แยกรูปนามเป็นปริเฉทเพื่อเดินทางต่อ

สติปัฏฐานไม่ใช่อะไรที่ซับซ้อน แค่ทำให้ถูก 1.ให้เป็นผู้ดูตัวเอง เห็นในทุกอาการตัวเอง 2.ตัวเองคืออาการทาง รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน 3.เมื่อเป็นผู้ดูตัวเอง จึงหมายความว่า ผู้ดูนั้นอยู่ในพื้นที่ที่

การดูจิต คือดูขันธ์5มันทำงาน หนึ่งขณะของการเห็นจะมี“สังขารขันธ์ ”ปรากฏทุกขณะ มองให้ละเอียดลงไปอีก(สมาธิยิ่งตั้งมั่น) จะเห็นจากสังขารขันธ์ แยกกันเป็นรูป เวทนาสัญญา สังขาร วิญญาน ปรากฏอยู่

ขันธ์ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน สมมติเรียกขึ้นมา ให้เห็นว่าอะไรเป็นอุปทานของจิต แยกย่อยออกมาให้เห็นว่าอะไรเป็นสิ่งที่จิตเข้าไปยึด และเพื่อให้เข้าใจถึงกระบวนการถอนอุปทานของจิต การที่จิตจะพ้นจากอุปท

การภาวนา หลักมีแค่2อย่าง รู้เวทนาในเวทนา และรู้จิตในจิต ให้เริ่มจากแยกรูปนาม แยกรูปนามคือ ยกจิตขึ้นความว่างจะเห็น กายก็ส่วนหนึ่ง จิตก็ส่วนหนึ่ง เมื่อแยกได้ก็ให้รู้ที่จิต จะเห็นจิตว่างเบา ไม่มีตัวตน(เว

วิญญาณขันธ์พิจารณารูปขันธ์,เวทนาขันธ์,สัญญาขันธ์,สังขารขันธ์เป็นอนิจจัง,ทุกขัง,อนัตตาได้ แล้วอะไรพิจารณาวิญญาณขันธ์ถ้าไม่ใช่จิต

สักกายะทิฐิ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน เป็นของเรา  วิญญานเกี่ยวเนื่องกับขันธ์อื่นอีก4 การละสักกายะทิฐิทำอย่างไร ก็ให้รู้ขันธ์อยู่ในจิตที่ว่าง ไม่มีเราเป็นผู้รู้ขันธ์ มีความว่างเบาเป็นผู้รู้ขัน

ดับสังขาร ก็จะเป็นสภาวะนิโรธ ฌาน1-8 เป็นเจตสิก เป็นสังขารตัวที่ประกอบกับจิต สติปัฐฐาน ในปรมัตถธรรม จึงต้องเห็นการดำเนินไปของฌาน 1-8 อันเป็นการดำเนินไปของเจตสิก จึงจะรู้ชัดในเจตสิก เมื่อรู้ชัดในเจตส

อารมณ์ที่ไม่มีรูปร่าง แต่รู้สึกได้ เรียกอารมณ์ปรมัตถ์ เป็นอารมณ์ละเอียด จิตละเอียด รูปนามละเอียด ตัวรู้ละเอียด เป็นรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน ที่เกิดดับในอากาส สติปัฐฐานด้วยอารมณ์ประเภทนี้ จะเห็

จิตเปลี่ยนไปเพราะอะไร รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน ก็ให้รู้เพราะอะไร เป็นหนึ่งขณะที่จิตตั้งอยู่ จิตที่ตั้งอยู่นั้นดับลงพร้อมกับอาการ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน ก็รู้ว่าดับลง เป็นหนึ่งขณะที่จิตดับ

ดับรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญานที่ฌาน1 ดับรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญานที่ฌาน2 .. .. ดับรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญานที่ฌาน8 นิโรธ อันเป็นการรู้จิตแล้วรู้การดับทีละขณะ ,วิปัสนาในฌานหรือ อากาสกสิณ วิ