คิดว่าหลายๆคนที่กดคลิ๊กเข้ามาคงสงสัยกันเยอะว่า คนแบบนี้ที่ว่ามันยังไง มันจะหนักหนาแค่ไหน ชาวพันทิพย์มีแต่คนเก่ง ยังไงก็ต้องมีคนฟันมันหน้าแหกได้สักคนนึงเนี่ยแหละ
ขอใช้นามแฝงตัวเองว่า "เดือน" เรามีปัญหาที่ถามตัวเองมาหลายรอบ แต่ไม่เคยได้คำตอบที่ชัดเจนกับตัวเองด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง
จุดประสงค์ในการตั้งกระทู้นี้คือ อยากให้เพื่อนๆที่เข้ามาอ่าน ลองเข้าใจ สมมุติว่าตัวเธอคือเดือนเอง เธอจะมีความรู้สึกนึกคิดยังไง เราอยากรู้ไอเดียจากความคิดที่แตกต่างและหลากหลาย ว่าสถานการณ์แบบนี้ มันมีความเป็นไปได้อย่างไรบ้าง
เราต้องขอโทษที่พิมพ์สั้นๆไม่ค่อยได้ เพราะเนื้อหามัน sensitive และอยากให้เข้าใจจริงๆจากเหตุการณ์ที่อ้างอิงไม่ได้พูดมาลอยๆ เราจะเท้าความจากความเป็นมาตัวตนของเราก่อน จะแบ่งตามช่วงอายุที่มีเหตุการณ์ Impact ใหญ่ๆในชีวิต
ฝากถึงผู้คอมเม้นท์ล่วงหน้านะคะ กระทู้นี้ ไม่มีความเป็นผิดเป็นถูก เราพูดกันเป็นปลายเปิดในเวอร์ชั่นความคิดของแต่ละคน เพราะสิ่งที่คุณคิดว่ามันดี มันอาจจะไม่ได้ดีกับคนอื่นด้วยเหมือนกัน
----------- หัวข้อกระทู้ที่มีใจความหลักโดยรวมมีชื่อว่า "รู้สึกเนรคุณกับแม่ ละอายใจ ทำให้ใช้ชีวิตด้วยความไม่สดใส จะเดินต่อไปยังไงในฐานะมนุษย์ที่มีความเชื่อมั่นในตัวเองคนหนึ่ง"----------------
หลายๆคนอาจจะมีปัญหาคล้ายๆกัน ยังไงลองอ่านดูว่าเรื่องของเราอาจจะไม่เหมือนคนอื่นตรงไหน จะพยายามรวบให้สั้น เดี๋ยวคนอ่านเบื่อ.....จริงๆนะ
งั้นมาเริ่มกันเลย
เป็นคนแบบนี้ จะใช้ชีวิตต่อไปได้ด้วยอะไรและยังไง เมื่อคุณมาอยู่ในรองเท้าของฉัน
ขอใช้นามแฝงตัวเองว่า "เดือน" เรามีปัญหาที่ถามตัวเองมาหลายรอบ แต่ไม่เคยได้คำตอบที่ชัดเจนกับตัวเองด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง
จุดประสงค์ในการตั้งกระทู้นี้คือ อยากให้เพื่อนๆที่เข้ามาอ่าน ลองเข้าใจ สมมุติว่าตัวเธอคือเดือนเอง เธอจะมีความรู้สึกนึกคิดยังไง เราอยากรู้ไอเดียจากความคิดที่แตกต่างและหลากหลาย ว่าสถานการณ์แบบนี้ มันมีความเป็นไปได้อย่างไรบ้าง
เราต้องขอโทษที่พิมพ์สั้นๆไม่ค่อยได้ เพราะเนื้อหามัน sensitive และอยากให้เข้าใจจริงๆจากเหตุการณ์ที่อ้างอิงไม่ได้พูดมาลอยๆ เราจะเท้าความจากความเป็นมาตัวตนของเราก่อน จะแบ่งตามช่วงอายุที่มีเหตุการณ์ Impact ใหญ่ๆในชีวิต
ฝากถึงผู้คอมเม้นท์ล่วงหน้านะคะ กระทู้นี้ ไม่มีความเป็นผิดเป็นถูก เราพูดกันเป็นปลายเปิดในเวอร์ชั่นความคิดของแต่ละคน เพราะสิ่งที่คุณคิดว่ามันดี มันอาจจะไม่ได้ดีกับคนอื่นด้วยเหมือนกัน
----------- หัวข้อกระทู้ที่มีใจความหลักโดยรวมมีชื่อว่า "รู้สึกเนรคุณกับแม่ ละอายใจ ทำให้ใช้ชีวิตด้วยความไม่สดใส จะเดินต่อไปยังไงในฐานะมนุษย์ที่มีความเชื่อมั่นในตัวเองคนหนึ่ง"----------------
หลายๆคนอาจจะมีปัญหาคล้ายๆกัน ยังไงลองอ่านดูว่าเรื่องของเราอาจจะไม่เหมือนคนอื่นตรงไหน จะพยายามรวบให้สั้น เดี๋ยวคนอ่านเบื่อ.....จริงๆนะ
งั้นมาเริ่มกันเลย