ขอเกริ่นก่อนว่าตอนเราอยู่มัธยมเรามีเพื่อนคนหนึ่งสนิทกันมาก เขาเป็นผชเหมือนกัน เราสนิทกันมากๆจนบางทีเรายังคิดเลยว่าต่อให้ไม่มีแฟนแต่ถ้ามีมันอยู่ด้วยแบบนี้ก็รู้สึกดี สบายใจเหมือนกัน รู้สึกปลอดภัยไม่ได้กังวลอะไรทั้งนั้น มันเป็นความรู้สึกแบบนี้เป็นปีๆ เรานั่งข้างกัน เล่นด้วยกัน ทำอะไรด้วยกัน จนมีคนเริ่มสงสัยว่าเราแอบมีซัมติงไรกันรึเปล่า เพราะว่าดูสนิทสนมกันเป็นพิเศษ จนแอบมีคนแซวๆว่าเป็นคู่เกย์กัน (แต่เราทั้งคู่คุยกับผญ และบอกกันตลอดเลยว่าชอบผญ มันก็มีคนคุยเป็นผญเราเองก็มีคนคุยผญ แต่เราไม่ได้คบ จนมันไปคบกับแฟนผญ) เพราะเริ่มมีคนแซวๆเรื่องผมกับมัน จนทำให้ก่อนจบ+โควิดทำเราห่างๆกัน ไม่ได้นั่งด้วยกัน ไม่ได้สนิทกันเหมือนแต่ก่อน จนจบจนตอนนี้เราก็ไม่ได้ติดต่ออะไรกันไป มันเป็นความสัมพันธ์ที่แบบว่าบอกไม่ถูกว่าเกิดอะไรขึ้นกับเราสองคน เขามอบเพลงให้เราคือ “พอจะรู้” ให้เรา และเราส่งเพลง “แค่กอดยังทำไม่ได้” ให้เขา จนแบบความสัมพันธ์ของเราก็หยุดอยู่ตรงนั้น ก่อนโควิด….
พอเราขึ้นมหาลัยมาเรารู้จักรุ่นน้องคนหนึ่ง ตอนแรกที่เจอกันก็ไม่ได้แปลกใจอะไรนะ แต่พออยู่ด้วยกันนานๆ เรารู้สึกว่าเขาเหมือนคนเก่า เหมือนมากเหมือนจนตกใจ 80%คือเหมือนมากๆ ทั้งการพูด นิสัยใจคอ ท่าทางอะไรต่างๆ จนมันทำให้เรารู้สึกแบบเดิมมาอีกครั้ง(แต่เขาเป็นlgbtqนะ แบบเขาบอกเลยว่าเขาชอบผช) เราเลยรู้สึกแบบรู้สึกดีกับเขา แต่เราไม่ได้สนิทกัน พอๆคุยกันบ้าง แต่ก็ไม่เคยไปไหนมาไหนด้วยกัน รู้สึกกันแบบผ่านๆ จนเขาฟอลเรามาเราฟอลเขากลับ แล้วก็ไปกินเหล้าด้วยกัน2-3ครั้ง แต่ก็ไม่ได้มีอะไรนะ เราก็ทำตัวปกติเพราะเขาก็คิดกับเราว่าเราเป็นแค่พี่ชาย เพราะเราไม่ได้ออกสาว ไม่ได้ชอบผชด้วย พอเราอยู่กับมันไปสักพักเราเริ่มรู้สึกดี เริ่มแบบอยากเข้าหา อยากจะสานทุกอย่างตอนมัธยมให้มันจบๆสักที จนเราคิดว่าเราทำเกินไป เรารุกน้องเกินไป
เราเข้าไปหาน้อง พยายามเล่น พยายามเตาะแต่น้องก็ไม่ได้อะไรกับเราเลย น้องก็แบบผชคนนั้นคนนี้น่ารัก เราก็แบบรู้สึกนอยๆหวงๆ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เราไม่ได้รู้สึกว่าน้องเขาเป็นผชเลยสักนิด เราแค่คิดว่าเรารู้สึกดีกับเขา แบบดีมากๆ จนมันทำให้เราล้วงเกินเขาคือเราไปกินเหล้าแล้วเมา โทรหาน้องเขาแล้วบอกขอไปหาได้ไหม อยากไปบอกความรู้สึกว่าคิดอะไรอยู่ แต่น้องปฏิเสธทุกอย่างหมดเลย เรารัวแชทหา โทรหา น้องก็แบบไม่ค่อยได้สนใจ จนเราขอน้องเขาแค่1นาที เพื่อที่จะไปเจอ จริงๆน้องก็บอกไม่ได้ไม่ให้มาจะมาทำไม เราก็แบบเอ่อขอร้องอ้อนวอนแบบเราไปรอเขาที่ล่างหอเลย บอกอยู่ล่างหอแล้วลงมาหน่อยขอ1นาที จนเขายอมลงมา ลงมาปุปเราไม่คุยไรเลย แค่บอกว่าขอโทรศัพท์หน่อย มันก็ถามเอาไปทำไม เราแบบขอไลน์ ขอเปิดไลน์ เราหยิบโทรศัพท์น้องมาแล้วลบแชทเรากับน้องออกทุกอย่าง แล้วเราก็บอกน้องว่า ลืมเรื่องคืนนี้ไปนะ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม กูก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม ทำเหมือนเดิม และขออย่างเดียว อย่าไปบอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด แล้วจากนั้นผมก็เดินขึ้นไปเลย
