เราไม่เข้าใจแม่ตัวเองจริงๆเลยค่ะ ตอนนี้เหมือนแม่กำลังจะกลับมาคืนดีกับแฟนเค้าซึ่งเคยเป็นพ่อเลี้ยงเราซึ่งเด็กกว่าแม่เราน่าจะ7-9 ปี ขอเล่าก่อนนะคะว่าแม่เคยคบกับเขามาเกือบ8-9 ปี พึ่งมาเลิกกันได้เกือบปีกว่า เเละมีลูกด้วยกัน 1คน  อายุ 8 ขวบ ส่วนเราอายุ 27 ค่ะ ตอนที่เขาคบกัน ผู้ชายคนนี้มีผญ อื่นมาตลอดเลยนะ ทั้งแบบจับได้และจับไม่ได้เค้าชอบนัด...กับคนอื่นๆ ช่วงแรกเหมือนคนขยันทำมาหากิน พอมาช่วง 2-3 ปีหลัง เริ่มไม่ทำงาน ปล่อยให้แม่เราทำอยู่คนเดียวกับน้องชายเราอายุ 17 เหตุผลที่ไม่ทำงานเพราะ เขาบอกไม่มีเวลาต้องคุยโทรศัพท์ติดต่อเรื่องที่ดิน การขายวิลล่า โรงแรมราคาหลักพันล้าน อยู่ตลอดเวลา ต้องใช้รถยนต์ที่เเม่เราต้องใช้ประจำในการขายของ เอาไปต่างจังหวัด เพื่อที่จะไปกรุงเทพ ตลอด ไปทีละหลายวัน และแต่ละครั้งที่ไปต้องใช้เงินเยอะ เพราะเราอยู่เกาะสมุย ต้องมีค่าน้ำมันรถ ค่ากินค่าอยู่ ค่าที่พัก แล้วพอเงินหมดก็จะขอให้แม่ส่งเงินไปให้ แม่เราก็ต้องขายของหาเงินส่งไปให้ ซึ่งงานที่แม่ทำขายของที่ทำอยู่มันหนัก พอกลับมาจากที่เค้าบอกว่าไปคุยงาน ไปจบงาน เค้าก็ไม่ทำงาน คือนอนปล่อยให้แม่เราทำ ให้น้องเราทำ น้องเราเรียนหนังสือเสร็จก็ต้องกลับมาช่วยแม่ขายของถึง4-5 ทุ่มฝนตกก็ต้องไป ส่วนเค้านั่งกดโทรศัพท์ กดคอมอยู่บ้าน ซึ่งที่เค้าบอกทำงาน คุยงาน จะจบงานนี่เป็นปีสองปีแล้วนะคะ งานมโนหลักพันล้านบาททั้งนั้น (เค้าไปเรียนฟรีนายหน้าอสังหามาค่ะ เลยชอบมานั่งโพสเฟสหางาน) ทำแบบนี้อยู่นานมาก พอมาโควิด ร้านขายของประจำของแม่หยุดบ่อย เค้าก็กลับไปกรีดยางอยู่บ้านเค้าที่นครฯ เอารถยนต์ไปเพราะต้องใช้กรีดยาง แม่เราตอนแรกจะไม่ให้เอาไปเพราะเค้าต้องขนของ แต่เค้ายืนยันจะเอาไป บอกให้แม่เราเอามอไซค์ เอาตะกร้าลังผลไม้ ทำเป็นหาบผูกกับไม้ไผ่ ขนเอา 2-3 รอบ พอไปก็ไม่เคยส่งเงินมาให้มีแต่โทรมาขอ หนี้เค้าที่บ้าน แม่ก็ต้องคอยส่งให้ ลูกติดเขาแม่ก็ต้องโอนเงินให้2 คน  รถยนต์เดือนละ 13,000 แม่ก็เป็นคนผ่อน พออยู่ไปสักพัก เค้าก็มีคนอื่นแม่จับได้ เค้าก็ทำร้ายร่างกาย โทรมาหาเรากับพี่ให้ไปรับกลับมา เราก็ไปรับ แล้วเอารถยนต์กลับมาด้วย เพราะรถเป็นชื่อเรา (โดนบังคับให้ออกให้) แม่เป็นคนผ่อน  พอเอารถกลับมาเค้าก็มาง้อแม่ เพราะอยากได้รถ แต่เราไม่ให้ แต่แม่อยากให้เค้า เราเลยยื่นข้อเสนอให้เขาหย่ากัน แล้วเราจะคืน และต้องมาเปลี่ยนสัญญาไม่ทำให้เราเดือดร้อน เขาตกลงทันที มาหย่า ระหว่างก่อนที่จะมาหย่า เขาก็โทรมาคุยง้อแม่ตลอด แม่ก็ร้องไห้จะเป็นจะตายอยากอยู่กับเขา พอมาหย่าปุ๊ป เขาก็เลิกติดต่อหาแม่ แล้วก็ไปอยู่กับผู้หญิงใหม่เลย(เขาคิดว่าผู้หญิงคนใหม่รวยมีที่มีสวนยาง) และไม่ยอมมาเปลี่ยนสัญญารถให้เรา และไม่ผ่อนรถด้วย ค้างจ่าย2-3 เดือนจ่ายทีนึง ทำให้เราเสียเครดิต เราก็ตามด่าตลอด