร็จก่อน เกรงว่าจะไม่ทันวันศุกร์น่ะครับ” เขาตอบ
          “วันศุกร์… วันศุกร์หมอรันต์มีนัดหรือคะ” รุ่งรัตน์ถามอย่างไม่ใส่ใจนัก “งั้นรุ้งเอาไปเก็บในครัวให้นะคะ พักทานข้าวบ้าง อย่าหักโหม ถ้าหมอเป็นอะไรขึ้นมา ชาวบ้านจะรักษาอาการป่วยไข้กับใคร” รุ่งรัตน์พูดอย่างคนเป็นห่วงแกมประชดนิด ๆ ก่อนหน้านี้ตั้งแต่รู้จักกันมา ไม่เคยเห็นการันต์จะหักโหมงานอะไรขนาดนี้
          คนโดนประชดเงยหน้าขึ้นมองพร้อมอมยิ้มให้คนประชด “ขอบคุณที่เป็นห่วงครับ ผมเป็นอะไรไปก็ยังมีหมอรุ้งอยู่ทั้งคนนี่นา ชาวบ้านไม่ต้องกังวลเลย” เขาตอบพร้อมยิ้มให้เธอ รุ่งรัตน์จบแพทย์โดยตรง แต่เธอเลือกที่จะมาเป็นหมออนามัย เลือกมาอยู่ที่ที่ลำบาก การันต์ยอมรับว่าเขาชื่นชมเธอมากในความเสียสละ
          “วันศุกร์ผมต้องรีบกลับไปดูหอพักน่ะครับ มีคนมาเช่าใหม่” เขาอธิบาย รุ่งรัตน์พยักหน้าเข้าใจ 
          “แหม… รุ้งก็นึกว่าหมอรันต์นัดสาว ๆ ไว้เสียอีก” รุ่งรัตน์ได้ทีแซวหมอหนุ่มเข้าให้ 
          คนโดนแซวหัวเราะ แต่ก็ไม่ได้พูดตอบโต้แพทย์สาวกลับ จะว่าไปเขาก็ห่างหายจากผู้หญิงมานานมากแล้ว หรือเขาจะแวะไปหามัดหมี่ก่อนกลับดี ผู้หญิงที่เขากำลังติดพันธ์อยู่ แต่พอนึกถึงใบหน้าเรียวมน อีกทั้งดวงตากลมโตคู่สวยคู่นั้นของเพียงขวัญ เขาก็ต้องตัดใจ อยากรีบกลับไปเจอหน้าเธอเร็ว ๆ อย่างไรไม่รู้ 
          เมื่อชายหนุ่มปฏิเสธที่จะไม่ทานในตอนนี้ แพทย์สาวก็เดินถือถุงกับข้าวเดินไปยังครัวหลังอนามัย ปล่อยให้การันต์ทำงานไปคนเดียว
 
 
          หนึ่งทุ่ม ณ ร้านอาหารมีชื่อในตัวอำเภอ ที่การันต์ทำงานอยู่ มีร้านรวงมากมาย ไม่แพ้ในตัวจังหวัด ความเจริญเห็นจะพอ ๆ กัน นับว่าคนที่นี่ไม่จำเป็นต้องเข้าไปในตัวจังหวัดก็ได้ เขากำลังนั่งรอเพื่อนสมัยเรียนอย่างสบายอารมณ์ บนโต๊ะมีเครื่องดื่มที่เขาสั่งมาดื่มรอแขกที่กำลังมา 
          “ขอโทษว่ะรันต์ เคลียร์ลูกค้าเสร็จช้าไปนิด กว่าจะตกลงกันได้น่ะ” นทีมาถึงก็ออกตัวขอโทษขอโพยใหญ่ ก่อนจะขยับเก้าอี้นั่งฝั่งตรงข้าม สองหนุ่มวัยเลขสี่ ทว่าร่างกายยังดูทะมัดทะแมง ยังคงเป็นที่ต้องตาต้องใจสาว ๆ ไม่น้อย 
          “ไม่เป็นไร ฉันก็เพิ่งมาถึง ว่าแต่ลูกค้าแกอยู่อำเภอนี้เหรอ” การันต์ถามอย่างใคร่รู้ นั่นแหละเขาไม่น่าถามคำถามนี้ เพราะถ้าลูกค้าที่พูดถึงไม่ใช่ประชาชนในอำเภอนี้ คนตรงหน้าจะมาทำไม แต่ก็ถามไปอย่างนั้นเพื่อเป็นการทักทาย 
          “เปล่า! เขาอยู่ในตัวจังหวัด ฉันเห็นว่าไหน ๆ ก็มาค้างที่นี่แล้ว และแกก็ทำงานอยู่ที่นี่ด้วย เลยอยากมาหา ไม่เหมือนบางคนลืมเพื่อนลืมฝูง” นทีประชดประชัน “กลับบ้านทีก็ไม่เคยจะแวะไปเยี่ยมเยียน อยู่แค่ปลายจมูก” นทีค่อนขอด เขาเป็นทั้งเพื่อนสนิทและอีกสถานะหนึ่งก็เป็นทั้งน้องเขยการันต์
