แยกรูปนามเป็นปริเฉทเพื่อเดินทางต่อ

จิตเป็นธรรมชาติรู้ ที่ไม่ได่เกิดมาจากเหตุปัจจัย รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน ชื่อขันธ์5แต่ละตัวนั้นนั้นเป็นเพียงการให้ชื่อ named ตามจิตที่หลงผิดไปในขณะจิตนั้น หมายความว่า แม้จะรู้จักอาการทางขันธ์5ใน

การดูจิต คือดูขันธ์5มันทำงาน หนึ่งขณะของการเห็นจะมี“สังขารขันธ์ ”ปรากฏทุกขณะ มองให้ละเอียดลงไปอีก(สมาธิยิ่งตั้งมั่น) จะเห็นจากสังขารขันธ์ แยกกันเป็นรูป เวทนาสัญญา สังขาร วิญญาน ปรากฏอยู่

ขันธ์ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน สมมติเรียกขึ้นมา ให้เห็นว่าอะไรเป็นอุปทานของจิต แยกย่อยออกมาให้เห็นว่าอะไรเป็นสิ่งที่จิตเข้าไปยึด และเพื่อให้เข้าใจถึงกระบวนการถอนอุปทานของจิต การที่จิตจะพ้นจากอุปท

การภาวนา หลักมีแค่2อย่าง รู้เวทนาในเวทนา และรู้จิตในจิต ให้เริ่มจากแยกรูปนาม แยกรูปนามคือ ยกจิตขึ้นความว่างจะเห็น กายก็ส่วนหนึ่ง จิตก็ส่วนหนึ่ง เมื่อแยกได้ก็ให้รู้ที่จิต จะเห็นจิตว่างเบา ไม่มีตัวตน(เว

ดูเข้าไปในจิตที่ว่าง(ความรู้สึก) จะรู้เหตุแห่งจิต เริ่มจากในจิตที่ว่าง ไม่มีอะไรจะเห็นจุดเล็กๆ ใสๆผุดขึ้นจากตำแหน่งกลางกาย(ไม่มีกาย)  ดังเป็นตัวผลิตต่อมน้ำ เรียกว่า เวทนา เป็นความรู้สึก   &n

ธาตุรู้กับวิญญานขันธ์ตัวเดียวกัน ต่างกันที่บทบาทขณะนั้นใหญ่หรือเล็ก เมื่อเป็นขณะใหญ่รับบทรู้ทั้งรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน ในขณะจิตเดียว ก็เป็นธาตุรู้ รับบทเฉพาะอารมณ์ก็เป็นวิญญานขันธ์

ใครจะเห็นค้าน “ไม่มีจิตใจ” เชิญฮ๊าบ

ดับสังขาร ก็จะเป็นสภาวะนิโรธ ฌาน1-8 เป็นเจตสิก เป็นสังขารตัวที่ประกอบกับจิต สติปัฐฐาน ในปรมัตถธรรม จึงต้องเห็นการดำเนินไปของฌาน 1-8 อันเป็นการดำเนินไปของเจตสิก จึงจะรู้ชัดในเจตสิก เมื่อรู้ชัดในเจตส

สักกายะทิฐิ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน เป็นของเรา  วิญญานเกี่ยวเนื่องกับขันธ์อื่นอีก4 การละสักกายะทิฐิทำอย่างไร ก็ให้รู้ขันธ์อยู่ในจิตที่ว่าง ไม่มีเราเป็นผู้รู้ขันธ์ มีความว่างเบาเป็นผู้รู้ขัน

การเห็นการดับจริงๆคือ การเห็นการดับแบบไม่เหลือเศษ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน ดับไปในขณะจิตเดียว จึงไม่มีตัวตนเหลือในขณะจิตตั้น เรียก สันตติขาด