เขาก็เอาชื่อแฟนใหม่เขามาเปลี่ยนสัญญา หลังจากตามด่ามาเป็นปี ก็มาเปลี่ยนให้เรา จนผ่านมาถึงตอนนี้เรามารู้ว่าเขาเอารถไปจำนำ ไฟแนนซ์ก็ตามจะยึด หนี้ก็มีเยอะมากท่วมหัว และเขาก็ทิ้งผู้หญิงคนนั้นทันทีเพาะไม่มีอะไรให้เกาะแล้ว และตอนนี้โทรมาหามาง้อแม่เราตลอดเวลาแม่เราก็คุยกับเขาตลอดเวลา เราก็คุยเรื่องนี้กับญาติๆกับน้องชาย น้องชายบอกว่าแม่บอกว่าอาจจะกลับไปคืนดีเพราะเหนื่อย ขายของไม่มีคนช่วย เพราะเขาต้องตื่นไปส่งลูกเขาตอนเช้า7 โมง เลยไปซื้อของ มาทำ แวบไปนอนได้ ชม-2ชม แล้วลุกมาทำของต่อ ถึง5โมงเย็น รอให้น้องกลับมาจากรร.เผื่อไปขาย แม่ก็จะไปส่งน้องขายของและกลับมาทำของต่อจนถึง4ทุ่ม และอาบน้ำออกไปขายของถึงตี4 กลับมานอน วนลูปอยู่แบบนี้ เขาบอกเขาเหนื่อย เขาต้องการคนช่วย เขาบอกว่าเราไม่ช่วยเขา แต่เราก็ขายของ เราก็ทำของขาย แต่อาจจะไม่ได้หนักเท่าแม่ และเราก็ดูลูก2คน ไปส่งรร.ไปซื้อของ แต่แฟนจะเป็นคนไปขาย เราเคยคุยกับแม่แล้วว่าให้แม่เลือกขายเฉพาะกลางคืนเพราะขายดีกว่า แล้วขายที่เดียวจะได้ไม่เหนื่อย แต่เขาบอกอยากได้เงินเยอะๆ อันนี้เราก็เข้าใจว่าเหนื่อย แต่มันไม่ok เลยที่จะเอาคนแบบนี้กลับมา งง มาก ถ้าเหนื่อยอยากขายได้เยอะๆก็ต้องจ้างคนมาช่วยทำ  แล้วเราเกลียดเขามากๆๆๆๆเลยนะ ไม่ชอบมากๆ ทุกๆคนเพื่อนๆแม่ ญาติๆก็คือรู้หมดว่าพฤติกรรมเค้าเป็นยังไง เพราะตอนเลิกกันเเม่ก็เล่าให้ฟังหมด มีแต่คนอี๋ แล้วยังจะเอากลับมา คนที่จะกลับมาก็คือหน้าด้านมากๆ ยืมเงินเรากับแฟนไป 30,000 ก็ไม่ยอมคืน บ้านที่เราอยู่กับแม่ก็ชอบบอกคนอื่นว่าคือบ้านเขาเขาซื้อมา ทั้งๆที่บ้านก็ชื่อเรา เราผ่อนเอง ถึงบ้านหลังนี้เราจะไม่ได้อยากซื้อมาตั้งแต่แรก แม่กับเค้าเป็นคนบังคับเราให้เราซื้อตอนอายุ 24 เค้าบอกว่าพวกเค้าจะผ่อนเอง แต่สรุปเราก็เป็นคนผ่อนเอง   และตอนนี้เค้าก็ไม่ได้มีงานอะไรทำนะ อยู่เฉยๆ เหมือนมีหนี้เยอะ ไม่มีเงิน ไม่มีรถ บ้านตัวเองก็ไม่มี อยากกลับมาอยู่กับแม่เรามากๆ แม่บอกกับป้าเราบอกกับน้องชายว่าเหมือนเค้าจะย้ายออกไปเช่าบ้านอยู่กัน เพราะเค้ามาอยู่บ้านเราไม่ได้ แต่เราก็เป็นห่วงไม่อยากให้แม่ไป เพราะในอนาคตรู้เลยถ้าเกิดอะไรขึ้นแม่เกิดป่วยไม่สบาย เค้าไม่ดูแลแน่นอน โดนทิ้งแน่ๆ ขนาดลูกเขาไม่สบาย อ้วก เขายังรังเกียจปล่อยให้ลูกจัดการเอง ทั้งๆที่ยังเด็กอยู่แค่ ป.1  ตอนลูกเขาเล็กๆอีกคนถ่ายยังล้างก้นไม่เป็นเค้ายังไม่ทำ ต้องรอให้แม่เรามาทำ 
ไม่รู้จะทำไงเลย ตอนนี้ทั้งโกรธ โมโห มีแต่ความเกลียดชังให้เค้า ส่วนแม่ก็ทั้งโกรธโมโหและน้อยใจสุด บางทีเราก็คิดอิจฉาคนที่เขาไม่มีพ่อแม่มาเลยตั้งแต่เกิดนะ จะได้ไม่ต้องเจอปัญหาแบบนี้ 
ปล.เราเคยทะเลาะกับแม่เรื่องเค้าตอนที่เค้ายังคบกันอยู่นะเรื่องที่แม่รักเค้าฟังเค้าเชื่อเเต่เค้า ตอนนั้นแม่เราเอาเราไปบอกกับคนอื่นเลยว่าเราเป็นบ้า