แต่น้องเขาก็ไม่ได้ตามไม่ได้ถามว่าผมเป็นอะไรในคืนนั้น เหมือนงงๆว่าผมเป็นอะไร ผมเพ้อหาโพสหาแต่เขาก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบสนองอะไรมาเลย เขาเห็นหมด เขารับรู้แต่เขาทำเป็นไม่สนใจ ผมเลยลบทุกอย่างออกที่ผมเอาลงในสตอรี่ จากนั้นเช้ามาผมก็พนายามปรึกษาเพื่อน (ผมบอกเพื่อนว่าคนคนนั้นคือสาวคนหนึ่ง) ทุกคนก็แบบว่าให้ผม ว่าผมงี่เง่า ไปหาทำไม แบบประมาณว่าไม่ได้สนิทกัน ไปทำแบบนั้น เขาก็คงรำคาญ งงว่าเกิดอะไรขึ้น ผมแบบเมาไงไม่ได้มีสติขนาดนั้น ไปหาแล้วอะจะให้ทำไง จนตอนเย็นของอีกวันน้องก็ทักมาอีกว่า สรุปจะเอาไงไม่คุยด้วยก็จะไม่คุยด้วยแล้วนะ วันนี้ผมพยายามหลบหน้าน้องทั้งวัน พยายามทำเป็นไม่เจอ ไม่ไปหา (ปกติจะอยู่กันเป็นกลุ่มแก๊ง) ผมเลือกที่จะไม่ตอบน้องเขา ไม่อ่านไม่ตอบ ทำเป็นไม่สนใจและไม่พูดถึงมันอีกเลย
ผมเลยอยากรู้ว่าผมควรทำยังไงดี (ตอนนี้น้องติดโควิดเลยเป็นความโชคดีของผมที่จะไม่ได้เจอน้องเป็นอาทิต) แต่ยังไงมันก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะไม่เจออยู่ดี ผมไม่รู้ว่าผมควรทำยังไงดี ควรทำแบบไหนดี ถามว่าผมชอบร้องเขาไหม คงตอบไม่ได้ว่าชอบ แค่รู้สึกดีเพราะเขาแค่เหมือนเพื่อนคนเก่าของผมที่ผมรู้สึกแบบเดียวกัน ผมเลยรู้สึกผิดที่เอาน้องไปแทนที่คนนั้นของผม แต่ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับคนเก่าแล้วนะ แบบว่าเจอกันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรแล้ว แค่แบบว่าความรู้สึกทั้งหมดมันยกมาอยู่ที่น้อง แต่น้องไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพราะเราไม่ได้สนิทกัน ไม่ได้คุยไรกันขนาดนั้น อยู่ๆมีคนมาทำแบบนี้เป็นผมผมก็คงจะแปลกใจไม่ต่างกับน้องเหมือนกัน
ผมตอบตัวเองไม่ได้ว่าผมเป็นเหมือนไม่เป็นแต่ผมไม่เคยคิดกับผชคนไหนมาก่อน ไม่เคยเลย เป็นแค่เพื่อนผมคนนั้นแล้วด้วยความที่น้องเหมือนเพื่อนผมคนนั้น ความรู้สึกเลยยกมาที่น้องคนนี้ มันทำให้ผมรู้สึกสมเพชตัวเองมากๆ แต่ผมก็ยังชอบผญ ยังมองผญ ยังมีอารมณ์กับผญ ถ้าถามว่าชอบผญกี่% ก็คงตอบไปว่าชอบ100% แค่ยกเว้นคนคนนั้นแค่คนเดียว เป็นเค้าแค่คนเดียวเท่านั้น ที่ผมรู้สึกด้วย อะไรทำนองนี้ ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าจะตัดการกับความรู้สึกหรือจะบอกน้องยังไงดี