สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 7
พ่อผมตายก่อนแม่ จากนั้น แม่คนเดียว ก็ดูแลพวกเราพี่น้องมาตลอด
ส่งเสียทุกคนเรียนจบตามที่ต้องการ (ผมจบโท)
แม่ไม่ใช่คนดีนัก ขี้บ่น นิสัยต่างๆ ที่น่าขัดใจก็เยอะ ผมทะเลาะกับแม่บ่อยๆ หงุดหงิดใส่แม่บ่อย
แต่ คนรุ่นผม ถูกสั่งสอนอบรมเรื่องกตัญญูมา และผมไม่เคยมองแม่เป็นภาระ
ครั้งที่แม่ป่วยติดเตียง ผมดูแลแม่เป็นหลัก ป้อนข้าวป้อนน้ำ เช็ดขี้เช็ดเยี่ยว
พี่น้องคนอื่น มาเยี่ยมบ้างตามสะดวกเท่านั้น ผมไม่เคยเกี่ยงงอน
เพราะแม้จะทะเลาะกัน หรือ ความเห็นไม่ตรงกันยังไง
แม่คือ คนที่คลอดผมออกมา
วันที่ผม ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ แม่ป้อนข้าวป้อนน้ำ อาบน้ำให้ผม
ผมไม่ภูมิใจในตัวเองหรอก เวลาที่ย้อนกลับไปนึกถึงตอนที่ตัวเองตะคอกแม่
หรือบางเรื่องที่แม่ผิด ผมก็ลืมตัวสั่งสอนซะ เหมือนตัวเองนี่รู้มากสุดๆ ต้องการให้แม่เชื่อฟัง และทำตาม
แต่ผมภูมิใจ และไม่รู้สึกเสียใจเลย ที่ผมดูแลแม่มาทั้งชีวิต จนวาระสุดท้ายของชีวิต
คำว่า ทดแทนค่าน้ำนม ด้วยใจกตัญญู ผมนอบน้อมทำด้วยใจ ไม่เคยมองว่าเป็น “กับดัก” !
ต่อให้ไม่ใช่ไอเดียเรื่องบุญกรรม ผมก็ยังมองว่าเป็นเรื่องที่สมควรทำ
ไม่มีอะไร ผมแค่ผ่านมาเห็นกระทู้ เลยอยากร่วมแชร์มุมมองของผมเท่านั้น
ส่งเสียทุกคนเรียนจบตามที่ต้องการ (ผมจบโท)
แม่ไม่ใช่คนดีนัก ขี้บ่น นิสัยต่างๆ ที่น่าขัดใจก็เยอะ ผมทะเลาะกับแม่บ่อยๆ หงุดหงิดใส่แม่บ่อย
แต่ คนรุ่นผม ถูกสั่งสอนอบรมเรื่องกตัญญูมา และผมไม่เคยมองแม่เป็นภาระ
ครั้งที่แม่ป่วยติดเตียง ผมดูแลแม่เป็นหลัก ป้อนข้าวป้อนน้ำ เช็ดขี้เช็ดเยี่ยว
พี่น้องคนอื่น มาเยี่ยมบ้างตามสะดวกเท่านั้น ผมไม่เคยเกี่ยงงอน
เพราะแม้จะทะเลาะกัน หรือ ความเห็นไม่ตรงกันยังไง
แม่คือ คนที่คลอดผมออกมา
วันที่ผม ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ แม่ป้อนข้าวป้อนน้ำ อาบน้ำให้ผม
ผมไม่ภูมิใจในตัวเองหรอก เวลาที่ย้อนกลับไปนึกถึงตอนที่ตัวเองตะคอกแม่
หรือบางเรื่องที่แม่ผิด ผมก็ลืมตัวสั่งสอนซะ เหมือนตัวเองนี่รู้มากสุดๆ ต้องการให้แม่เชื่อฟัง และทำตาม
แต่ผมภูมิใจ และไม่รู้สึกเสียใจเลย ที่ผมดูแลแม่มาทั้งชีวิต จนวาระสุดท้ายของชีวิต
คำว่า ทดแทนค่าน้ำนม ด้วยใจกตัญญู ผมนอบน้อมทำด้วยใจ ไม่เคยมองว่าเป็น “กับดัก” !
ต่อให้ไม่ใช่ไอเดียเรื่องบุญกรรม ผมก็ยังมองว่าเป็นเรื่องที่สมควรทำ
ไม่มีอะไร ผมแค่ผ่านมาเห็นกระทู้ เลยอยากร่วมแชร์มุมมองของผมเท่านั้น
แสดงความคิดเห็น
อยากถามว่าตอนนี้ใครติดกับดัก คำว่า"ค่าน้ำนม"หรือ คำว่า"กตัญญู" บ้างมั้ยคะ?
