เคยเป็นแบบผมไหม?แล้วผมควรทำยังไงดี

คือทุกคนเคยเป็นไหมแบบผมไหมคือผมเป็นคนที่ถูกบุลลี่ตั้งแต่เด็กว่าขี้เหล่ ดำ ฟันเหยิน เอาปมด้อยของผมมาพูดแล้วพวกเขาเหล่านั้นก็คิดเป็นเรื่องตลกจนผมโตมาผมยังจำเรื่องเหล่านั้นได้ดีผมมักจะบอกกับตัวเองว่า มันไม่สวยหน้าตาไม่ดีไม่เคยมีดีอะไรสักอย่างผมกลายเป็นคนที่มักจะเก็บคำเหล่านั้นมาคิดตลอดมันคงเป็นเรื่องจริงไม่งั้นเขาจะพูดแบบนั้นทำไมจริงไหมครับหรือมันอาจจะเป็นปมในใจของผมก็ได้มั้งที่บอกตัวเองซ้ำๆบางครั้งนะผมยังคิดอยู่เลยว่าเกิดมาทำไมทำไมไม่ตายสักทีคือแบบผมไม่เข้าใจว่ามันสนุกหรอที่ชอบบุลลี่คนอื่นบางคนก็ฆ่าตัวตายบางคนก็เก็บมันมาฝังใจจนเป็นอะไรก็ไม่รู้คนเหล่ามันมีความรู้สึกไม่เท่ากันอยู่แล้ว แล้วทำไมยังเกิดสังคมที่ชอบบูลลี่คนอื่นหรือมันทำให้ดูสูงขึ้นหรอครับ? แต่สำหรับผมมันเป็นคำพูดที่จะติดตัวผมไปตลอดชีวิตทุกวันนี้มันยังตามหลอกหลอนในหัวผมอยู่เลย
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 2
อาการคล้ายคนซึมเศร้าครับ

จะขุดเรื่องอดีต​ มาเล่า​ ระบาย​ หาคนเห็นใจ
ซึ่งจริงๆแล้ว​ ถ้าไม่เล่าก็ไม่มีใครรู้
ปมก็จะเป็นความลับตลอดกาล

เช่น..

พ่อแม่ไม่รักทั้งที่ฉันเป็นลูกที่เก่งสุด
โตขึ้นมาก็เที่ยวเล่าไปทั่ว
จนคนเขารู้หมดว่าพ่อแม่ไม่รัก

คุณเองก็เช่นกัน​ หน้าตาเปลี่ยนไปแล้ว
ก็ยังคงเล่าไปทั่ว​ จนคนเขารู้หมด
ว่าตอนเป็นเด็ก​ หน้าตาคุณน่าเกลียดมาก
ถึงจุดหนึ่ง​ จะนอนไม่หลับ​ ต้องกินยาช่วย
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่