เมื่อสภาวะรู้เกิดการแยกตัวออก จะเหมือนแหวกออกจากจุดหว่างคิ้ว ธรรมทั้งหลายที่ปรากฏเฉพาะหน้าทั้งใกล้ไกลปรากฏตามความเป็นจริง(ไตรลักษณ์) ความสว่างในจิตค่อยๆชัดขึ้น จิตละเอียดขึ้นเห็นอารมณ์ที่ปรากฏในจิตมากขึ้น จิตกว้างขึ้นจากภายใน เห็นความเป็นกลางของจิต สภาวะนี้ยังไม่คงตัวพร้อมที่จะไหลไปกับอารมณ์ที่ปรากฎเฉพาะหน้าตลอดเวลา ขึ้นกับสติขณะนั้นว่าเห็นอย่างไรหรือไม่