เดียวในดวงใจ บทที่ 36/1

ผมคุยกับคนคุยคนนึง เล่าก่อนว่าที่ไม่ได้เป็นแฟนกันเพราะผมเคยขอเธอครั้งนึง แล้วเธอบอกว่าไม่ได้ชอบผม ก็เลยตกลงกันว่าจะลองคุยกันต่อไปสักระยะหนึ่ง เราคุยกันได้ปีกว่าเกือบสองปี มีทะเลาะกันเรื่องเล็กน้อยๆ ไป

ผมมองว่า ในกรณีรถชนรถ เคยขับชนแท็กซี่ ทั้งที่ตัวเองมีประกันชั้น1 แต่ผมไม่อยากเสียเวลานัด แท็กซี่เรียก500 บาท ทั้งที่ไม่มีรอยแม้แต่ขนแมว ผมก็จ่ายไป ซึ่งตอนนั้นคิดถูกที่จ่าย เพราะชนตรงไฟแดงกรุงเทพ นานหล

เราได้ไปทำงานเซเว่น แล้วต้องลาออกกะทันหันเราได้แจ้งลาออกผ่านแชทไลน์เจ้าร้านก็ทราบแล้ว ทีแรกก็ไม่ได้ติดคาใจอะไรเพราะเขาก็ได้รับรู้การลาออกของเราแล้ว ผ่านมา2เดือน เรายังไม่ได้รับเงินค่าจ้างที่ทำงานเลย ท

คือเรามีเพื่อนสนิทมากๆอยู่คนนึงตอนม.1 แล้วก็มีเพื่อนเข้ามาเพิ่ม ตอนนี้กลุ่มเรามีอยู่ 11  คน แล้วมีเพื่อนคนนึงเข้ามาทำตัวสนิทกับเพื่อนสนิทเรา คือเพื่อนคนนั้นมีเพื่อนสนิทและเรียกว่า "เพื่อนรัก

เรารู้นะว่าเราผิดที่นินทาลับหลังคนอื่นเราสำนึกและขอโทษไปแล้วแต่คนๆนั้นไม่ยอมเลิกราไม่ละเว้นพูดแขวะเราทุกวันเราก็นิ่งๆไม่ได้เข้าไปยุ่งกับเค้าแล้วไม่ได้พูดกันด้วยซ้ำหน้ายังไม่มองเลยแต่เค้าก็ไม่หยุดแขวะเ

​คุณผู้หญิงเคยเป็นเเบบนี้ใหมครับ ตอนเจอกันครั้งเเรกก็คุยกันเเบบคนทั่วไปปกติ ​ส่งยิ้มให้ สบตากัน ถามอะไรก็ตอบเเบบคนปกติทั่วไป อารมณ์ประมาณว่าคนที่กำลังจะทำความรู้จักกัน ผมถามอายุเธอ เธอก็บอก เธอก็ถามอา

เรื่องมีอยู่ว่า ผมเป็นคนหนึ่งที่โดนเค้าสวมเขาให้ตอนที่ครบกัน ผมตามใจเธอทุกอย่างให้เที่ยวก็เที่ยว ผมไม่เคยจะตามไว้ใจมาก พอจับได้ครั้งแรก ว่าเธอไปไหนกับใคร เธอบอกจะไม่ทำอีกทะเลาะกัน หนักมากผม เลย โกรธมา