เราจะจัดการกับความรู้สึกแย่ๆยังไงดี

เราเป็นคนประสานงานให้บริษัท  เข้าเรื่องเลยแล้วกัน เราคอยโทรประสานงานกับลูกค้า เรื่องการขนส่งสินค้า ที่สำคัญคือ รายละเอียดในบิลส่งของ ของบริษัทกับของร้านต้องเหมือนกันซึ่งทางเราก็ให้รายละเอียดทุกครั้งว่าต้องเขียนแบบไหน  ทุกครั้งที่เขียนไม่ตรงเราก็จะโทรไปแจ้งกับทางร้านค้า เปลี่ยนให้เราหน่อยได้ไหม ถ้าไม่เปลี่ยนให้ทางการเงินจะเบิกให้ไม่ได้นะ บางร้านก็พูดดี โอเค เปลี่ยนให้ แต่บางร้านก็เขียนมาไม่ครบเราก็โทรไปบอกเค้าว่ามีแก้นะคะ เค้าก็แก้ให้ แต่ก็ยังผิดที่เดิมๆมาอีก เราก็เลยไปที่ร้านเองคุยกับเค้าที่แก้ให้แผ่นใหม่ ยังผิดอยู่นะคะ ประมาณนี้  เรื่องก็เกิดจากร้านนี้แหละ เราไปถึงเจอเจ้าของร้าน เป็นผู้ชายนะเค้าพูดดี เราบอกว่าที่โทรมาค่ะ แก้บิลอ่ะคะ เค้าก็เรียกเด็กที่เขียนบิลมาว่า เขียนบิลให้พี่เค้าไม่ครบหรอ เด็กที่เขียนบิล พูดมาห้วนๆเลยว่าก็บรรทัดมันเต็มอ่ะ จะให้เขียนไง เจ้าของร้านพูดว่า ก็ลดขนาดตัวลงสิจะได้พอดีบรรทัด แก้ให้พี่เค้าใหม่นะ เด็กก็นั่งเขียนใหม่ แล้วทีนี้เมียเจ้าของร้าน เค้าก็ตะโกนถามเด็กว่ามีไร เด็กก็บอกว่ามีแก้บิล แล้วเมียเค้าก็เดินมาตรงหน้าเรา เราพูดใส่หน้าเราว่า คนทำเอกสารนี่มันเรื่องมากเนอะ เราก็มองหน้าเค้า สายตานี่แบบ ตบได้ตบอ่ะ เราก็ไม่ได้พูดไร เพราะมันก็คงเรื่องมากจริงๆ แต่ถ้ามันไม่ถูกมันก็ต้องแก้อ่ะเราคิดแบบนี้ แล้วเมียเจ้าของร้านก็เดินข้างหลังเราไปเตะกล่องกระดาษที่วางอยู่ แล้วทำไม่พอใจใส่เราอีก แล้วก็พูดไม่ดีกับลูกน้องตัวเอง กระแทก-ดันเราอ่ะ เราก็คิดนะว่ามันจะอะไรนักหนาวะ ตัวเองก็ไม่ได้เป็นแก้นะ เด็กเป็นคนทำ มันจะทำกริยาแย่ๆใส่เราแบบนี้ พอเตะลังเสร็จเดินไปนั่งโต๊ะ นั่งจ้องเราตลอดเลย จนเด็กเขียนบิลเสร็จ เราก็เดินไปยกมือไหว้ขอบคุณเจ้าของร้านที่แก้ให้ใหม่ แต่ก็ไม่ได้ไหว้เมียเค้านะ เพราะมันเฟลไปแล้ว พอขับรถกลับบริษัท เรื่องทีเมียเจ้าของร้านทำ มันติดอยู่ในใจเราตลอดเลยว่า เราผิดขนาดนั้นเลยหรอ เค้าถึงมาทำแบบนี้ เอาเรื่องนี้ออกจากหัวไม่ได้ พอมีงานทำ มันก็ยังคิดเรื่องงาน แต่พอไม่ได้ทำงาน มันก็นึกถึงการกระทำของเขาอีก รู้สีกแย่จนไม่อยากประสานงานกับร้านไหนอีกเลย เราจะทำยังไงดี