ไร้ร่องรอย

ผ่านเวลามาพบเพื่อลาจาก
การพลัดพรากคือนิรันดร์ของวันเปลี่ยน
ต่างเราล่องลอยไปในหมุนเวียน
ทิ้งไว้แค่คำเขียนของหัวใจ

โปรดส่งยิ้มให้กันก่อนสักนิด
หล่อเลี้ยงช่วงชีวิตที่หวาดไหว
โพ้นขอบฟ้าสีเศร้าโศกเกินไป
จะมีใครคนไหนพอต้านทาน

ไม่เป็นไรจริงจริงนะยอดรัก
เธอจงหักก้านบัวอย่ามัวสงสาร
ฉันเป็นเพียงคนคนนึงซึ่งร้าวราน
แต่สุดท้ายก็จะผ่านจนไร้ร่องรอย