หรือไม่ควรบอกดีแล้วปล่อยให้มันเป็นแบบนี้แหละ เพราะถึงยังไงน้องก็ไม่ได้สนใจหรือใส่ใจอะไรในตัวผมอยู่แล้วตั้งแต่แรก เรื่องคืนนั้นมันทำให้ผมรู้ว่าน้องไม่เคยรู้สึกหรือมีเยื่อใยอะไรดีๆให้กับผมเลย มีแต่ผมที่คิดกับน้องอยุ่ฝ่ายเดียว แต่ผมไม่โกรธน้องนะ ไม่ได้เกลียดด้วย ผมแค่โกรธตัวเองไม่ชอบตัวเอง เกลียดตังเองเกมือนกันที่ไปคิดแบบนี้ ที่เผลอใจ ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าเป็นอะไร ขอคำปรึกษาหน่อยครับ
ควรทำยังไงดี เอาคนใหม่มาแทนที่คนเก่าคนโดยที่เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเลย
พอเราขึ้นมหาลัยมาเรารู้จักรุ่นน้องคนหนึ่ง ตอนแรกที่เจอกันก็ไม่ได้แปลกใจอะไรนะ แต่พออยู่ด้วยกันนานๆ เรารู้สึกว่าเขาเหมือนคนเก่า เหมือนมากเหมือนจนตกใจ 80%คือเหมือนมากๆ ทั้งการพูด นิสัยใจคอ ท่าทางอะไรต่างๆ จนมันทำให้เรารู้สึกแบบเดิมมาอีกครั้ง(แต่เขาเป็นlgbtqนะ แบบเขาบอกเลยว่าเขาชอบผช) เราเลยรู้สึกแบบรู้สึกดีกับเขา แต่เราไม่ได้สนิทกัน พอๆคุยกันบ้าง แต่ก็ไม่เคยไปไหนมาไหนด้วยกัน รู้สึกกันแบบผ่านๆ จนเขาฟอลเรามาเราฟอลเขากลับ แล้วก็ไปกินเหล้าด้วยกัน2-3ครั้ง แต่ก็ไม่ได้มีอะไรนะ เราก็ทำตัวปกติเพราะเขาก็คิดกับเราว่าเราเป็นแค่พี่ชาย เพราะเราไม่ได้ออกสาว ไม่ได้ชอบผชด้วย พอเราอยู่กับมันไปสักพักเราเริ่มรู้สึกดี เริ่มแบบอยากเข้าหา อยากจะสานทุกอย่างตอนมัธยมให้มันจบๆสักที จนเราคิดว่าเราทำเกินไป เรารุกน้องเกินไป
เราเข้าไปหาน้อง พยายามเล่น พยายามเตาะแต่น้องก็ไม่ได้อะไรกับเราเลย น้องก็แบบผชคนนั้นคนนี้น่ารัก เราก็แบบรู้สึกนอยๆหวงๆ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เราไม่ได้รู้สึกว่าน้องเขาเป็นผชเลยสักนิด เราแค่คิดว่าเรารู้สึกดีกับเขา แบบดีมากๆ จนมันทำให้เราล้วงเกินเขาคือเราไปกินเหล้าแล้วเมา โทรหาน้องเขาแล้วบอกขอไปหาได้ไหม อยากไปบอกความรู้สึกว่าคิดอะไรอยู่ แต่น้องปฏิเสธทุกอย่างหมดเลย เรารัวแชทหา โทรหา น้องก็แบบไม่ค่อยได้สนใจ จนเราขอน้องเขาแค่1นาที เพื่อที่จะไปเจอ จริงๆน้องก็บอกไม่ได้ไม่ให้มาจะมาทำไม เราก็แบบเอ่อขอร้องอ้อนวอนแบบเราไปรอเขาที่ล่างหอเลย บอกอยู่ล่างหอแล้วลงมาหน่อยขอ1นาที จนเขายอมลงมา ลงมาปุปเราไม่คุยไรเลย แค่บอกว่าขอโทรศัพท์หน่อย มันก็ถามเอาไปทำไม เราแบบขอไลน์ ขอเปิดไลน์ เราหยิบโทรศัพท์น้องมาแล้วลบแชทเรากับน้องออกทุกอย่าง แล้วเราก็บอกน้องว่า ลืมเรื่องคืนนี้ไปนะ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม กูก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม ทำเหมือนเดิม และขออย่างเดียว อย่าไปบอกเรื่องนี้กับใครเด็ดขาด แล้วจากนั้นผมก็เดินขึ้นไปเลย
