ตอนนี้เราเข้ามหาลัยแล้ว ตอนเรียนมัธยมเราเคยเจอคนนึงๆ นึกคนนั้นหน้าเหมือนญาติห่างๆเรามาก ซึ่งเราไม่ได้ติดต่อกัน เพราะตอนเด็กคือเคยเล่นด้วยกันไม่กี่ครั้ง จนไม่รู้ว่าเค้าอาศัยที่ไหน แต่เราจำหน้าและชื่อเค้าได้ แล้วคนๆนั้นดันเหมื่อนกับเรามาก คือรายละเอียดตรงแบบ300% จนเราก็ไม่ได้สนอะไรเพราะ ณ เวลานั่นเรามีแฟนแล้ว แล้วคนนั้นก็ตอบกลับสตอรี่เรามา แต่เราไม่รอบเพราะเรามีแฟนแล้ว จนพอเข้ามหาลัยเราก็บังเอิญเจอเขาที่ร้านข้าว แล้วเราทั้งคู่ก็ยิ้มให้กัน ต่างคนต่างตกใจเพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะรู้จัก จนเราทั้งคู่ได้มีโอกาสคุยกัน จนสุดท้ายเด็กชายที่เราเล่นตอนเด็กๆดันเป็นเขาจริงๆ เขาจำตอนเด็กไม่ได้ แล้วความสัมพันธ์ของเราคู่คือยิ่งพัฒนาเร็วมาก ถึงขั้นบอกรักกัน แม่เค้าก็น่ารักมากทำขนมฝากมาด้วย ความสัมพันธ์คือดีมาก เราทั้งคู่ดีมาตลอดไม่เคยมีเรื่องที่ทะเลาะกันเลย จนวันนึงเรามาถามเราว่า เคยคุยกับใครบ้าง คือเราเคยคุยกับคุณเอ(นามแฝง)ในช่วงม.4 ระยะเวลาการคุยคือ1เดือน เป็นการคุยแบบสั่นๆ ไม่ได้ลึกซึ้งอะไร แล้วก็แล้วเราทั้งคู่ก็แยกย้ายกันไม่ติดต่อกันต่างคนต่างมีคนใหม่จนตอนนี้ ซึ่งคนนั้นเป็นเพื่อน แต่อย่างที่บอกนั่นแหละ เราไม่ได้สนใจใครเลย พอเขารู้ว่าเราเคยคุยกับเพื่อนเขา เขาเสียใจมาก เราก็ไม่ต่าง ประเด็นคือเราก็พึ่งรู้ว่าเค้าสนิทกัน และสุดท้ายเราทั้งคู่ก็ตกลงกันว่า ให้เขาเลือกความสัมพันธ์เพื่อนดีกว่ามาเลือกเรา เค้าก็เห็นด้วยและเขาก็ชัดเจนมากว่าเค้าเลือกเพื่อน เราทั้งคู่ร้องให้เลย เขาเองก็ไม่อยากที่จะบอกเพื่อน และถ้าเขาเลือกที่จะไปต่อกับเรา เราทั้งคู่คิดว่าอาจจะไปกันไม่รอด เพราะความลำบากใจ คือ
เรามีคำถามว่าจะลืมเขาได้ไงเพราะเรื่องราวของเรามันดีมากจริง ?
เคยคุยกับเพื่อนของคนคุย
เรามีคำถามว่าจะลืมเขาได้ไงเพราะเรื่องราวของเรามันดีมากจริง ?