ช่วยแต่งกลอนแปด หน่อยได้ไหมคะ

อันสตรี ที่งาม ด้วยความรู้
โลกเชิดชู ความคิด ลิขิตสวรรค์
ภูมิปัญญา ก้าวไกล ใครตามทัน
ก็คือเธอ คนนั้น ที่ฉันคอย

เธอนั้นงาม ทั้งใจ และใบหน้า
ได้สบตา ครั้งใด ใจเหงาหงอย
วันนี้เธอ อยู่ไหน ไร้ร่องรอย
เมตตาคน บุญน้อย คอยเอาใจ

ชีวิตนี้ เดินหน้า ตามหาฝัน
เพราะเธอคือ รางวัล อันยิ่งใหญ่
เมื่อท้องฟ้า หลังฝน ผ่านพ้นไป
นี่คือโลก ทั้งใบ ฉันให้เธอ