แต่น้องเขาก็ไม่ได้ตามไม่ได้ถามว่าผมเป็นอะไรในคืนนั้น เหมือนงงๆว่าผมเป็นอะไร ผมเพ้อหาโพสหาแต่เขาก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบสนองอะไรมาเลย เขาเห็นหมด เขารับรู้แต่เขาทำเป็นไม่สนใจ ผมเลยลบทุกอย่างออกที่ผมเอาลงในสตอรี่ จากนั้นเช้ามาผมก็พนายามปรึกษาเพื่อน (ผมบอกเพื่อนว่าคนคนนั้นคือสาวคนหนึ่ง) ทุกคนก็แบบว่าให้ผม ว่าผมงี่เง่า ไปหาทำไม แบบประมาณว่าไม่ได้สนิทกัน ไปทำแบบนั้น เขาก็คงรำคาญ งงว่าเกิดอะไรขึ้น ผมแบบเมาไงไม่ได้มีสติขนาดนั้น ไปหาแล้วอะจะให้ทำไง จนตอนเย็นของอีกวันน้องก็ทักมาอีกว่า สรุปจะเอาไงไม่คุยด้วยก็จะไม่คุยด้วยแล้วนะ วันนี้ผมพยายามหลบหน้าน้องทั้งวัน พยายามทำเป็นไม่เจอ ไม่ไปหา (ปกติจะอยู่กันเป็นกลุ่มแก๊ง) ผมเลือกที่จะไม่ตอบน้องเขา ไม่อ่านไม่ตอบ ทำเป็นไม่สนใจและไม่พูดถึงมันอีกเลย
ผมเลยอยากรู้ว่าผมควรทำยังไงดี (ตอนนี้น้องติดโควิดเลยเป็นความโชคดีของผมที่จะไม่ได้เจอน้องเป็นอาทิต) แต่ยังไงมันก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะไม่เจออยู่ดี ผมไม่รู้ว่าผมควรทำยังไงดี ควรทำแบบไหนดี ถามว่าผมชอบร้องเขาไหม คงตอบไม่ได้ว่าชอบ แค่รู้สึกดีเพราะเขาแค่เหมือนเพื่อนคนเก่าของผมที่ผมรู้สึกแบบเดียวกัน ผมเลยรู้สึกผิดที่เอาน้องไปแทนที่คนนั้นของผม แต่ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับคนเก่าแล้วนะ แบบว่าเจอกันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรแล้ว แค่แบบว่าความรู้สึกทั้งหมดมันยกมาอยู่ที่น้อง แต่น้องไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพราะเราไม่ได้สนิทกัน ไม่ได้คุยไรกันขนาดนั้น อยู่ๆมีคนมาทำแบบนี้เป็นผมผมก็คงจะแปลกใจไม่ต่างกับน้องเหมือนกัน
ผมตอบตัวเองไม่ได้ว่าผมเป็นเหมือนไม่เป็นแต่ผมไม่เคยคิดกับผชคนไหนมาก่อน ไม่เคยเลย เป็นแค่เพื่อนผมคนนั้นแล้วด้วยความที่น้องเหมือนเพื่อนผมคนนั้น ความรู้สึกเลยยกมาที่น้องคนนี้ มันทำให้ผมรู้สึกสมเพชตัวเองมากๆ แต่ผมก็ยังชอบผญ ยังมองผญ ยังมีอารมณ์กับผญ ถ้าถามว่าชอบผญกี่% ก็คงตอบไปว่าชอบ100% แค่ยกเว้นคนคนนั้นแค่คนเดียว เป็นเค้าแค่คนเดียวเท่านั้น ที่ผมรู้สึกด้วย อะไรทำนองนี้ ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าจะตัดการกับความรู้สึกหรือจะบอกน้องยังไงดี หรือไม่ควรบอกดีแล้วปล่อยให้มันเป็นแบบนี้แหละ เพราะถึงยังไงน้องก็ไม่ได้สนใจหรือใส่ใจอะไรในตัวผมอยู่แล้วตั้งแต่แรก เรื่องคืนนั้นมันทำให้ผมรู้ว่าน้องไม่เคยรู้สึกหรือมีเยื่อใยอะไรดีๆให้กับผมเลย มีแต่ผมที่คิดกับน้องอยุ่ฝ่ายเดียว แต่ผมไม่โกรธน้องนะ ไม่ได้เกลียดด้วย ผมแค่โกรธตัวเองไม่ชอบตัวเอง เกลียดตังเองเกมือนกันที่ไปคิดแบบนี้ ที่เผลอใจ ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าเป็นอะไร ขอคำปรึกษาหน่อยครับ