ผมเป็นคนหนึ่งที่เคยไปทำงานต่างประเทศ
ผมได้ค่าแรงขั้นต่ำประเทศนั้น รู้สึกว่า เงินมันมีพอ(หักภาษี และประกันสุขภาพแล้วด้วยนะ)
ให้เราไปเที่ยว ไปพักผ่อน ไปเรียนต่อ ไปต่อยอด หรือมีครอบครัว
คือ รู้สึกว่าโอกาสมันมีมาก รู้สึกดีกับตัวเอง รู้สึกเห็นคุณค่าในตัวเอง
แต่พอมากลับไทย เริ่มค้าขาย และกำไรพอๆกับกับค่าแรงขั้นต่ำ
นานๆเข้า(1ปี) จิตตกครับ คือเงินไม่พอจะต่อยอดอะไรได้เลย
รู้สึกเห็นใจคนที่ได้ค่าแรงแบบนี้เลยครับ
ยิ่งของกิน ของใช้ราคาเพิ่มขึ้น
ค่าแรงไทยเรา ยิ่งไม่สมเหตุสมผลเลย
อย่างช่วงก่อน เนื้อหมู 200 บาท (ตอนนี้ก็โลละเกือบ200บาท)
คิดดูทำงานทั้งวัน ซื้ออะไรกิน เงินแทบจะไม่พอไปซื้ออย่างอื่นแล้ว
สุขภาพกาย สุขภาพจิต พังหมด
แล้วถ้ามีคนที่ได้ค่าแรงขั้นต่ำเยอะๆ ค่าแรงไม่ทำให้ชีวิตพัฒนาต่อยอดอะไร
ประเทศชาติมันจะต่อยอด พัฒนาอะไรได้ครับ
ค่าแรงขั้นต่ำไทยเรา มันอยู่ได้จริงๆหรือครับ คือระยะยาวสุขภาพจิต/สุขภาพกาย มันไม่เสียหายหรอครับ
ผมได้ค่าแรงขั้นต่ำประเทศนั้น รู้สึกว่า เงินมันมีพอ(หักภาษี และประกันสุขภาพแล้วด้วยนะ)
ให้เราไปเที่ยว ไปพักผ่อน ไปเรียนต่อ ไปต่อยอด หรือมีครอบครัว
คือ รู้สึกว่าโอกาสมันมีมาก รู้สึกดีกับตัวเอง รู้สึกเห็นคุณค่าในตัวเอง
แต่พอมากลับไทย เริ่มค้าขาย และกำไรพอๆกับกับค่าแรงขั้นต่ำ
นานๆเข้า(1ปี) จิตตกครับ คือเงินไม่พอจะต่อยอดอะไรได้เลย
รู้สึกเห็นใจคนที่ได้ค่าแรงแบบนี้เลยครับ
ยิ่งของกิน ของใช้ราคาเพิ่มขึ้น
ค่าแรงไทยเรา ยิ่งไม่สมเหตุสมผลเลย
อย่างช่วงก่อน เนื้อหมู 200 บาท (ตอนนี้ก็โลละเกือบ200บาท)
คิดดูทำงานทั้งวัน ซื้ออะไรกิน เงินแทบจะไม่พอไปซื้ออย่างอื่นแล้ว
สุขภาพกาย สุขภาพจิต พังหมด
แล้วถ้ามีคนที่ได้ค่าแรงขั้นต่ำเยอะๆ ค่าแรงไม่ทำให้ชีวิตพัฒนาต่อยอดอะไร
ประเทศชาติมันจะต่อยอด พัฒนาอะไรได้ครับ