เธอเชือดฉันได้นิ่มนิ่ม … ด้วยรอยยิ้มเธอ…

สวัสดีครับชาวพันทิป ขอเล่าต่อจากเรื่องเดิม ในมุมผู้ชายออฟฟิศธรรมดา ๆ ที่คิดว่าชีวิตมันคงวนอยู่แค่นี้ ผมทำงานย่านสุขุมวิท ตึกสูง รถติด กาแฟแพง และเดดไลน์ที่ไล่กัดส้นเท้าทุกวัน ออฟฟิศผมไม่ใหญ่ โต๊ะทำงาน

ช่วยแปลท่อนนี้เป็นภาษาอังกฤษให้ที่ครับ "เธออ รู้มั้ย เธอ รอยยิ้มของเธอ มันปกคลุม โลกทั้งใบ ฉัน อยากเข้าใกล้เธอ บอกรักเธอ ในวันที่ฉัน นั่นกล้าพอ" ปล. เพลงแต่งเอง

คือเราจอดรถไว้ไม่ไกลมากหรอก เลยจะเดินกลับปกตินี่แหละแต่คนคุยดันถามว่าให้ไปส่งมั้ย เราปฎิเสธไปแต่เขาก็วิ่งมาบอกยืนยันจะไปส่ง เธอออคือมันดีย์เกินคาด กับอิแค่เดินไปส่งไม่ได้พิเศษอะไรเลย แต่เรากับรู้สึกว่

พึ่งเคยลองเขียนนิยายครั้งแรกค่ะ คิดอยู่ว่าจะเขียนต่อหรือพอแต่นี้ ช่วยวิจารณ์ให้หน่อยค่ะ ควรเลิกดีมั้ย