...การหมกมุ่นกับงาน..งาน..งาน ทำให้ลืมนับวันเวลาไปเลย..

เช้านี้อาแปะรื้อหลังคา สายตาก็เหลือบไปเห็นปฏิทินที่แขวนไว้ตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2555..  อาแปะถึงกับอุทานว่า
 "โอ้...นี่เราปล่อยเรือนไทยให้รกร้างว่างเปล่าไปถึงสิบปีเลยหรือนี่....เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ  สิบปีที่ไม่เคยจะสนใจมุมพักผ่อนเล็กๆที่เงียบสงบนี้..  สิบปีที่ปล่อยให้ความสงบผ่านไป...  น่าเสียดายวันคืนที่ล่วงลับ...เนอะ..

บ้านอาแปะกว้างนะ.. ไม่หวงด้วย..  


ปรัชญา..

อรุณสวัสดิ