ถ้าผู้หญิงไม่ออกจากงานมาดูแลครอบครัว จะมี “เวลาคุณภาพ” มา “เลี้ยงลูกให้มีความสุข” ได้ไหม

เราแต่งงานมีลูก 1 คนค่ะ เราบอกกับตัวเองตั้งแต่ก่อนแต่งงานแล้วว่า เราจะไม่ออกจากงานมาเลี้ยงลูกเต็มตัวค่ะ เพราะ
1.เราคิดว่า ตอนเราทำงานหาเงินได้ เราจะมีคุณค่า สามีเกรงใจ พ่อแม่สามีเกรงใจ จะซื้ออะไรก็เงินฉัน
2.สมมติชีวิตคู่มันไม่เป็นไปอย่างใจ เราก็มีความสามารถที่จะเดินออกมาได้เลย เพราะเลี้ยงดูตัวเองได้ เลี้ยงลูกได้

แต่เราก็ปรับตัวด้วยการ ตื่นเช้าขึ้น เอาเวลามาเล่นกับลูก อาบน้ำ กินข้าวกัน จ้างพี่เลี้ยงกึ่งแม่บ้านมาทำงานบ้านให้ ซื้ออาหารกินบ้าง ส่งซักรีดบ้าง เวลาที่มีจำกัด เหลือเท่าไรเรายกให้ลูกทั้งหมดค่ะ เวลาส่วนตัวไว้หลังลูกหลับ ก็โอเคนะคะ

อีกอย่างเป็นแม่ฟูลไทม์ ถ้าต้องทำงานบ้านไปด้วย ดูแลลูกด้วย งานเหนื่อยจะทำให้หงุดหงิด แล้วจะมีเวลาดีๆร่วมกันได้ยากค่ะ เราคิดแบบนี้
เหนื่อยงานกลับมาเจอลูกก็ชื่นใจ มีแรงเล่นกันต่อ เวลาคุณภาพเน้นๆค่ะ