การไม่ได้เดินตามเส้นทางที่พ่อเเม่วางไว้ เป็นการเนรคุณจริงหรอ?

เราเป็นลูกคนเล็กของบ้าน ที่บ้านฐานะปานกลางไม่ได้รวยมาก เรามีพ่อสองคนอีกคนนึงเป็นเพื่อนพ่อเค้าดูเเลเรามาตั้งเเต่เด็ก เรายังอยู่กับเเม่นะก็เป็นครอบครัว ซึ่งเราจะถูกปลูกฝังมาตั้งเเต่เด็กว่าการเป็นหมอมันดี เค้าทั้งสองอยากให้เราเป็นสาธารณะสุข ตอนม.3เราตัดสินใจจะเรียนต่อสายศิลป์ เเต่ก็โดนห้ามบอกให้ต่อสายวิทย์เพราะมันมีทางเลือกมากกว่าตอนนั้นคือไม่ฟังอะไรเลย หัวดื้อสุดๆ สุดท้ายก็ได้เข้าสายศิลป์เเต่ก็เเลกกับการทะเลาะครั้งใหญ่มาก เรากำลังจะเข้ามหาลัยก็เลือกๆคณะไว้บ้าง มีนิเทศกับบริหาร เเต่ก็โดนดับฝันเพราะพ่อทั้งสองบอกให้เข้าสาธารณะสุขเพราะเค้าจะได้ฝากให้ เค้าบอกเงินเดือนดีชีวิตดี เราเลยพูดไปว่าอยากทำงานที่ตัวเองมีความสุขอยากทำเพราะอยากทำไม่ใช่เพราะเงินเดือน เท่านั้นเเหละทุกคนสตั้นเเล้วก็บอกจะปล่อยให้ไปใช้ชีวิตตัวเอง เค้าบอกอาบน้ำร้อนมาก่อนสุดท้ายเราก็จะมาตายเเล้วขอให้พวกเค้าช่วยเหมือนเดิม (เพราะพี่สาวก็เป็นเเบบนั้น) เรารู้สึกหมดทาง เราควรทำไงดีคะมันรู้สึกตันไปหมดเราเเค่อยากมีชีวิตของตัวเอง เราทำถูกมั้ยที่เลือกเดินในสิ่งที่เราอยากทำพวกเค้าบอกว่าเราเห็นเเก่ตัวที่มัวเเต่จะเรียนในสิ่งที่ตัวเองชอบเเต่ไม่ได้คิดถึงคนข้างหลัง