เรามีปัญหากับแม่มาตลอดเลยค่ะ

เราแค่รู้สึกผิดหวังกับตัวเองมากๆ แม่กับเราไม่เคยลงรอยกันเลยตั้งแต่จำความได้ เรารู้สึกว่าบางทีแม่ก็เข้าใจแต่เหตุผลของตัวเอง ไม่เคยรับฟังเราเลย เราเคยลองจะพูดแล้ว แต่พอพูดอะไรไป เเต่ก็เหมือนเดิม เราไม่รู้ว่าจะอธิบายออกมายังไง แต่เราเสียใจกับคำพูดของแม่มากเลยค่ะ แม่เราด่าเรา เอาเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่นๆ ทุกครั้งที่ทะเลาะหรือมีปัญหากันเรารับฟังเขาตลอด แต่คำพูดของเขารุนแรงมากๆ ถ้าเราพูดไปเพื่อนๆคงจะต้องถามว่า แม่พูดแบบนั้นกับเราจริงๆหรอ เรารักครอบครัวนะ  บางทีเราก็แค่อยากได้กำลังใจ คำพูดดีดีที่ไม่ใช่คำพูดรุนแรง เราโดนกีดกันเรื่องความรักมาโดยตลอด เราอายุ21แล้ว แต่เขาไม่เคยมองเข้าใจเราเลย เราเครียดมากเลยค่ะ