คือตัว จขกท มีปัญหานี้มาตั้งแต่เด็ก สื่อสารกับคนอื่นไม่เข้าใจ
ยกตัวอย่างเช่น จขกท จะไปซื้อของมีน้าถามว่าเอากระดาษทิชชู่ไหม เพราะเขาคิดว่าจขกทจะไปเข้าห้องน้ำ แต่จขกทกลับเข้าใจว่าเขาจะฝากซื้อกระดาษทิชชู่ เพราะตอนนั้นจขกท จะลงไปซื้อของ
พอเป็นอย่างนี้บ่อยก็จะถูกพ่อกับแม่ว่าให้ประจำ ในตอนนั้นที่เป็นเด็ก เมื่อถูกพ่อกับแม่ว่า จขกท ก็เลยเลือกที่จะไม่แก้ปัญหา แต่เลือกหลีกเลี่ยงที่จะเจอหรือพูดคุยกับบุคคลภายนอกที่เราไม่คุ้นเคย ซึ่งมันเป็นการหนีปัญหา
พอโตมาตอนแรกก็รู้สึกไม่มีปัญหาอะไรแต่นานๆไปเมื่อเราต้องเจอคนภายนอก จากการที่เราโตขึ้นและต้องทำกิจกรรมที่เจอคนมากมาย จขกท จะรู้สึกตื่นตระหนกและตื่นเต้นทุกครั้งที่ มีคนมาทักหรือคุยกับเรา ทั้งที่มันเป็นคำถามหรือประโยคพูดสั้นๆ
ตอนนี้ จขกท รู้สึกว่าเป็นปัญหามากเลยค่ะ ในการสื่อสารกับคนอื่น ใครมีความคิดเห็นหรือทางแก้ยังไงช่วยแนะนำทีค่ะ
คุยกับคนอื่นไม่รู้เรื่อง สื่อสารกับคนอื่นไม่เข้าใจทำไงดีคะ
ยกตัวอย่างเช่น จขกท จะไปซื้อของมีน้าถามว่าเอากระดาษทิชชู่ไหม เพราะเขาคิดว่าจขกทจะไปเข้าห้องน้ำ แต่จขกทกลับเข้าใจว่าเขาจะฝากซื้อกระดาษทิชชู่ เพราะตอนนั้นจขกท จะลงไปซื้อของ
พอเป็นอย่างนี้บ่อยก็จะถูกพ่อกับแม่ว่าให้ประจำ ในตอนนั้นที่เป็นเด็ก เมื่อถูกพ่อกับแม่ว่า จขกท ก็เลยเลือกที่จะไม่แก้ปัญหา แต่เลือกหลีกเลี่ยงที่จะเจอหรือพูดคุยกับบุคคลภายนอกที่เราไม่คุ้นเคย ซึ่งมันเป็นการหนีปัญหา
พอโตมาตอนแรกก็รู้สึกไม่มีปัญหาอะไรแต่นานๆไปเมื่อเราต้องเจอคนภายนอก จากการที่เราโตขึ้นและต้องทำกิจกรรมที่เจอคนมากมาย จขกท จะรู้สึกตื่นตระหนกและตื่นเต้นทุกครั้งที่ มีคนมาทักหรือคุยกับเรา ทั้งที่มันเป็นคำถามหรือประโยคพูดสั้นๆ
ตอนนี้ จขกท รู้สึกว่าเป็นปัญหามากเลยค่ะ ในการสื่อสารกับคนอื่น ใครมีความคิดเห็นหรือทางแก้ยังไงช่วยแนะนำทีค่ะ