อยากทำงานผู้ช่วยอนุบาลสัตว์ตามคลินิคพวกนี้ เรียนอะไรครับ

พอดีว่าทำงานโรงงานมานานแล้วรู้สึกว่า ไม่มีความสุขเลย อยากลองหางานทำใหม่ๆบ้าง 
อยากลองทำอะไรเกี่ยวกับสัตว์ดู 
เหตุผลที่อยากทำงานด้านนี้คือว่า เมื่อก่อนไม่เคยเลี้ยงแมวเลย จนวันหนึ่งแมวจรพาลูกมาหาผม ลูกตัวเล็กมากเหมือนพึ่งเกิดได้ไม่นาน พอจะเข้าไปจับแม่ก็จะกัด ผมก็เอาอาหารมาวางให้ ล่ะก็แอบดู แม่แมวก็พาลูกมากินจริงๆ
จากนั้นก็มาเรื่อยๆ แต่ผมเข้าใกล้ไม่ได้เลย พอใกล้ปุ๊ปวิ่งหนีปั๊ป เป็นอย่างนั้นอยู่2 อาทิตย์ที่ผมเอาข้าวไปวางให้ตลอด จนวันหนึ่งผมก็เอาข้าวไปวางเช่นเคยแล้วก็เรียกหา เมี๊ยวๆ จากนั้นลูกแมวก็วิ่งมา แต่ไม่เห็นแม่แมว ผมก็เรียกและเอาข้าววางไว้ ลูกแมวก็วิ่งมากินด้วยความกลัวและขู่ตลอดเวลา พอเราจะเข้าใกล้ก็วิ่งหนีตลอด วันต่อมาผมเริ่มเอาข้าวมาวางไว้ข้างในบ้านทีนี้ แล้วก็เรียกเมี๊ยวๆ มีลูกแมวมาตัวเดียวอีกเช่นเคย แต่เขาก็กล้ากลัวๆ ไม่กล้าเข้ามา ผมจึงเอาอาหารจากมือวางไว้ เขาก็วิ่งมากิน ทีนี้ผมเริ่มถืออาหารไว้ในมือแล้วเรียกเขาเข้ามา ลูกแมวก็วิ่งมากินเฉยเลย แบบกล้าๆกลัวและขู่พร้อมกัด555 แล้วก็คาบอาหารจากมือวิ่งไปกินข้างนอก
วันต่อมาผมทำเช่นเคยรู้สึกได้ว่าเขาเริ่มไว้ใจผมนะ
ผมก็ถืออาหารในมือแล้วเรียกเช่นเคย แล้วลูกแมวก็วิ่งมาจริงๆวิ่งมาคาบในมือผมเลยแบบขู่ๆเหมือนเดิม
ทีนี้ผมเลยคว้าตัวลูกแมวเอาไว้ ดิ้นใหญ่เลยกัดผมเลือดออกเลย แต่ผมก็ลูบหัวๆแล้วเอาหารให้ เขาก็ดมๆพร้อมคางขื่อๆจะกัด แต่พอดมเสร็จก็กินนะ
ผมเอาให้อีกก็กินอีก จากนั้นผมก็ปล่อย วิ่งปุดไปอย่างเร็วเลยย ความรู้สึกที่ไม่เคยเลี้ยงแมวเลยกลับว่าเหมือนเราทำอะไรสักอย่างสำเร็จ ตอนที่เราจับแมวได้ พอวันต่อมาผมถืออาหารไว้ในมือแล้วเรียกมากิน ปรากฏว่าเขามานะ วิ่งเข้ามาเลย แล้วผมก็จับเขาก็ดื้นใหญ่เลย จากนั้นผมก็ลูบหัวและเอาอาหารให้ เขาก็กินนะ ผมจึงเอาอาหารวางบนพื้นแล้วค่อยๆวางลูกแมวลงเขากินอาหารแต่ไม่วิ่ง ผมจึงลูบหลังดู ปรากฏว่าลูบได้และไม่วิ่ง แล้วผมก็อุ้มขึ้นมา ตัวอ่อนมาก เชื่องเฉยเลยย พอหลังจากนั้นแหละทีนี้มาทุกวันกินเสร็จแล้วก็นอนเฉยเลยทีนี้ นอนแผ่พุงในบ้านเลย ไม่ไปล่ะ เขาน่าจะไว้ใจแล้วผมว่า ขนาดตอนกลางคืนยังวิ่งขึ้นมานอนที่นอนอ่ะ มีอยู่วันหนึ่งผมนึกว่าแม่แมวทิ้งแล้ว อยู่ๆก็เห็นแม่แมวมาเลียลูกตัวเองแล้วก็จากไป เหมือนมาร่ำลาเลย ผมนี่ขนลุกเลย 
จากนั้นลูกแมวก็อยู่กับผมมาตลอด ตั้งชื่อว่า แมว ตรงๆเลย555 เวลาเรียกง่ายดี แม๊วๆๆๆ จนเวลาผ่านไป3 เดือน โตเร็วมาก อ้วนเลย เห็นล่ะหมั่นใส้ อยู่ๆวันหนึ่งเรียกล่ะไม่มากินข้าว หายไปเลย จนผ่านไป1อาทิตย์ตามหาไม่เจอ นึกว่าไปที่อื่นแล้วเพราะเป็นแมวจรเกิดเองธรรมชาติโดยกำเนิด จึงไปๆมาๆบ้านผมตลอด จนผ่านไปอาทิตย์มีเพื่อนบ้านมาบอกว่าเห็นแมวนอนในท่อ ใช่แมวเอ็งป่าว ผมจึงไปดูเขาโทรมมาก ผอม ตามีแต่ขี้ตา และกลัวมาก ผมจึงนำกลับบ้าน และเช็ดตัวเอาข้าวให้กิน แต่เขาไม่ยอมกิน
