เราควรเลี้ยงลูกยังไง ถึงจะเป็นในเเบบที่เราพอใจ ?

ตอนนี้ผม อายุ 22 ปี ผมครุ่นคิดมาตลอดว่า การมีลูก สักคน มันง่ายไหม ต้องเลี้ยงเเบบไหน ถึงจะเป็นในเเบบที่เราพอใจ ผมเชื่อว่า ลูกไม่มีวันเพอร์เฟค เป็นในเเบบที่เราพอใจหรือป่าว   ส่วนตัวผม   พ่อผม ผมไม่รู้เรื่องนี้ เขาบอก มันเรื่องพื้นฐาน ไม่รู้ได้ไง เขาก็ว่า คนเราไม่ได้จะจำจะเก่งได้ทุกเรื่องหรอก เมื่อผมพลาด เขาจะจำ เเล้ววันไหนผมพลาดอีก เขาจะตอกย้ำ อดีตที่ผมเคยพลาด  รู้สึกการใช้ชีวิต เด็กของผมมีน้อยมากครับ พ่อเเม่ทำงาน ผมอยู่บ้านกับยาย เขารับผิดชอบ อย่างดีเรื่องส่งเสียการเรียน บอกให้เราเรียนตามที่เขาบอก เพราะเขาเชื่อว่าเหมาะกับเรา เราพลาดเพราะไม่เชื่อ ไปเรียนอีกสาขาเเต่เราก็สู้จบ เเต่เขาก็ตอกย้ำเรา  จนตอนนี้ผมรู้สึกว่า ทุกครั้งที่ผมพลาด มันไม่มีหรอกคำปลอบใจ มีเเต่คำตอกย้ำ
พลาดบ่อย ไม่เชื่อฟังบ่อย ไม่เป็นในเเบบที่เขาต้องการ จนเขาบอกว่า ชาติหน้าอย่าเกิดเป็นพ่อลูกกันเลย พ่อเหนื่อย ไม่พอใจก็ไล่ออกจากบ้าน ตัดพ่อลูกเลยไหม ผมลองมองย้อนดูตัวเอง บ้างที เราเองก็ไม่อยากเกิดหรอก พวกเราเเค่ทำให้เราเกิด เพราะมีความสุข ที่ได้ทำกัน  ผมเริ่มโตขึ้นเรื่อยๆ ลองเอาตัวเองเป็นตัวอย่าง ถ้าให้ลูกเกิดมา จะเลี้ยงลูกยังไงไม่ให้ลูกเคลียด เเละดีกับตัวลูก อยากมีลูกเมื่อพร้อม ไม่อยากมีลูกเเล้ว มาโทษลูก เคลียดๆ ก็มาลงที่ลูก ผมไม่อยากคิดว่าลูกเกิดมา มองลูกเป็นภาระ ในเมือ เขาเกิดมาเเล้ว เราต้องยอมรับมันในสิ่งที่ลูกเป็น เเล้วมาเเก้ไขด้วยกัน  ไม่มีการเลี้ยงลูกไหนที่เพอร์เฟคหรอก ขอบคุณครับ