คือผมคิดทุกวันคือแทบไม่มีเวลาคุยกับเพื่อนเลยครับคือแบบ..คิดเสมอว่า.ถ้าผมโตแล้วคนในครอบครัวผมเสียไปทีละครมันโคตรเศร้าผมพยายามทำคสามเข้าใจนะแต่มันจะแบบบีบหัวใจมากเลยอ่ะครับเห้ออยากจะร้องผมโตขึ้นแล้วคนในครอบครัวผมก็แก่ลงเรื่อยๆผมรู้สึกท้อเลยอ่ะ😭เดี๋ยวย่า,ป้า,พ่อ,แม่ผมก็ต้องไปผมคิดเรื่องนี้ซ้ำก็ไปมาจนต้องมานั่งเครียดเรียนไม่รู้เรื่องผมจะอยู่ยังไงอ่ะ😭มีแต่คนที่ผมรักผมพยายามทำให้มันดีที่สุดอยากยื้อช่วงเวลาสำคัญๆไว้แต่มันก็อดคิดไม่ได้ใครก็ได้ช่วยให้คำปรึกษาผมทีครับ😭