ผมรู้สึกว่า น้องของผมเริ่มนอกลู่นอกทางไปแล้วเริ่มแรกยังนิสัยดีๆอยู่เลย พอไปคบเพื่อนอีกคนชื่อ ว่าเตย (คนอ่านคนใหนชื่อเตยต้องขอโทษด้วยนะครับ)
เพื่อนคนนั้นพาน้องผมไปทางมที่ผิด เช่น ดูดบุหรี่ พาไปที่ไกลๆ แล้วไปเจอเพื่อนใหม่ที่นิสัย เหมือนกับเตย เลยละ แล้วพอช่วงที่นายกปลดล็อค กัญชาและ กระท่อม มันก็เหลิงขึ้น กินต้มที่ไกลๆไม่พอยังจะพาเพื่อนมากินต้มที่บ้าน แล้วอีกอย่างของผมที่บ้านเริ่มหายบ่อยขึ้น ผมโกรธมาก ผมเกือบจะทำร้ายน้องด้วย
กำปั้น แต่ก็ยั้งยังทัน แต่ยังตบหน้าด้วยแบมือ แต่ไม่แรงมาก เจ้าตัวยังสำออย แล้วมีตอนมที่น้องจะหนีไปต่างจังหวัด น้าผมตามยันบ้านเพื่อน แล้วว่าน้อง
เริ่มแรกบอกว่าจะไม่ไปอีกแล้ว แต่พอผ่านไปแค่ 2 วัน มันก็ทำอีก ทำแบบนี้หลายรอบ ทำเอาให้แม่ร้องไห้หลายรอบ ยังไม่พอ ยังจะพาผู้ชายมามี sex
อีก ผมโกรธมากผมเกือบจะเอาโซ่ รัดคอแต่มีคนมาห้ามทันอยู่ พอ ผมไปเข้า ค่าย ร.ด. 12 วัน ผมก็เรียนรู้อะไรมาใหม่ๆ กลับมา แต่ก็เหมือนเดิม น้องก็ยัง ทำแม่ร้องไห้อยู่ดี ตอนนี้ ผมป่วย ไม่ไหว ขนาดผมป่วยยังต้องลุกมาล้างงจานหุงข้าวกวาดบ้าน ผมยังต้องฝืนตัวเองอีก วันนี้เขาให้ไปสอบ ธรรมมะ แต่มันไม่ไป
ผมปรึกษากับแม่ว่าจะเอาน้องออกจากโรงเร๊ยน แล้ว ขนาด เรียนอยู่ ม.ต้น กำลังเข้า ม. ปลาย แต่นิสัยมันไปตามเพื่อน แม่บอกไม่ดี แต่เพื่อนบอกดี
แล้วมันก็เชื่อเพื่อนมากกว่าเชื่อแม่ ช่วงนี้งานรับจ้างก็ไม่ค่อยจะมี แล้วยังมีหนี้สินอีก แต่ผมก็ทนมาได้
( ขอบคุณทุกๆคน มีมารับฟังความทุกข์จากผม อันนี้คือเรื่องที่ ย่อมาจากการเล่า ถ้าเล่าเต็มคงยาวเป็นหางเว่าเลย ตอนนี้ผมโล่งมากเหมือนยกภูเขาออกจากอกเลย ขอบคุณที่สละเวลาที่คุณค่า มาอ่าน ขอบคุณครับ )
เป็นยังไงเมื่อมีน้องที่นิสัยเปลี่ยนไปแล้วกู่ไม่กลับ