เรียนไม่ค่อยเก่ง ไม่ค่อยเข้าใจ หัวช้า เเต่มีความฝันที่ไกล

คือเราชอบในเรื่องวิทยาศาสตร์มากไปค่ะ เเต่ถึงเวลาเรียน เราพยายามฟังที่ครูพูดทุกคำ เรากลับไม่เข้าใจต้อฃใช้งิธีอ่านซํ้าไปซํ้ามา หลายๆรอบ ถ้าเป้นคําถามที่ครูสอน เเล้วหาคําตอบได้ตามหนังสือก็รอดตายไปค่ะ เวลาสอบก็เหมือนกัน เราจะตอบคำถามตามความคิดตัวเอง เพราะเราจําที่อ่านมาไม่ได้ (เเต่เราคิดสดหรือตอบตามที่ตัวเองเข้าใจตอบซะยาวเลยค่ะ) เดต่ไม่ได้คะแนน เราเเอบน้อยใจ สมัยเราอยู่ประถม เข้าโรงเรียนใหม่ๆ ได้ยินพ่อคุยกับครูว่า ฝากด้วย เด็กคนนี้เขาเป็นเด็กพิเศษ เราเลยคิวด่าเราเป็นเด็กพิเศษตั้งเเต่นั้นมา เรามีนืสัยที่หากสิ่งไหนไม่ชอบเราจะไม่สามารถโฟกัสมันได้ตลอด (เเต่ก็พยายามปรับปรุงตัว) ส่วนสิ่งที่เราชอบ เราก็สามารถโฟกัสอ่านมันได้ทั้งวัน เช่นพวกวิทยาศาสตร์ พวกทดลอง พวกศิลปะ เราคิดส่าตัวเห่ยมาตลอดนะ เราอ่านหนังสือออก ต้องขอบคุณโรงเรียนประถมศึกษาจน จริงๆ ้เราย้ายโรงเรียนบ่อยมาก (จนมาถึงรร.ประถม) รร.นึง เขาเปิดค่ายสอนเด็กอ่านหนังสือ เราสามารถอ่านคล่องเขียนได้จากรร.นั้น ปกติไปรร.อื่นหนังสือไม่คล่องค่ะ ต่อมา เราตกใจ สามารถวาดภาพได้ที่3 เราไปบอกพ่อเเม่ พ่อเเม่ก็ไม่เชื่อ บอกว่าโกหก ที่3 เราก็ดีใจเเล้วค่ะ (เราเงก็อยากเป็นเด็กเก่ง) อนาคตถ้าเป็นไปได้ก็อยากเเล้วปันความรู้ให้เด็กๆรุ่นใหม่ เเต่อยากทราบว่า เราเป็นคนที่สมองเรียนรู้ๆด้ช้าใช่ไหมคะ เราไม่ชอบคํานวณ เพราะเราอาจจะคิดส่าตัวเองสมองช้า ตั้งเเต่เด็กๆเลยค่ะ พอโตมาก็เดินมีปัญหาเพราะมันคงเป็นปมฝังใจอยู่
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่