ทำไมส่วนใหญ่ญาติกันเองต้องอิจฉากันเองด้วยกัน ทำไมถึงไม่รักกัน ช่วยเหลือกัน

จขกท เห็นคนในหมู่บ้านหลายๆครอบครัว ไม่ค่อยถูกกับญาติ และส่วนใหญ่ญาติกันเองชอบนินทากัน ชอบบูลลี่ อวดกันเอง บางทีก็ใส่ความนินทาให้อีกฝ่ายเกิดความเสียหาย แตกแยกกันเยอะมาก ทั้งที่เป็นญาติกัน พี่น้องกัน แต่พร้อมจะเห็นแก่ตัวใส่กัน และเอาเปรียบกัน บางครั้งก็ยุแยงให้ครอบครัวเขาแตกแยกกัน
จขกท เกิดมาในยุครุ่นหลาน เจอแม่กับน้าไม่ถูกกัน เพราะญาติฝั่งคุณตายุแยงให้ทะเลาะกัน แล้วทั้ง2ก็หูเบา สุดท้ายก็ผิดใจกันจน ตายไปทั้งคู่ก็ยังไม่ได้เคลียร์ใจกัน ทั้งๆที่ตอนเด็กทั้ง2คน เป็นพี่น้องที่รักกันมาก พอต่างคนต่างมีครอบครัว ก็ต่างห่างเหิน เห็นแก่ตัวใส่กัน แล้วเอาปัญหาในบ้านไปเล่าให้ญาติที่เป็นพี่น้องฝั่งคุณตาฟัง ก็โดนยุแยง จนทะเลาะด่าทอกันจนตายแล้วก็ยังไม่ดีกัน
พอมาถึงรุ่นหลานแบบเรา ที่พยายามจะทำให้ทุกอย่างมันดีขึ้น แต่ก็ต้องมาเจอญาติที่เป็นครอบครัวน้องสาวคุณตา ใส่ร้ายเรา บิดเบือนความจริง พูดเท็จ ยุแยงให้เรากับลูกของน้าเข้าใจผิด ฝั่งทางนั้นด้วยความมีอคติในใจอยู่แล้ว ก็โกรธเป็นฝืนเป็นไฟ มาด่าฝั่งเราโดยไม่ฟังหน้าฟังหลัง สุดท้ายได้ตัดขาดกันไป
แล้วเจอหลายๆครอบครัวที่แบบโดนญาติกันเองนินทา โดนญาติเอาเปรียบ โดนญาติเอาไปพูดเสียๆหายๆ
ที่มาตั้งกระทู้เพราะ งงกับชีวิต เราเกิดมาเป็นญาติกันหรือเป็นเจ้ากรรมนายเวรกัน ทำไมถึงเกลียดกันได้ขนาดนี้ คนรอบข้างที่ไม่ใช่ญาติคือดีหมด แต่พอเป็นญาติกัน ทำไมถึงกลัวกันได้ดีกว่าขนาดนี้
คิดว่าชาตินี้คงไม่เจอญาติดีๆแล้ว เราควรเอาไงต่อกับญาติพวกนี้ดีคะ ทิ้งบ้านที่อยู่ปัจจุบัน แล้วหนีไปเลยดีไหมคะ แต่ก็สงสารตาถ้าต้องทิ้งอยู่กับน้องสาวประสาทๆ ทั้งหลาย แต่ถ้าอยู่ต่อเราต้องประสาท และเป็นโรคซึมเศร้าแน่เลย
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่