เว็บไซต์ในเครือ
bloggang.com Bloggang pantown.com Pantown pantipmarket.com PantipMarket
maggang.com Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
Pantip Application Pantip iOS Pantip Android Pantip Android
เกี่ยวกับเรา

ใครหน้าที่การศึกษาดี หน้าที่การงานดี แต่ออกมาเป็นแม่บ้านบ้าง

มีใครการศึกษาดี การงานดี แต่ออกมาอยู่บ้าน เลี้ยงลูกบ้าง

1. หลังจากออกมาแล้ว รู้สึกอย่างไรบ้าง รู้สึกมีความสุข/ทุกข์ รู้สึกคุณค่าลดลงรึเปล่า?

2. หลังลูกเข้าโรงเรียนประถมแล้ว กลับมาทำงานรึเปล่า กลับมาทำงานง่ายมั้ย work experience ที่หายไป 5-7 ปี make up ยังไง ถ้าก่อนลาออกก็ไม่ได้มีประสบการณ์ทำงานมาก เพราะเสียเวลาเรียนในระดับสูงไปเกือบ 10 ปี

3. กรณีที่คู่ครองฐานะดีอยู่แล้ว มีวิธีจัดการทางการเงินยังไง เราคุยกับสามีว่าถ้าจะให้เราลาออก ต้องให้เงินเดือนเรา รวมถึงบัตรเครดิตที่ตอนนี้ให้เราต้องให้เราเหมือนเดิม สามีเงียบ เขาเหมือนไม่ค่อยเห็นด้วยกับการให้เงินเดือนเรา แต่เรารู้สึกอยากมีเงินของตัวเองเหมือนตอนเราทำงาน เรากะเรียก $2,500 ใครที่เรียกเงินเดือนจากสามี เรียกกันเท่าไหร่

คนรอบข้างเราที่ไทย (ที่ไม่สนิทกันพอที่จะถามได้) เขาก็จบยูชั้นนำจากต่างประเทศและมาเป็นแม่บ้าน ก็ดูเขามีความสุขดี แต่มันอาจจะต่างกันที่ว่าเขามีหลายร้อยล้าน ซึ่งต่างกับพวกเราที่เป็นมนุษย์เงินเดือน ไม่ใช่เจ้าของกิจการ ซึ่งอาจมีเงินโอเค แต่ไม่ใช่ว่ามีแบบกินทั้งชาติก็ไม่หมด ก็ยังมีหนี้ ต้องทำงาน ใครมี profile สถานการณ์ใกล้เคียงกัน มา share ให้ฟังหน่อยค่ะ ทั้งเรื่องอารมณ์ (คุณค่าในตัวเอง, สุข,ทุกข์) และการเงิน (เมื่อไม่มีรายได้ของตัวเองแล้ว ทำยังไงต่อไป)
สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 1
เข้ามายกมือ ก่อนออก เงินเดือน เกือบแสน ไม่ได้ตั้งใจ แต่ออกเพราะมีเหตุจำเป็น เลยเลี้ยงลูกยาวเลยจ้า

1. หลังออกแล้ว ไม่คิดถึงงานเลย 555 คือไม่ชอบสังคมเก่า เลยเฉยๆ ประกอปกับเป็นงานที่ทำมาเพราะทำได้ แต่ไม่ได้ชอบ มีความชอบอื่น

2. ลูกยังเล็กไม่ถึงประถม แต่ว่าไม่กลัวเรื่องกลับไปทำงาน ถ้าต้องกลับมีงานแน่นอน *ถ้า ไม่เลือกงาน รับได้กับความรุ่งเรืองที่น้อยลงเมื่อเทียบกับเพื่อน ไม่อาย เพราะเพื่อนไม่เยอะ555  คิดว่าถ้าได้เดือนละ2-3 หมื่นแต่สามีรักก็โอเคแล้ว เพราะตอนได้เดือนละแสน การงานท้อปของรุ่น ครอบครัวพังมากกกกกกกก เงินที่ได้มาก็เอาไปช้อปปิ้ง สปาคนเดียว บำบัดความเครียดจากปัญหาครอบครัว

3. สามีมีรายได้ดีกว่า ปกติใช้กระเป๋าเดียวกัน ตรงนี้เลยไม่ค่อยมีปัญหา สามีบอกว่าตอนทำงานเราดูแกร่ง (คงอยากพูดว่าหยาบ) แต่ตอนไม่ทำงานแล้วมาขอเงินเค้ารู้สึกภูมิใจที่ได้ดูแล (แต่เราไม่ได้ขอบ่อยนะ ใช้เงินเก็บตัวเองไปเรื่อยๆก่อน)

