คือเรานั้นมีปัญหากับตาคนเดียวค่ะ คือตอนเด็กๆเราอยู่กับตา พ่อแม่อย่าร้างกัน แล้วแม่ไปหางานทำเลยอยู่กับตายายค่ะ จนตอนนี้อยู่ ม.5 แล้วค่ะ แต่ที่เราคิดมาตลอดคือ ทำไม พี่สุดกับน้องคนเล็กถึงไม่โดนแบบเราบ้าง คือตาเราใช้ ใช้เราทำนั้นทำนี้ แต่ตอนเราเด็กเราทำตั้งแต่เด็กเลยค่ะ แต่เราก็คิดว่าพี่คนใหญ่ทำไมถึงไม่ให้เขาทำบ้าง คือ พี่ เรา น้อง เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน คือยายเรามีลูก3คนค่ะ แล้วก็มีหลาน3คน เราเป็นหลานคนที่2นะคะ น้องเราอยู่ ป.6 คือมาถึง รร ไม่ทำอะไรเลย แต่ตากับยายไม่ใช้บอกว่าน้องยังเด็กมาก แต่เราทำทุกอย่าง ตั้งแต่ป.1 ที่จำความได้นะคะ ซึ่งตอนนั้นก็ไม่มีโทรศัพท์หรืออะไรเลย พี่เรา เคยเล่าว่านางก็เคยโดนแบบนี้ จนได้มาอยู่กับแม่ ค่ะ พี่เราย้ายไปอยู่กับแม่เลย แต่ก่อนจะย้าย นางก็อยู่บ้านเดียวกันค่ะ แต่ไม่ทำอะไรเลย เรากับพี่ห่างกัน4ปีนะคะ คือตาไม่ยุ่งกับพี่เลย ใช้แต่กับคนเราเดียว ขึ้น ขึ้นอี ทีกับน้องกับพี่ใหญ่สุดเรียกชื่อเสียงอย่างดี 
เพราะเราไม่ได้อยู่กับแม่แท้เหรอคะ? คือแม่เราทำงาน และค่อยข้างมีเงินเยอะเวลาได้เงิน ก็จะส่งให้ตากับยายค่ะ ยิ่งวันยิ่งนัก ถ้าใช้เราไม่ว่านะคะ แต่ตั้ง ตอนนั้นคือเราทำได้เลยค่ะ ตาถึงหัวเรา ช่วงนี้มีงานที่ รร เราก็กลับบ้าน คือเราเหนื่อย เราเหนื่อยที่ รร จริงๆ การใช้ชีวิตของตาบอกเลยนะคะว่าดีมาก ไม่ทำงาน เช้าไปสวน เที่ยงมากินข้าว ตอน ตกเย็นไปกินเหล้า แม่เราก็บอกอดทนๆ แต่มันไม่ได้จริงไปค่ะ อีก1ปีแม่เราก็จะกลับล่ะค่ะ คือเรามีปมมาก คือตอนประชุมผู้ปกครองเราไม่เคยเห็นแม่เราไปเลย วันแม่ แม่เราก็ไม่เคยไป เรารู้ค่ะว่าแม่รักเรามาก เรามีปัญหาอะไรก็ไม่อยากบอกแม่ แม่ก็ทำงานเยอะ เราของไปสนุกๆกับเพื่อน คือตาเราไม่เคยปล่อยไปเลยค่ะ จนเราหนีออกบ้าน1คืน แล้วยังไม่โดนจับได้ เราก็ทำไ เพราะเราก็ไม่เคยสนุกแบบนี้ จนที่บ้านจับได้ค่ะ หลังจากนั้นเราไปไหน ตาเดินตามเราเลยค่ะ ทำไมหรอคะ 
นี่มันรักเราจริงๆหรอค?