ผมจึงให้นอนพัก วันต่อมาก็ไม่ยอมกินอีก ไม่ได้แล้วอยู่ไม่สุขแล้ว ผมพาไปหาคลินิคสัตว์ทันที ครั้งแรกเลยที่พาสัตว์ไปหาหมอ ไปถึงหมอบอกว่าไม่สบายและฉีดยาไป หลังจากนั้นผมก็ไปซื้ออาหารแมว พึ่งรู้ว่าอาหารแมวมีแบบเปียกแบบเม็ด แบบจำแนกอายุด้วย ทางร้านแนะนำแบบเปียกมาให้ สำหรับแมวเด็ก
และซื้อกรงมาด้วยให้เขาอยู่กลัวเขาหนี เพราะกลัวตอนฉีดยา ผมพยายามป้อนอาหารแต่ไม่กินเลย คิดหนักมากตอนนั้น จนสุดท้ายต้องจับง้างปากและป้อนให้กิน เขาก็กลืนนะ รู้สึกว่าต้องรอดนะในตอนนั้น วันต่อมาเอาหารให้เขากินทีนี้ กินใหญ่เลย เหมือนอาการดีขึ้น ผมดีใจมาก จากนั้นอาการเขาก็หายดีวิ่งเล่นได้ปกติแล้ว กินข้าวเยอะด้วย แต่ไม่กินข้าวที่เอาให้แล้วนะ จะกินอาหารเปียกที่ซื้ออย่างเดียว หลังจากนั่นแหละ ค่าใช้จ่ายหมดค่าอาหารเยอะมาก จากเปียกเปลี่ยนเป็นเม็ดและอัพเกรดไปเรื่อยๆจนเม็ดแบบแมวผู้ใหญ่เต็มตัว กลายเป็นกิจวัตรไปทันทีพอสิ้นเดือนจะไปซื้ออาหารเม็ดมาล่ะเป็นกระสอบ อยู่ไปอยู่มา1ปีแล้ว อ้วนมาก เขาเริ่มมีแผลเต็มตัวกลับมา เราก็ทายาให้ตลอด จนสุดท้ายพาสาวมากินอาหารด้วย เริ่มมีแฟนล่ะ ไปๆมาๆสาวตัวนั้นตั้งท้องและคลอดลูกในใต้ถุนบ้านผม 5 ตัว สีเดียวกับแมวผมเป๊ะทุกตัว ลูกแมว5ตัว ซนมากก ดื้อมากวิ่งเล่นในบ้านไปทั่ว จนวันหนึ่ง ผมต้องย้ายบ้านแต่ไม่สามารถเอาแมวไปหมดได้ เพราะแมวตัวเมียนั่นมีเจ้าของ ป้าแกขอเลี้ยงลูกแมวหมดทุกตัวเลย แต่ผมพาไอ้แมว ของผมมาด้วย
เหมือนคนบาปเหมือนพรากลูกพรากเมียเขา รู้สึกผิดจนทุกวันนี้ พอมาถึงบ้านหลังใหม่ แมวผมซึมมาก ข้าวไม่กิน ผมเสียใจมาก จนเวลาผ่านไปหนึ่งเดือน เขาก็เริ่มทำใจได้วิ่งเล่นเป็นปกติ เริ่มมีชีวิตอีกครั้ง 
แต่ประเด็นอยู่ตรงที่ผมต้องขึ้นมาทำงานที่กทม.แล้วไม่สามารถพาแมวมาด้วยได้ จึงฝากแม่ช่วยเลี้ยงและคอยส่งเงินไว้ให้ซื้ออาหารแมวตลอด แม่ก็รักแมวมากดูแลอย่างดีดูทีวียังอุ้มแมวด้วย555
จนเวลาผ่านไปหลายเดือนแม่โทรมาบอกว่าแมวไม่กลับบ้านมาอาทิตย์แล้ว เพราะเวลาเดินเล่นนอกบ้านจะถูกแมวเจ้าถิ่นไล่ตลอดวิ่งทั้งคืน วันแล้ววันเล่าก็ไม่กลับมาเลย จนเวลาผ่านไปหลายเดือนจะเข้าปีก็ไม่กลับมาผมเริ่มตัดใจ ผมคิดว่าคงไม่อยู่แล้ว ไม่อยากคิดแต่ก็ต้องทำใจ รู้สึกผิดมากที่ทอดทิ้งเขา นั่นเป็นเหตุผลที่ผมเวลาเจอหมาเจอแมวที่ไหนก็วิ่งเข้าไปคุยด้วยเล่นด้วยตลอด แม้กระทั่งอยุ่ในห้องเช่ายังคุยกับจิ้งจก คุยกับแมลงสาป หวังว่าเขาจะตอบกลับมา เป็นเอามากแต่มีความสุขเวลาได้คุยกับสัตว์เหล่านั้น

ผมอยากเกริ่นที่มาก่อนที่จะตั้งกระทู้นี้ 
ผมเห็นเขาประกาศรับสมัครผํ้ช่วยอนุบาลสัตว์เยอะมากตำแหน่งนี้ แต่เราไม่มีความรู้เลย 
จึงอยากรู้ว่า ผมต้องไปเรียนด้านไหนครับ ถึงจะทำงานแบบนี้ได้ นึกภาพเวลาตัวเองทำงานกับสัตว์แล้วพยายามคุยด้วยสื่อสารด้วย คงมีความสุขน่าดู 
รบกวนพี่ๆแนะนำหน่อยนะครับ อาจจะพิมพ์เยอะไปหน่อย
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่