ผมผิดมั้ยครับที่ทิ้งคนคุยเก่า จนทำให้เค้าเป็นโรคซึมเศร้า?

ผมกับคนคุยเก่าอายุห่างกัน5ปีครับ ผม26 น้องเค้า21 ผมคุยกับน้องเค้าได้ประมาณ4-5เดือน ในช่วงแรกๆผมขอเค้าเป็นแฟนหลายครั้งแต่น้องเค้าปฏิเสธเพราะน้องเค้ามองว่ามันเร็วเกินไปและอยากรูเจักผมมากกว่านี้ เราก็คุยกันมาเรื่อยๆครับ มีไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน มานอนที่บ้านของผม เจอกันค่อนข้างบ่อยเพราะผมค่อนข้างมีเวลา จนมีเหตุการณ์ที่ทำให้น้องต้องเข้าโรงพยาบาลผมเองก็เป็นคนพาไปแล้วเฝ้าน้องเค้าตั้งแต่เช้ายันเที่ยงคืน นั่งเบาะแข็งๆร้อนๆทนรอ จนทำให้น้องเค้าเริ่มรู้สึกดีและพร้อมที่จะเป็นแฟนผม และบอกรักผมเป็นครั้งแรก ซึ่งตอนนั้นผมแค่ยิ้มแต่ยังไม่ได้ตอบอะไรเหมือนผมกำลังสับสน ผมกลับรู้สึกน้อยลงครับ ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ผมอยู่กับน้องเค้า ผมมีความสุข สบายใจเป็นตัวของ แต่กลับไม่รู้สึกอยากจะเป็นแฟนกับน้องเค้าเหมือนช่วงแรก ความรู้สึกคือมันก็ชอบนะครับ แต่ผมยังมองภาพตัวเองกับน้องเค้าในอนาคตไม่ออก ไม่ได้ชอบถึงขั้นเอาเป็นแฟนหรือแม่ของลูก ผมบอกเลิกกับน้องเค้าด้วยเหตุผลที่ว่าใน2-3ปีนี้ผมอยากแต่งงาน ซึ่งในตอนนั้นน้องคงอายุแค่23-24 แล้วน้องเค้าก็ตอบกลับมาว่าผมเองก็รู้ตั้งแต่แรกรึเปล่าว่าน้องเค้าอายุเท่าไหร่ ทำไมถึงมาบอกให้เลิกคุยกันในตอนที่น้องเค้ารู้สึกไปแล้ว พอผมอยากจะไป ก็ให้มันจบง่ายๆแค่นี้เลยหรอ แล้วความรู้สึกของน้องเค้าล่ะต้องมาเสียใจคนเดียวแบบนี้หรอ ผมผิดมากมั้ยครับที่พอรู้ตัวว่ามันไม่ใช่ก็ถอยออกมา แต่หลังจากเรื่องนี้จบ ไม่ถึง2อาทิตย์ผมก็มีคนคุยใหม่ครับ ผมได้ทำการซ่อนสตอรี่ในไอจีว่าผมไปคาเฟ่ที่อุดร (ปกติผมอยู่ขอนแก่นครับ) ผมไปหาคนคุยใหม่ผม แต่ไม่อยากให้น้องเค้าเห็นเพราะกลัวน้องเค้าเสียใจ แต่น้องเค้าก็เห็นอยู่ดีครับ เค้าได้ทักมาถามผมว่าซ่อนสตอรี่หรอ ผมเลยตอบไปว่ากดผิดนิดหน่อย หลังจากนั้นเหมือนน้องเค้าไปเที่ยวแล้วก็เมาโทรมาถามผมว่าคนนั้นคือใครหรอ ทำไมผมมูฟออนได้เร็วจัง ชอบคนใหม่ขนาดนั้นเลยหรอ ซึ่งผมไม่โอเคกับการกระทำของเค้าครับที่บังคับให้ผมตอบให้ได้ ผมเลยบอกไปว่านี่ก็เป็นอีกเหตุผลนึงที่ทำให้ผมเลิกคุยกับน้องเค้าครับ เพราะผมมองว่าน้องเค้าอารมณ์แปรปรวน และบางครั้งมีทัศนคติเข้ามาเกี่ยวด้วย เมื่อน้องเค้าเฃทำใจไม่ได้ครับ เค้าอ้อนว้อนผมถามผมว่าถ้าในวันนึงเค้าโตขึ้นแล้วพร้อมกว่านี้เราจะได้วนกลับมาเจอกันมั้ย น้องให้เหตุผลว่าที่น้องยังมูฟออนไม่ได้เพราะบางอย่างที่ผมทำให้เค้า ผมเป็นคนแรก เพราะน้องพึ่งอายุ21ไม่ได้ผ่านประสบการณ์มาเยอะขนาดนั้นมันเลยพิเศษและมีความหมายกับน้องเค้ามากๆ ผมคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องที่ผมเฝ้าเค้าที่รพ จริงๆน้องเค้ามีปัญหาครอบครัวอยู่กับแม่2คน แม่น้องก็ไม่ได้สนใจใยดี น้องตัวคนเดียว หาเลี้ยงส่งตัวเองเรียน ไม่มีคนให้พึ่ง พอมีผม ผมคงเป็นความสุขให้เค้า ผมเลยบอกให้คนยืนด้วยลำแข้งของตัวเองแล้วอยู่คนเดียวให้ได้ ซึ่งน้องเค้าก็สวนกลับมาว่า ทำไมผมถึงย้อนแย้งจังกล้าบอกให้เค้าอยู่คนเดียวให้ได้แต่กับตัวผมเอง ตั้งแต่เลิกกับแฟนเก่าก็หาคนคุยใหม่อยู่ตลอดเพราะตัวผมเองไม่อยากอยู่คนเดียวไม่ใช่หรอ ซึ่งมันก็จริงครับ หลังจากเคลียกัน น้องก็ยังเศร้าและทำใจไม่ได้ครับเหมือนมันกระทบกับการใช้ชีวิตประจำวัน น้องเลยพบจิตแพทย์แล้วได้ผลสรุปมาว่าน้องเป็นซึมเศร้า มีใบรับรองแพทย์ น้องเค้าต้องกินยาและต้องเข้าการรักษาอย่างต่อเนื่อง ข้อความสุดท้ายที่น้องส่งมา น้องเขียนประมาณว่าอยากให้ผมรู้สึกผิดกับที่ผมได้ทำ ว่าการกระทำของผมนั้นส่งผลต่อคนอื่นยังไงอย่าไปทำกับใครอีก ผมผิดมากมั้ยครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่