เราไม่เคยเข้าใจเพื่อนเราเลย คือเพื่อนเรามีรถแต่เราไม่มีรถ เขาไม่เคยมารับเราเลย ไม่ถามเราซักคำ แต่กับเพื่อนอีกคนที่มีผลประโยชน์กับเขาเขาถึงไปรับได้แต่เพื่อนอีกคนเขามีรถนะ เพื่อนเราเนี้ยก็อาสาไปรับถึงที่ เราไม่เข้าใจเลย ตอนปี 1 เพื่อนเราพูดซะดิบดีพูดว่าเดี๋ยวตอนไปมหาลัยไปรับ แต่พออีกวันจะไป ก็ปฏิเสธกับเรา บอกว่าแฟนไปส่งบ้างรถไม่ได้อยู่กับที่บ้าง จนป่านนี้อะก็เห็นนางขี่มาคนเดียวตลอด อีกอย่างบ้านเราก็ไม่ได้ไกล บ้านเราไม่มีรถ ถ้ามีรถเราคงขี่ไปแล้ว เราเคยมีผลประโยชน์กับเขาหลายอย่าง แล้วเหมือนสาขาเราห้องเราคนเก่งมันเยอะ เราก็ไม่ใช่คนเก่งเลิศเลอหรอก พอเขาเจอคนที่เขาสามารถเกาะไปได้เขาก็ทิ้งเราเลย เราดูเป็นคนที่ไม่มีสิทธ์เลือกไม่ว่าจะงานกลุ่มงานคู่ หรือเรื่องอะไรก็ตาม งานกลุ่มก็ดึงเราไปด้วยไม่เคยถามเราเลยว่าเราอยากอยู่ด้วยมั้ย งานคู่ก็จับคู่กับคนอื่นแล้วทิ้งเรา ซึ่งก่อนหน้านี้บอกงานคู่ต้องคู่กันนะ มันดูสตอเน้อะ มันอีกหลายอย่างที่เราไม่เคยอยากอยู่ตรงนี้ ไม่อยากอยู่กับเพื่อนอยากกลับบ้าน ขนาดเคื่องบางเรื่องคนอื่นถามเราตอบแทนเราหมด ตอบเหมือนรู้ว่าเราจะพูดอะไร เราอึดอัดมาก เราอยากไปอยู่กลุ่มอื่นนะ แต่พอเราสังเกตุพฤติกรรมเพื่อนในห้องเอาจริง นิสัยเหมือนกันทั้งห้อง เอาตัวรอด เห็นแก่ตัว เราปลงนะ แต่ความรู้สึกเวลาเห็นหน้าเพื่อน เราอึดอัดตลอดเลย รู้สึกว่าอยู่คนเดียวรู้สึกดีกว่าเยอะ เราโดนสารพัดเพราะด้วยบุคลิกที่ไม่คิดอะไรเขาจะทำยังไงก็ได้ เราอึดอัดมากทำยังไงดีอะ อยากหลุดออกจากตรงนั้นโดนที่ไม่มีปัญหากับใครเลยซักคน
ทำยังไงดีกับเพื่อนนิสัยแบบนี้