"รัก" (share)

อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑ @ เมตตา ตระหนักชัด....ปฏิบัติ ละ"ตน"จึง ปันแบ่ง มิแค้นตรึง......จิตะซึ้ง อภัยกัน @ เมตตา มิมีข้าง....ละ! ริอ้าง อ๊ะ"เรา-มัน" ร่วมแรง พลังฝัน......มุลุวัน สงบ

จิตรปทาฉันท์ ๘ @ มิตระสหาย.......ผลิขยายจาร ขับเสนาะขาน........สุขะศานติ์ไกล ว่างก็แสดง...........จะตะแบงไป อ่อนจะมุให้..........ลุประเจิดจริง @ ศัพทะจะง่าย.....จะละลายกลัว ยากระอุหัว...........ดุจ(

สมาน(ะ)ฉันท์ ๔ (๑ บท มี ๔ วรรค) (รับสัมผัส ระหว่างบท ที่ ท้ายวรรค ๒) @ จะร่วงจะรุ่ง.....มุมุ่งลุฝัน ตระหนัก"ขยัน"..."ระทม"สบาย @ จะทุกข์จะสุข......จะรุกมิหาย พระธรรมขยาย.......ไส

@ ค ค ล ค ค ... ค ค ค ล ค ค      ค ค ล ค ค ... ค ค ค ล ค ค @ ยานี เสนอจาร หวังเพื่อนสาน สิยังรอ ขอแรง มุมั่นก่อ ฉันท์จักพอ ขจรไป @ ค ค ล ค ค ... ล ค ค ค ค ค      ค ค ล

วสันตดิลกฉันท์ ๑๔ @ ความรักละโมหะ ผละผยอง จิตปอง อภัยพลัน อดทนชะโทสะ ปะทะกัน มน(ะ)นั้น สงบเย็น @ ความรักพิสุทธิ์ ระอุกระจ่าง ลุสว่าง ประพฤติ"เป็น" ปันแบ่งประจักษ์ 

@ ลุปีใหม่ ไสวธรรม สงบล้ำ "กระทำ"จง กิเลสแม้ กระผีกผง สะบั้นลง มิเหลือใย @ พระพรศานติสุขมี ณ ทุกที่ ตลอดไป "ระทม"พ้น พิบัติไซร้ ผลิเมตตา ประจักษ์จริง ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒

@ สิ้นปี ลุวารวัน สติพลัน พิจารณ์ตน ธรรมา ประพฤติดล ผลิ(ผะ-หลิ)ผล ฤ อย่างไร @ ฤๅหลง ระเริงสุข สิสนุก ละ"รับใช้" ผู้ทุกข์ ระทมใจ บ่ระลึก แหละเหลียวแล

@ ความ"รัก" เสมือน สุริยะฉาย รติพราย อร่ามงาม รักแท้ ละแม้ สิสุข(ะ)ยาม สละสิ้น สนองชน @ แท้รัก ประเสริฐ จิต(ะ)กระจ่าง ชะมล้าง กิเลสตน         การงาน

@ กู มุละเถิด.......พละเกิด ครัน จงสติมั่น..............สุขะสันต์ ผล หมั่นปฏิบัติ...........ลุขจัด กล หล้า นฤมล...........สิสวรรค์ พลัน @ ธรรมจะประคอง.....ชะผยองไซร้ พ้นมหะภัย....

สติ ปัญญา โคลงสี่สุภาพ @ ผองข้าฯ ประณตน้อม...ภูมี โปรดสติปัญญาดี..............เพื่อรู้ เข้าใจเชี่ยวชาญคดี..........ไขกระจ่าง ประโยชน์แก่ชาวชนผู้........ทุกข์ท้นพ้นเข็ญ ร่ายสุภาพ @ หนุ่มสาว วาดห