เลยอยากหาคนแชร์เล่าประสบการณ์ชีวิต เผื่อได้มองหลายๆมุมแล้วจะมีมุมมองใหม่ๆเกิดขึ้นบ้างค่ะ
.
ส่วนตัวคือเกิดมาจำความได้ก็คือรู้จักคำว่าหนี้สินแล้ว
ทางบ้านไม่มีมรดกตกทอด ไม่มีบ้าน ไม่มีรถ
แม่เลี้ยงเรามาคนเดียวตั้งแต่ 1 ขวบนิดๆ เพราะแยกทางกับพ่อ
.
แม่ก็ทำงานหนักเพื่อหาเลี้ยงเรา ค่าเช่าบ้าน บลาๆ คชจ.ในการดำรงชีวิตต่างๆ
จนบางที รายได้ก็ไม่สัมพันธ์กับรายจ่ายในแต่ละเดือน
เลยทำให้เกิดหนี้สินขึ้นมาทีละนิด ทีละนิด
.
ซึ่งแม่กับยายก็ไม่ถูกกันอีก ทำให้เราเหมือนว่าอยู่กับยาย ยายก็ว่าแม่ให้ฟัง
อยู่กับแม่ แม่ก็ว่ายายให้ฟัง พูดง่ายๆคือ ไม่มีอะไรดีเลยค่ะตอนนั้น
.
เราหยุดเรียนไปครั้งนึง สาเหตุเพราะไม่มีเงินค่าเทอม (เราทำงานส่งเสียตัวเองตั้งแต่อายุ 18 ปี)
แล้วเหมือนแม่ก็ไม่พอใจ คะยั้นคะยอให้เรากลับไปเรียนให้ได้
ทั้งๆที่ตัวเราเองก็รู้ดีว่าไม่พร้อมเรื่องเงินเลย แต่ก็กลับไปเรียนเพื่อตัดปัญหา
.
ตอนนั้นหาเงินลงทุนให้แม่ ทำร้านอาหาร 2 แสน ทำได้ 2 ปีเจ๊ง
เพราะแม่เสียหวยไป แสนกว่าบาท เลยทำให้ไม่มีเงินหมุนเวียนในร้าน สรุปก็ปิดร้านไป
แถมเราก็ยังต้องผ่อนใช้เงินที่ยืมมาลงทุนต่อ
.
แม่พยายามบอกเราว่าอยากมีบ้านอยากมีรถ ถามอยากมีให้มั้ย ก็อยากให้แหละ ถ้ามีเงิน
แต่ด้วยเราตอนนี้ สิ่งที่เราต้องการที่สุดคือ ชีวิตพี่พ้นจากพันธนาการหนี้สินทั้งปวง
.
แม่จะบอกเราเสมอว่า ที่เป็นหนี้เพราะว่าต้องเลี้ยงเรา
เราก็... (คิดในใจว่ามันมีหลายทางมากที่ไม่ต้องเป็นหนี้ตอนนั้น แต่แม่หัวรั้นที่จะไปเช่าบ้านตอนแยกกันกับพ่อ
เพียงเพราะว่าไม่ถูกกับยาย ตอนนั้นยายเราอยู่บ้านพักข้าราชการไม่เสียค่าเช่า)
มันเลยทำให้เรารู้สึกว่า อ้าว เพราะเราเหรอเนี่ยต้นเหตุทั้งหมด
.
จนวันนี้รู้สึกว่าเหนื่อยเหลือเกิน ทั้งๆที่ก็ทนมาได้ตลอด
แต่วันนี้มันเหนื่อยเป็นพิเศษ
อยากหนีไปไกลๆไม่ให้ใครตามเจอ อยากตั้งต้นชีวิตใหม่ที่เริ่มจาก 0 ไม่ใช่ติดลบ
.
ถ้าทำได้จริงก็คงจะดูเห็นแก่ตัวน่าดู เอาตัวเองไปสบาย แล้วปล่อยแม่ไว้แบบนั้น
55555555555555555555 ชีวิตคนเรานี้น้าาาาาา
.
พยายามมองชีวิตคนที่แย่กว่าเราตลอดแหละค่ะ55555555555555
แต่ก็นะ มันก็มีวันที่เราอยากเอาแต่ใจบ้าง
.
สำหรับเรา สวรรค์คือการตาย นรกคือการมีชีวิต
.
ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ แค่เหงาๆอยากหาคนระบาย55555