เราไม่รู้ต้องทำไง

เรารู้จักกับผู้ชายคนนี้มา10ปี เราคบกันตั้งแต่เรียน ม.2และเขาก็ไปเรียนต่างประเทศและก็หายไปกลับมาๆหายๆไปบ้างแต่ก็ยังวนเวียนกันอยู่ จนเขาเลิกกับเราไปคนกับผู้หญิงคนนึงเขาคบกันได้2ปี แต่ผู้ชายก็ยังไม่หายไปจากเรายังวนๆเวียนๆมาเจอบ้าง และเขาสองคนทะเลาะกัน เขาบอกว่าเขาเลิกกันแล้ววันนั้นเราไปบ้านเพื่อนพอดี เขาเป็นญาติกับเพื่อนเราเขามารับเราไปเที่ยวที่บ้านดูคนที่บ้านชอบเราทั้งพี่สาวเขาแม่เขาแม่เขาบอกกับเราว่าให้เขามาขอเราจะได้เอามาอยู่บ้านแม่ไม่เอาคนนั้นน่าจะเลือกคนนี้ตั้งแต่แรก เราก็ขำๆไปบอกว่าไม่เป็นไร เป็นเพื่อนกันแหละดีแล้ว จนเขาสองคนมีปัญหากันเราทักไปบอกแฟนเขาว่าไม่ต้องคิดมากนะ เราไม่ได้อะไรหรอก แล้วเราก็ออกมา จนวันนึงเขาเลิกกันผู้ชายก็มาเล่าให้เราฟังว่าบ้านผู้หญิงไม่ชอบเขาจนเราก็กลับมาคุยกันแตผู้หญิงก็ยังตามมาคุยบอกรักบอกคิดถึงแม่ผู้ชายก็บออกว่าไม่ต้องไปยุ่งกับบ้านเขาแล้วนะเขาไล่าเราอย่างกับหมูกับหมา แม่เขาบอกไม่อยากได้แล้ว เเล้วเราก็กลับมาคบกันผ่านอะไรมาก็เยอะ เราได้แต่งงานกับเขาตอนนี้เรากำลังท้องอยู่ เราเพิ่งมาอยู่บ้านเขาได้ไม่ถึงเดือนเราก็ไม่รู้ต้องทำยังไง ปรับตัวยังไม่ได้ กินข้าวทำอะไรยังไม่ได้เต็มที่ แม่เขามาพูดกับเราว่า แม่อยากให้เราทำอะไรตื่นมาเก็บกวาดบ้านล้างจานทำงานบ้าน อย่างน้องคนเก่าบางทีแม่ก็คิดถึงเขานะ เวลามาหามาเจอก็จะมาบอกว่ามีอะไรให้ช่วยไหมจ่ะถึงจะทำไม่เป็นแต่ก็ช่วย เขาคบกันเขาพามาบ้านไปกินข้าวกับครอบครัวทำกิจกรรมไปเที่ยวกันบ่อยเราเพิ่งเข้ามาไม่รู้จะต้อฃทำยังไงน้อยใจแต่พูดไม่ได้ จนบางทีเรารบอยากกลับบ้านเราบ่อยๆ และยิ่งตอนนี้เราท้องด้วยเราแพ้ท้องอ่อนเพลียง่าย ร้องไห้ง่ายเราต้องเจอแบบนี้จนเราอบากกลับบ้านเราแฟนเราก็ถามว่าอยู่กับเค้าไม่มีความสุขหรอทำไมเค้าดูแลเธอไม่ดีหรอ  เราบอกว่าเปล่าแค่คิดถึงบ้านเราไม่รู้จะคุยกับใคร บางทีแม่เขาก็บอกกับลูกชายเขาว่าอย่าเอามาเป็นภาระแม่แม่เป็นคนตรงๆนะไมาอ้อมค้อม บางทีเราก็รู้สึกอยากจะเก็บเสื้อผ้าและเอาลูกหนีไปไกลๆในเวลากลางคืนเราดูเหมือนภาระเลยเราเข้าไปทำงานได้2อาทิตย์ออกเพราะท้อง  จนตอนนี้เราก็ยังรู้สึกว่าตัวเองเป็นภาระ เขาควรเข้าใจเราดิ เราเเพ้ท้องเสียนหัว อ้วกกินอะไรไม่ค่อยได้พอเรากลับบ้านเราเรามีความสุขมากจนไม่อยากกลับบ้านเขาทั้งน้องเราหลานเราทำอะไรกินกันขับรถไปเที่ยวบ้านเขาเราก็แค่คนไปพักอาศัยทำอะไรได้ไม่เต็มที่เขาให้เราเลือกว่าอยากทำอะไรเราอยากทำที่ที่บ้านเรามีอุปกรณ์แบบตามใจเราไม่ใช่ตามใจเราแต่เราทำให้คนอื่นอยู่แบบนี้เร่เลยอยากกลับบ้าน