          “อ้าวก็งานยุ่งนี่หว่า มัวแต่ประชดฉันอยู่นั่นแหละสั่งกับข้าวก่อน ในฐานะที่แกเป็นคนที่ใส่ใจเพื่อนฝูง วันนี้ฉันเป็นเจ้ามือเอง” หมอหนุ่มรู้นิสัยของเพื่อนดี เจ้าตัวเผยยิ้มเมื่อได้ยินแบบนั้น และไม่ให้เสียเวลา นทีเรียกพนักงานเสิร์ฟทันที
          ทั้งสองนั่งรับประทานอาหาพร้อมฟังเพลงไปด้วย มีพนักงานสาวสวยมาคอยให้บริการถึงโต๊ะ ถึงนทีจะมีฐานะเป็นน้องเขยของเขา แต่ตอนนี้นทีมาในฐานะเพื่อน ถ้าไม่ทำอะไรเกินขอบเขต แค่แทะโลมพนักงานเสิร์ฟ การันต์จึงทำเป็นมองไม่เห็น
          “ตอนนี้ที่บริษัทของฉันมีพนักงานใหม่เข้ามาว่ะ ความจริงก็ไม่ใหม่หรอก เก่าที่อื่นใหม่ที่นี่น่ะ” นทีคุยถึงเรื่องที่ทำงานให้การันต์ฟัง 
          “ยังไงวะ” การันต์คอยฟัง ไม่เห็นจะเป็นเรื่องแปลกตรงไหน พร้อมกระดกเบียร์พรวดเดียวพร่องไปค่อนแก้ว พนักงานสาวสวยก็รีบทำหน้าที่เติมเบียร์ให้ อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เสียงเพลงในร้านก็ไม่ถือว่าดังเกินไปที่จะคุยกันไม่รู้เรื่อง
          “ก็ย้ายมาจากกรุงเทพมาประจำอยู่กับฉันไง” นทีกล่าว เธอสวยหวานน่ารักสมวัย แถมยังเป็นคนฉลาดหัวไวอีก เขาแค่ชมไปตามตาเห็นและรู้สึกว่าเป็นเช่นนั้น นทีเป็นคนรักครอบครัวมากคนหนึ่ง เกินกว่าจะแอบเด็ดดอกไม้ริมทางมาชื่นชม เขาเพียงแค่ได้มองเชยชมก็พอใจ ตามประสานิสัยผู้ชาย “หน้าตาสวยใช้ได้ว่ะ”
          การันต์ได้ฟังขมวดคิ้วเข้าหากันโดยที่นทีไม่ทันสังเกตเห็น เขาดันนึกถึงเพียงขวัญผู้เช่าหอพักคนใหม่ขึ้นมา วันที่เพียงขวัญเข้ามาพัก เธอก็พูดกลาย ๆ ให้เขาฟัง ว่าย้ายงานมาจากกรุงเทพ มาประจำที่นี่ จึงแกล้งทำเป็นสนใจและถามชื่อกับนทีไป
          “อ่อ ว่าแต่เธอชื่ออะไรเหรอ นี่ไอ้นที! แกห้ามคิดทำเรื่องชั่ว ๆ นะ ถึงแกจะเป็นเพื่อนฉัน ใช่ว่าฉันจะเห็นด้วยกับแกไปซะทุกเรื่อง ขืนแกทำให้น้องสาวฉันเสียใจล่ะก้อ ฉันเอาแกตายแน่” การันต์ทั้งอยากรู้และขู่แทนน้องสาวของตนไปในตัว
          “คร้าบคุณพี่ชาย ดุจริงวุ้ย” นทีทำอ่อนข้อแกมประชด “เธอชื่อเพียงขวัญน่ะ เพียงขวัญ เตชะสกุล” ทันทีที่นทีพูดชื่อพนักงานที่ว่า การันต์แทบสำลักเบียร์ ทำไมโลกมันถึงได้กลมเช่นนี้ เขารู้สึกถูกชะตากับเธอตั้งแต่วันแรกที่เจอ นี่อาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้เขารอคอยวันหยุด
          ทั้งสองเกลอนั่งคุยกันที่ร้านอาหารจนดึกจึงแยกย้ายกันกลับ มาถึงบ้านพักการันต์นอนไม่ค่อยหลับ นึกถึงแต่เพียงขวัญ เด็กสาวคนนี้ช่างมีอิทธิพลต่อชายที่เจนจัดเรื่องผู้หญิงอย่างเขานัก มิหนำซ้ำโลกยังกลม ที่เธอได้มารู้จักกับคนใกล้ตัวเขาด้วย เขาถอนหายใจแล้วข่มตาหลับไปในที่สุด

จบบทที่ 4
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่