ระบายหน่อยครับ

หัวข้ออาจจะประหลาดไปหน่อย แต่คิดได้แค่นี้จริงๆค่ะ5566 ตามหัวข้อเลยค่ะ ในวัยเด็กเรามีชีวิตที่พอมีพอกินจริงๆ ไม่ได้รู้สึกว่าหาเช้ากินค่ำขนาดนั้น บ้านก็ธรรมดา ไม่ได้หรู มีเงินเก็บแสนสองแสน มีพี่น้อง3คน

อยากเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่ทำไมมันถึงพังและตันมากๆ กระทู้ก่อนหน้า เพิ่งเสียแม่ไป แต่ทำไมชีวิตมันเหมือนตายจากไปพร้อมกับแม่ เราเคยเป็นคนที่เก่ง เลี้ยงทั้งครอบครัว แต่พอไม่มีแม่แล้ว ชีวิตมันเหมือนไม่เหลืออ

ช่วงนี้รู้สึกเหนื่อยกับชีวิตแบบอธิบายไม่ถูก เหมือนไม่ได้มีเรื่องร้ายแรงอะไรเกิดขึ้น แต่ทุกอย่างมันสะสมไปหมด ทั้งเรื่องงาน เรื่องเงิน เรื่องความคาดหวังของตัวเอง และความคาดหวังจากคนรอบข้าง บางวันตื่นมาก

ตอนนี้ไม่ไหวกับชีวิตรักตอนนี้เลย พยายามแก้ปัญหามาตลอดก็ยังไม่ดี เลยอยากตัดสินใจจบทุกอย่าง แต่...... ยอมรับเลย ใจเปาะบางมาก ไม่เข้มแข็งเลย สู้ไม่ไหวเลย ท้อ หมดหวัง ตัน คิดอะไรไม่ออกเลย *เราใช้เงินเ

ยามมีเรื่องไม่สบายใจ...นึกถึงใครเป็นคนแรก คนเราต่อให้เข้มแข็งและแข็งแกร่งแค่ไหน ย่อมต้องมีบ้าง ที่สักครั้ง จะต้องพบเจอกับเรื่องราวที่ไม่สบายใจ ทำให้เป็นทุกข์ หม่นหมอง ไร้รอยยิ้ม จนอยากมีใครสักคนมารับฟ

เราเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำตั้งแต่อายุ19 ตอนนี้20ปี กว่าจะผ่านไปแต่ละวัน มีเสียงในหัว มีภาพในหัวขึ้นมาตลอด ทำให้เรารู้สึกเหนื่อยมาก ตอนนี้เรากินยาโดสสูงที่สุดคือ5เม็ดต่อวัน ไม่รวมยาอื่น อาการคือมันแย่มากๆกว