อยากมีความรู้อยากทะเยอทะยานแบบคนอื่นบ้างทำอย่างไรดีคะ

ประเด็นจริงจังอยู่ที่ข้อ2ค่ะ ความทะเยอทะยานในเรื่องของความฉลาด จะว่าเราเป็นคนโง่ก็ได้นะคะแต่เราอยากได้คำแนะนำในส่วนนี้จริงๆ คือวันก่อนเรามีโอกาสได้คุยกับพี่คนๆนึงซึ่งอายุมากกว่าประมาณ 3-4 ปี เขาเป็นคนชอบอ่านหนังสือมากๆ อ่านจนติดเป็นนิสัย เวลาที่เราคุยด้วยกัน  เขามักจะลงลึกในทุกๆเนื้อหาที่คุยเสมอ ส่วนมากจะเป็นเรื่องของความจริงในโลกที่เรารู้อยู่แล้ว แต่แค่ไม่ได้ศึกษาแบบลงลึก เพราะคิดว่ามันก็เป็นเรื่องทั่วไป พี่เขาเป็นคนที่เก็บทุกเม็ดเลยค่ะ สมมุตคุยเรื่องการจัดการอารมณ์ของตัวเอง เขาก็จะพูดลงลึกมากๆอิงหลักฐานนู้นนี่นั่น แหล่งที่มาบ้าง คุยเรื่องเนื้อหานั้นจนเรารู้สึกว่าเริ่มไม่เข้าใจแล้วเพราะเราเองก็ไม่ใช่คนที่สนใจอะไรถึงขนาดลงลึกไปหมดทุกเรื่อง มันมีหลายๆครั้งที่ได้คุยกับเขาแล้วรู้สึกได้ความรู้ แต่มันก็อึดอัดนิดนึงค่ะ เพราะบางเรื่องที่เขาพูด เราไม่ได้มีความรู้และตอบกลับ แสดงความคิดเห็นไม่ถูกบ้าง ก็เลยได้แต่นิ่งเงียบ ส่วนมากจะเป็นผู้ฟังมากกว่า แต่ก็โอเคดีค่ะเพราะมันก็ทำให้เรารู้อะไรที่เราไม่เคยรู้ แต่ที่ไม่โอเค! คือมันมีครั้งนึงที่อยู่ๆเขาพูดขึ้นมาว่า เขาตั้งสเปคผญ.ไว้ ก็คือ ต้องเป็นคนฉลาดและมีความคิดพอที่สามารถคุยกับเขาได้ วินาทีนั้นคือเหมือนมีใครเอาค้อนมาทุบหัวเลยค่ะ 55555 คือมันเหมือนเขาจะสื่อว่าไม่เอาหรอก เพราะโง่เกินนน ประมาณนั้น😂 หนูเลยกลับมาคิดทบทวนตัวเองดู มีอะไรรึเปล่า ที่การใช้ชีวิตหนูทำให้มันไปหนักบนหัวคนอื่น ล้อเล่นค่ะ คือมาทบทวนดูว่าจริงๆแล้วตัวเองขาดตกบกพร่องตรงไหนไปหรือเปล่า ถ้ามีคนมาพูดขนาดนี้แล้ว ก็เลยคิดเยอะขึ้นนิดนึงค่ะ แต่ก็ยอมรับนะว่าบางที เราก็ไม่ได้เรียนรู้หรือทะเยอทะยานที่จะอยากรู้ไปสะทุกเรื่องแบบนั้น เขาเคยบอกเป็นนัยๆอีกนะคะว่า อย่าสนใจแต่อะไรที่เราชอบอะค่ะ เหมือนให้เรียนรู้สิ่งอื่นด้วย ซึ่งหนูก็เข้าใจว่าพี่เขาก็อยากสอนหนูไปด้วยแหละเลยหวังดีมาบอกนั้นมาพูดแทงใจดำบ่อยๆ คงเพราะเขาอยากให้เราคิดได้บ้าง แต่พอในมุมกลับกันหนูก็คุยกับคนสนิทรู้เรื่องนะคะ ถึงจะคุยไม่ค่อยเก่งเท่าไรแต่หนูว่าหนูคุยกับคนอื่นๆหรือลูกค้าได้ปกติเลย หรือเพราะมันอาจจะเป็นคำถามซ้ำไปมาไม่เจาะลึกมั่ง ก็เลยคุยได้เรื่อยๆ หลังจากคุยกับพี่เขาหนูรู้สึกว่าตัวเองดูด้อยและโง่มากเลยค่ะ เขาเป็นคนฉลาดมาก ดูจากคำพูดและการวางตัว ดูเป็นคนน่าเกรงขามคนนึงเลยก็ว่าได้ ตอนนี้เลยอยากปรับตัวเองค่ะ แต่ไม่รู้ว่าควรเริ่มจากตรงไหน ควรทำยังไง สรุปก็คืออยากเป็นคนที่ฉลาดกว่าเดิมมมั้งคะ แบบสนใจกับสิ่งรอบข้างและสิ่งอื่นๆที่ไม่คิดจะสนใจมากขึ้น หนูอ่านหนังสือนะคะ ชอบอ่านพวกจิตวิทยาด้วย แต่ก็เหมือนว่ามันยังไม่ได้อะไรจากตรงนั้น หรือเพราะเข้าใจยากเกินไปก็ไม่รู้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ทำความเข้าใจอยู่ค่ะ มันพอจะมีวิธีไหนบ้างคะ ที่ทำให้เราปรับเปลี่ยนตัวเองและมีความรู้สึกทะเยอทะยานที่จะหาความรู้ หากพี่ๆคนไหนมีพอดแคสดีๆ ให้หนูฟัง สามารถแนะนำได้เลยนะคะ เพราะหนูกำลังหาฟังอยู่เหมือนกันตอนนี้ แต่แค่รู้สึกว่ามันยังไม่ตรงจุดประสงค์ที่ตัวเองต้องการ แต่ถ้าพี่ๆเพื่อนๆแนะนำได้ก็จะตามค่ะ ไม่ว่าจะเป็นหนังสือ พอสแคส หรืออะไรก็แล้วแต่แนะนำได้หมดเลยค่ะ ถึงจะเป็นคนเข้าใจยากไปนิดแต่จะพยายามทำความเข้าใจและปรับตัวเองไปเรื่อยๆค่ะ ขอบคุณที่สละเวลามาอ่านนะคะ มันเหมือนเป็นการระบายทางอ้อมเพราะยาวมากๆ แต่หนูก็อยากลงลึกให้คนอ่านเห็นภาพ คิดว่ามันน่าจะได้คำตอบที่ตรงกับคำถาม มากกว่าการถามแบบคลุมเครือ 🙏❤️
ปล. อ่านไปอ่านมาอาจจะดูเหมือนหนูจะแสดงความคิดเห็นไม่ตรงใจ และดฟุอคติไปบ้างในบางหัวข้อ แต่ถ้าไม่มันไม่ใช่ตรงไหนยังไง แย้งได้นะคะ ต่างคนต่างความคิด หนูเข้าใจว่าทุกคนมีสิทธิที่จะคิดต่าง น้อมรับทุกคำติ แต่เจตนาในการสร้างกระทู้นี้คืออยากเปลี่ยนแปลงตัวเองจริงๆค่ะ
ปล.2 ตอนแรกๆพิมแทนตัวเองว่า เรา พอสักพักพิมแทนตัวเองว่า หนู หวังว่าทุกคนจะไม่ว่ากันนะคะจะ กลับไปแก้ก็ตาลาย5555