4. ลืมตอบเรื่องคุณค่าตัวเอง อันนี้อาจจะเทียบกันยาก เพราะ รร ลูกเป็น รร บ้านๆ ไม่มีใครอวดใส่ใคร และเราไม่ได้ออกไปลัลล้ากับเพื่อนเราบ่อย ชอบเม้าท์โทรสับแต่ไม่ชอบออกไป ประกอบกับโควิดด้วย แรกๆยอมรับว่ารู้สึกไม่มีประโยชน์ที่หาเงินเข้าบ้านไม่ได้นะ แต่พอเห็นสามีชอบมากก บอกว่าเราอ่อนโยนขึ้น ไม่เครียด ไม่ข่มเค้า ส่วนลูก เริ่มเข้าหาเราหลังออกมาได้สามเดือน แต่เดิมเกรงเรามาก เอาพ่อตลอด ตอนนี้ตบหัวกันเล่นจ้า

เราว่าออกก็ดีไม่ออกก็ดีแล้วแต่บ้านแหละ ให้กำลังใจเพื่อการตัดสินใจค่ะ
ความคิดเห็นที่ 11
เราจบกุมารแพทย์
ลาออกจากงานมาเลี้ยงลูก
เหนื่อยกว่าทำงานมาก
อยากแชร์ประสบการณ์ ความคิดเห็น

เราว่าลูกต้องการพ่อแม่ ไม่ใช่ปู่ยาตายาย ไม่ใช่พี่เลี้ยง
เพราะพ่อแม่มีศักยาภาพในการดูแลลูกมากที่สุด
จากที่เคยตรวจคนไข้ที่มารับวัคซีน
2-3 ปีแรกก็เห็นผลแล้ว บ้านที่พ่อแม่เลี้ยงเอง อบรมสั่งสอนลูกอย่างถูกวิธี ลูกเค้าน่ารักจริงๆนะ แล้วพ่อแม่ก็ไม่เหนื่อยมาก เพราะลูกดูแลตัวเองได้ พูดคุยด้วยเหตุผลรู้เรื่อง
ปู่ย่าตายายรัก ใส่ใจ แต่ตามใจ บางครั้งให้ดูมือถือ ปัญหาที่พามาพบแพทย์บ่อยคือ เอาแต่ใจ อาละวาด พูดช้า
ในขณะที่พี่เลี้ยงถ้าเลือกไม่ดี เค้าดูแลลูกเราไม่ดีก็จะเป็นปัญหาอีกแบบ

แต่จะลาออกมาได้แบบสบายใจ
Key person คนหนึ่งที่สำคัญคือ สามี
เค้าต้องคิดไปในทางเดียวกัน เห็นคุณค่าในสิ่งที่เราทำ ไม่ใช่มองว่างานเลี้ยงเด็กคืองานสบาย วันๆไม่ทำอะไร
ในกรณีที่เราไม่มีรายได้เลย เค้าอาจจะต้อง support เราเรื่องรายได้บางส่วนตามที่ตกลง ควรคุยให้ชัดเจน
(กรณีเรา เรายังมีรายได้จากการรับเวรบ้าง มี passive income บ้าง สามีให้เงินเรา เราก็เก็บให้ลูก)

หากสามีมองว่าอยู่บ้านเฉยๆ เป็นคุณนาย สบายๆ แนะนำว่าอย่าลาออกค่ะ

นอกจากนั้นออกมาแล้วต้องรับมือกับปากคนรอบข้าง
“เสียดายจัง เรียนมาตั้งสูง จบมาไม่ทำงาน เลี้ยงลูก”  
อย่างเรา เรารู้ว่าแม่เราผิดหวังที่อุส่าเรียนจบมา ตัดสินใจลาออกมาเลี้ยงลูก
ยิ่งเห็นเพื่อนๆเราได้เป็นอาจารย์แพทย์ ได้งานรพ.เอกชนดีๆ ยิ่งดูผิดหวัง
ซึ่งเราก็เสียใจที่ทำให้แม่ผิดหวัง แต่เราก็ชัดเจนว่าเราออกมาเลี้ยงลูกเพราะอะไร

ยิ่งเรียนมาก ยิ่งรู้มาก ยิ่งเห็นความสำคัญมาก
เราคิดว่าครอบครัวเป็นรากฐานที่สำคัญ เป็นสถาบันที่สำคัญที่สุด
ลูกมีเวลาอยู่กับเราสั้นๆ เค้าจะขอให้เรากอดเค้าตลอดเวลาแค่ 1 ปี
หลังจากนั้นเค้าจะเดินห่างเราไปเรื่อยๆ
อยากกอด อยากเป็นคนที่ลูกรักตอนลูกเป็นวัยรุ่นก็สายไปเสียแล้ว
นี่คือเหตุผลที่เราลาออกมาเลี้ยงลูก คิดว่าถ้าลูกไปโรงเรียนแล้วค่อยกลับไปหางานทำ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่