เอายังไงต่อกับชีวิต?

รู้สึกเหนื่อยกับชีวิต เหมือนต้องเจอกับเรื่องผิดหวังซ้ำๆ เหมือนไม่มีใครเข้าใจหรือจริงใจด้วย ขี้กังวลกลัวว่าทำแบบนั้นแล้วไม่ดีแต่พอไม่ทำก็เสียดาย เบื่อไม่อยากพูดคุยกับใครแต่พอต้องออกไปเจอสังคมก็กลายเป็น

สวัสดีค่ะ เราอายุ20นิดๆ แม่กับพ่อเราแยกย้ายกันตั้งแต่เราเด็กๆ เราโตมากับแม่(มั้ง) เรามีพี่ชาย1คน(คนละพ่อ) ตอนเราอายุ6ขวบ แม่เราชอบทิ้งเราไว้บ้านให้อยู่กับยายและญาติๆใกล้บ้าน ตอนนั้นเราค่อนข้างไม่ชอบแฟ

ไม่รู้ว่าควรจะเอายังไงต่อกับชีวิตดีตอนนี้อายุ18แล้วอีกไม่กี่เดือนก็ต้องจบม.6รู้สึกว่างเปล่าไม่มีใครให้ปรึกษาแบบสนิทใจครอบครัวก็มีแค่พ่อที่มีก็เหมือนไม่มีเพราะก็รู้สึกว่าพ่อเลิกใส่ใจไปตั้งแต่ม.1แล้วและ

จากที่เราเคยถามเพื่อนๆไป ว่าเราจะเอายังไงต่อกับความสัมพันธ์ คำตอบในใจ ณ วันนั้น วันที่เรายังไม่รู้ว่ารักตัวเองจริงๆมันคืออะไร เราเลือกที่จะไปต่อกับความสัมพันธ์ จาก 1 ปีในวันนั้น กลายเป็นบทเรียนราคาแพง

ผมมีเพื่อนคนหนึ่งที่โตมาด้วยกัน เรียนระดับเดียวกัน ทำงานสายคล้ายกัน แต่ชีวิตเขาไปได้ไกลกว่าผมมาก ทั้งตำแหน่ง เงินเดือน และโอกาส ผมแสดงความยินดีกับเขาทุกครั้งด้วยความจริงใจ แต่ลึก ๆ ก็มีความรู้สึกบาง

ผมแค่อยากออกมาอยู่คนเดียวเำราะคำพูดของพวกท่านชอบทำลายจิตใจผมทุกวันเเละผมรู้วึกทรมานมากจริงๆครับผมหวังว่าจะมีคำตอบอย่างน้อยๆก็พอจะบอกผมว่า ควรเอายังไงต่อ ผมไม่ได้บอกนะพี่คนไหนจะบอก ทำไมเองแบบ จิตใจอ่อน

…

เกริ่นก่อนว่าเราอยู่ไกลบ้านขึ้นมาเรียนทำงานกรุงเทพ พึ่งคบแฟนที่นี้ได้ 3-4 ปี มีป่วยหนักอยู่ครั้งนึง แฟนทำงาน เราป่วยไปรพ.คนเดียวแค่รู้สึกอยากไปหาหมอ ก็ไปคนเดียวตอนแรกไม่ได้คิดไรมากแต่ไปถึง หมอบอกนอนใ